Social security court dismisses appeal regarding forced labor deportation payment start date based on three-month retroactive rule.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's decision to grant a financial benefit for forced labor deportation starting from May 1, 2016. The plaintiff argued for an earlier start date of February 24, 2003, but the court found no valid application of the statute since she only submitted the necessary claim and supporting decision in August 2016. Consequently, the court applied the mandatory three-month retroactive period preceding the August 2016 application, ruling that payments could not extend further back.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej; wypłata świadczenia następuje za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 665/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. w O. sprawy z odwołania M. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o datę wypłaty dodatku na skutek odwołania M. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 12.08.2016r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12.08.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. przyznał M. O. począwszy od dnia 01.05.2016r. prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej na terytorium III Rzeszy. M. O. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w zakresie dotyczącym daty przyznania świadczenia. Wnosiła o jego przyznanie od dnia 24.02.2003r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wniósł o oddalenie odwołania. Stwierdził bowiem, że M. O. złożyła wniosek o wypłatę świadczenia dnia 01.08.2016r.
Natomiast w myśl art. 5 ust.2 ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (tekst jedn. Dz.U. z 2014r.poz.1001) – wypłata świadczenia następuje za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku. Dlatego zachodziły podstawy do wypłaty świadczenia jedynie od dnia 01.05.2016r. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M.
O. (ur. (...)) od dnia 01.01.1984r. jest uprawniona do emerytury przyznanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23.01.1968r. powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Dnia 21.01.2003r. M. O. złożyła wniosek o doliczenie do stażu pracy okresu, gdy była wywieziona na roboty przymusowe do Niemiec. Do wniosku dołączyła pisemne zeznanie własne i świadków oraz zawiadomienie Fundacji (...) z dnia 24.10.2002r., z którego wynikało, że jest ona uprawniona do uzyskania świadczenia ze środków niemieckiej fundacji z tytułu prześladowań zaliczonych do kategorii III obejmującej pracowników przymusowych, deportowanych na teren III Rzeszy (k.101-105).
W odpowiedzi ZUS odmówił zaliczenia do stażu okresu od dnia 04.04.1942r. do dnia 01.05.1945r. (k.107). M. O. nie wniosła odwołania od tej decyzji. Dnia 01.08.2016r. M. O. złożyła wniosek o przyznanie jej uprawnień do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Do wniosku dołączyła decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 26.07.2016r. przyznającą jej uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w powoływane ustawie z tytułu deportacji do pracy przymusowej (k.159-160).
Na skutek tego wniosku ZUS zaskarżoną decyzją przyznał M. O. prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej na terytorium III Rzeszy, począwszy od dnia 01.05.2016r.
Sąd zważył, co następuje:
Spór w niniejszej sprawie dotyczy jedynie daty przyznania świadczenia. Odwołująca wnosi o przyznanie świadczenia począwszy od dnia 24.02.2003r. Wskazywała, że jest to data wydania ponownego zawiadomienia Fundacji (...). Analiza akt rentowych wskazuje, że odwołująca złożyła do ZUS jedynie zawiadomienie Fundacji (...) z dnia 24.10.2002r. (k.105). Uczyniła to przy wniosku o doliczenie jej do stażu pracy okresu od dnia 04.04.1942r. do dnia 01.05.1945r. , gdy była deportowana. Wobec powyższego jej wniosek dotyczył innego roszczenia, wynikającego z art.6 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.
Dz.U. z 2016r., poz.887 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem – za okresy składkowe uważa się okresy pracy przymusowej wykonywanej na rzecz hitlerowskich Niemiec w okresie II wojny światowej. Ilość okresów składkowych rzutuje natomiast na wysokość emerytury (art.53 ust.1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Należy przy tym zwrócić uwagę, że M. O. nie odwołała się od tej decyzji. M. O. domagała się zatem we wniosku z dnia 21.01.2003r. jedynie doliczenia tego okresu do swego stażu pracy. Nie składała wówczas wniosku o przyznanie jej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.
M. O. nie złożyła także do ZUS „ponownego zawiadomienia” Fundacji (...) z dnia 24.02.2003r., dołączonego do odwołania (k.4 a.s.). Brak jest zatem podstaw do uznania, że w dniu 24.02.2003r. złożyła do organu rentowego wniosek o wypłatę jej świadczenia pieniężnego w związku z pracą przymusową. Tymczasem organ rentowy przyznaje świadczenia pieniężne jedynie na wniosek, co wynika wprost z treści art.5 ust.1 ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.
Zgodnie z tym przepisem – świadczenie wypłaca właściwy organ emerytalno-rentowy, na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z decyzją stwierdzającą uprawnienie do tego świadczenia. Oznacza to zatem, że do wypłaty powoływanego świadczenia konieczne jest złożenie wniosku przez osobę zainteresowaną, a nadto konieczne jest złożenie decyzji stwierdzającej uprawnienie do tego świadczenia. Taką decyzję wydaje Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, co wynika z §2 ust.3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29.08.1996r. w sprawie trybu wypłacania świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. z 1996r., Nr 107, poz.505).
Organ rentowy nie jest uprawniony do samodzielnego ustalania okoliczności, o których mowa w decyzji Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdzającej uprawnienie do tego świadczenia (tak m.in. wyrok SN z dnia 07.10.2003r. II UK 59/03). Taki wniosek wraz ze stosowną decyzją wydaną dopiero dnia 26.07.2016r. M. O. złożyła w dniu 01.08.2016r. Zdaniem Sądu organ rentowy prawidłowo uznał, że świadczenie można wypłacić jedynie od dnia 01.05.2016r. Wynika to bowiem z brzmienia art.5 ust.2 ww. ustawy, który stanowi, że wypłata świadczenia następuje za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku.
Należy zwrócić uwagę, że jest to wyjątkowe rozwiązanie, gdyż z reguły organy rentowe wypłacają świadczenia od pierwszego dnia miesiąca, w którym został złożony wniosek. W tym przypadku ustawodawca odstąpił od tej zasady. Zdaniem Sądu brak jest podstaw prawnych, aby wypłacić świadczenie pieniężne za okres wcześniejszy aniżeli wynika to z art.5 ust.2 ww. ustawy. Tym bardziej, że przed dniem 01.08.2016r. M. O. nie złożyła wniosku o przyznanie jej tego świadczenia. Mając to na uwadze, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie.