Legislator Case Law & Legislation
IV U 3551/13 AI generated

Social security court dismissed appeal regarding incorrect contribution base calculation for self-employed individuals. Appeal rejected due to statutory rules on contribution bases. Court upheld organ's decision based on legal provisions. Facts show self-employed person declared lower base, organ corrected it. Court ruled appeal inadmissible under social security law. Appeal dismissed because contribution base rules are clear. Court applied statutory provisions to reject appeal. Decision confirms organ's authority in calculating contributions. Self-employed person cannot override statutory contribution base rules. Court found no grounds to change organ's decision.

Case Number IV U 3551/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the social security organ's decision regarding contribution bases for May, June, and July 2013. The appellant argued that a corrected declaration submitted in September 2013 should have established a higher contribution base for sickness and accident insurance, while the organ maintained that the base for these insurances is always determined by the pension and disability insurance base. The court ruled that the statutory provisions clearly define the relationship between these bases, rejecting the appellant's request to reverse the calculation method. Consequently, the appeal was rejected as the organ correctly applied the law without error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 20 ust. 1, ust. 3 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych; The contribution base for sickness and accident insurance is always determined by the contribution base for pension and disability insurance, not vice versa, and corrections must align with statutory limits.

Keywords

AI generated
social security contributions self-employed individuals contribution base calculation pension insurance base sickness insurance base administrative appeal social security law

Cited Legislation

AI generated
art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 83 ust. 1 oraz art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych
na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 83 ust. 1 oraz art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
art. 20 ust. 1 ustawy systemowej
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia w myśl art. 20 ust. 1 ustawy systemowej określa zawsze podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jedynie z ograniczeniem wynikającym z art.
art. 20 ust. 3 ustawy
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia w myśl art. 20 ust.
art. 477 14 § 1 kpc
Mając powyższe na uwadze, brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania i dlatego na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, należało je oddalić.
art. 47 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy
Wnioskodawczyni opłacała wyłącznie składki za siebie, dlatego zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy obowiązana była je opłacić i przesłać deklarację do 10-go dnia następnego miesiąca.
art. 47 ust. 3, ust. 3b w związku z art. 41 ust. 7a w/w ustawy
Wnioskodawczyni w terminie 7 dni złożyła zgodnie z art. 47 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 3551/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Hanna Rawska Protokolant: st. sekr. sąd. Henryka Wolska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014r. w Zielonej Górze odwołania K. S. od decyzji (...) w Z. z dnia (...) RWA: (...)-Zz nr (...) w sprawie K. S. przeciwko (...) Z. o podstawę wymiaru składek oddala odwołanie Sygn. akt IV U 3551/13

UZASADNIENIE

(...) Z. decyzją nr (...) z dnia (...). na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 83 ust. 1 oraz art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) stwierdził, że podstawa wymiaru składek wnioskodawczyni K. S. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe wynosi po 2.227,80 zł oraz zdrowotne – 2.908,13 zł za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2013r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, że wnioskodawczyni od 10.05.2013r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, w deklaracjach rozliczeniowych za maj 2013r. wykazała podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w kwocie 2.227,80 zł, ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe w kwocie 9.225,75 zł, za czerwiec i lipiec 2013r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w kwocie 2.227,80 zł oraz ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe 9.350,13 zł.

Od tej decyzji odwołanie złożyła wnioskodawczyni wnosząc o jej zmianę przez przyjęcie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe za maj 2013r. w kwocie 9.225,75 zł, za czerwiec i lipiec 2013r. w kwotach 9.350,14 zł, gdyż w dniu 9.09.2013r. dokonała korekty deklaracji rozliczeniowej za okresy od maja 2013r. do lipca 2013r. w zakresie podstawy na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania zarzucając, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni K. S. urodzona (...) jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą zgłosiła się od dnia 10.05.2013r. do ubezpieczeń społecznych. W deklaracjach rozliczeniowych za maj 2013r. wykazała podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w kwocie 2.227,80 zł, a podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe w kwocie 9.225,75 zł, a za miesiące czerwiec i lipiec 2013r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w kwocie 2.227,80 zł, a na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe w kwocie 9.350,13 zł, (dowód: deklaracje k. 6-12, 22-44 akt organu rentowego oraz k. 7-18).

Od dnia 12.08.2013r. wnioskodawczyni zgłosiła organowi rentowemu swoją niezdolność do pracy związaną z chorobą w okresie ciąży, (dowód: zwolnienie lekarskie k. 8 akt organu rentowego). W czasie analizy deklaracji złożonych przez wnioskodawczynię z błędną podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe, które muszą odpowiadać podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pismem z dnia 4.09.2013r. organ rentowy wezwał wnioskodawczynię o dokonanie korekty – złożenie dokumentów rozliczeniowych w zakresie prawidłowej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe, (dowód: pismo – wezwanie k. 30 akt organu rentowego).

