Court dismissed appeal as first instance judgment correctly applied burden of proof without new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the district court's judgment that rejected the telecommunications company's claim. The appellant argued for the claim's validity but failed to challenge the first instance court's finding that the plaintiff failed to prove the debt. The court ruled that since no new evidence was presented, the first instance judgment correctly applied the burden of proof principle and was therefore upheld.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 505 § 13 k.p.c.: The burden of proof lies with the party asserting a fact; if the first instance court did not conduct new proceedings, the second instance court must uphold the judgment if the claim remains unproven.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1186/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r. , w sprawie VIII C 3698/15 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi oddalił powództwo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. skierowane przeciwko Z. R.. Sąd Rejonowy ustalił i zważył, że w dniu 7 maja 2009 roku pozwany Z. R. zawarł z powodem (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. umowę o abonament nr (...), na czas określony 12 miesięcy, na zasadach promocji „wiosna 50%”. Szczegółowe zasady korzystania z Pakietu usług (...) zostały określone w „Regulaminie korzystania z usług (...)” i (...). Wynikająca z umowy usługa świadczenia usług telekomunikacyjnych, tj. odbioru kodowanych programów telewizyjnych oraz usług internetowych, była świadczona przez powoda do lokalu przy ulicy (...) w Ł.. Umowa była następnie przedłużana przez pozwanego kolejnymi aneksami do umowy nr (...) o korzystanie z usług (...), tj.:
a) aneksem zawartym w dniu 18 grudnia 2009 roku, b) aneksem nr (...) zawartym w dniu 29 kwietnia 2010 roku, c) aneksem nr (...) zawartym w dniu 20 października 2010 roku, d) aneksem nr (...) zawartym w dniu 13 kwietnia 2012 roku, e) aneksem nr (...) zawartym w dniu 13 kwietni 2012 roku. W dniu 29 października 2012 roku w Biurze (...) podpisał cesję umowy dotyczącą telewizji i (...) świadczonej do lokalu przy ulicy (...) w Ł. na rzecz D. R.. W tym samym dniu D. R. podpisała aneks nr (...) do umowy nr (...) o korzystanie z usług (...) w lokalu, o którym mowa wyżej.
D. R. zmarła w dniu 26 listopada 2012 roku. W dniu 30 listopada 2012 roku Z. R. zawarł kolejny aneks nr (...) do umowy W dniu 5 stycznia 2010 roku pozwany Z. R. odebrał od powoda urządzenie dostępowe, model: (...), który zainstalowano przy ulicy (...) w Ł.. W dniu 17 października 2014 roku powód wystawił wyliczenie dopłaty z tytułu utraty promocji, na podstawie której ustalił różnicę wynikającą z cen standard a promocji, która w istocie stanowiła karę umowną z tytułu zerwanej promocji na kwotę 50 zł. W piśmie opatrzonym datą 24 października 2014 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty łącznie kwoty 135,89 zł, która to kwota stanowiła sumę niezapłaconych faktur VAT: nr (...) – na kwotę 24,99 zł, nr 6V/ (...) – na kwotę 60,90 zł oraz naliczonej kary umownej z tytułu niedotrzymania warunków promocji w wysokości 50 zł.
Nadto powód wezwał pozwanego do zwrotu urządzeń wraz z osprzętem – modemu, a w przypadku jego niezwrócenia wskazał na możliwość naliczenia kary umownej w wysokości 330 zł. Powód wyznaczył termin do wykonania zobowiązania do dnia 7 listopada 2014 roku. Wezwanie wysłano pozwanemu na adres przy ulicy (...) w Ł., które doręczono w trybie awizo z dniem 11 listopada 2014 roku. Pozwany Z. R. nie zamieszkuje w lokalu przy ulicy (...) w Ł., wyprowadził się spod wskazanego adresu w 2013 roku. Apelację od tego wyroku złożyła powodowa Spółka.
Nie sprecyzowała żadnych zarzutów i wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja jest bezzasadna . Zgodnie z przepisem art. 505 13 § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie o przepis art. 6 k.c. Statuuje on zasadę onus probandi , zgodnie z którą kto z danego faktu wywodzi skutki prawne winien fakt ten udowodnić. Apelacja w ogóle do tej kwestii się nie odnosi. Poprzestaje na tezie, że jej roszczenie jest zasadne, nie zwalcza tezy o nieudowodnieniu roszczenia. Rację ma jednak Sąd I instancji. Złożony do sprawy materiał dowodowy nie potwierdza zasadności roszczenia – tak co do zasady jak i wysokości. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.