Wnioskodawczyni opłaciła składki od zadeklarowanych kwot w deklaracjach. W dniu 9.09.2013r. wnioskodawczyni złożyła w organie rentowym dokumentację rozliczeniową za maj 2013r. z podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w kwocie 9.225,75 zł, za czerwiec i lipiec 2013r. po 9.350,13 zł, opłaciła składki od podwyższonych kwot wraz z odsetkami. Organ rentowy nie wyraził zgody na taką korektę i w dniu 30.10.2013r. wydał zaskarżoną decyzję, (dowód: deklaracje k. 32-38, zestawienie deklaracji i wpłat k. 26 akt organu rentowego oraz k. 9, 13, 17).

Wszystkie dokumenty wnioskodawczyni sporządzało Biuro (...) Spółka z o.o. we W., (dowód: pismo wnioskodawczyni k. 82 akt organu rentowego). W piśmie z dnia 11.09.2013r. podało, że biuro przez niedopatrzenie wskazało błędne podstawy „do części ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowego oraz funduszu pracy”, (dowód: pismo k. 48 akt organu rentowego). W piśmie z dnia 27.09.2013r. to biuro podało między innymi, że sugerując się niepoprawną informacją uzyskaną w czasie rozmowy telefonicznej z pracownikiem ZUS co do możliwości zwiększenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe podało błędną podstawę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, (dowód: pismo k. 74-76 akt organu rentowego oraz k. 19, 20).

Sąd zważył co następuje. Odwołanie wnioskodawczyni nie jest zasadne. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 stanowi zadeklarowana kwota nie niższa jednak niż 60 % prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek.

Składka w nowej wysokości obowiązuje od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku (art. 18 ust. 8 w/w ustawy). Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3 (art. 20 ust. 1 w/w ustawy). Sąd ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o zgłoszenia danych płatnika, deklaracje rozliczeniowe, wypłacone świadczenia, zwolnienia lekarskie znajdujące się w aktach organu rentowego i w aktach sądowych. Dokumenty te nie są kwestionowane przez strony, a sporne pomiędzy stronami jest zagadnienie możliwości dokonania korekty podstawy wymiaru składek.

Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 21.04.2010r., II UZP 1/10 przyjął, że ZUS nie jest uprawniony do kwestionowania kwoty zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne jeśli mieści się ona w granicach określonych w w/w ustawie. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia w myśl art. 20 ust. 1 ustawy systemowej określa zawsze podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jedynie z ograniczeniem wynikającym z art. 20 ust. 3 ustawy (podstawa składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe nie może przekraczać miesięcznie 250 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale).

Organ rentowy nie kwestionuje, że zadeklarowane w wyniku korekt kwoty nie odpowiadają maksymalnej podstawie wymiaru składek określonej w art. 20 ust. 3 w/w ustawy, co Sąd w pełni podziela. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe zawsze określa podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, a nie odwrotnie, jak tego żąda wnioskodawczyni. Według tej zasady organ rentowy pismem z dnia 4.09.2013r. wezwał wnioskodawczynię o złożenie dokumentacji (korekty) z prawidłową podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe za okres od maja 2013r. do lipca 2013r.

Wnioskodawczyni w terminie 7 dni złożyła zgodnie z art. 47 ust. 3, ust. 3b w związku z art. 41 ust. 7a w/w ustawy taką dokumentację (korektę), ale nie dotyczyła ona nieprawidłowości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe, a jedynie dotyczyła prawidłowych podstaw wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. W pierwszorazowych deklaracjach rozliczeniowych wnioskodawczyni zadeklarowała podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2013r. po 2.227,80 zł, od tej wysokości uiściła składki, nie pokrywały one należności wynikających ze złożonych korekt.

Wnioskodawczyni opłacała wyłącznie składki za siebie, dlatego zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy obowiązana była je opłacić i przesłać deklarację do 10-go dnia następnego miesiąca. Biuro rachunkowe znało podawane podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i przez sporny okres nie podjęło trudu by ustalić ich wysokość. Błędnie wykonywanie powierzonych czynności przez biuro rachunkowe nie może być podstawą do uwzględnienia przez organ rentowy i Sąd dokonanej korekty. Zarzuty, że Biuro (...) Spółka z o.o. we W. uzyskało błędną informację o wypełnianiu deklaracji rozliczeniowej w czasie rozmowy telefonicznej z pracownikiem CENTRUM (...) nie są zasadne, gdyż w piśmie z dnia 11.09.2013r. biuro podało, że to było niedopatrzenie biura, a dopiero w piśmie z 27.09.2013r. biuro powołało się na niepoprawną informację telefoniczną nieznanego pracownika.

Informacji udzielają wysoko wyspecjalizowani pracownicy i nie nastąpiłoby udzielenie takiej błędnej informacji. Pracownicy biura rachunkowego powinni posiadać własną wiedzę, skoro wykonują powierzone im czynności za wynagrodzeniem. Wnioskodawczyni nie jest pozbawiona świadczeń z ubezpieczenia społecznego, a jedynie będzie otrzymywać je w niższej wysokości. Wnioskodawczyni wniosła o nieprzesłuchiwanie jej w charakterze strony (k. 30). Mając powyższe na uwadze, brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania i dlatego na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, należało je oddalić.