Appeal dismissed; suspended sentence application rejected due to lack of statutory delay period despite favorable retroactive law.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal, upholding the lower court's refusal to grant a suspended sentence. Although the defendant argued that a new law allowing suspension of sentences up to two years should apply retroactively, the court found the lower court's reasoning flawed. The decision was reversed because the defendant failed to meet the mandatory procedural requirement of a one-year delay in execution, which remains a necessary condition regardless of the more favorable substantive law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 152 § 1 k.k.w.; Art. 4 § 1 k.k.: The principle of favoring the accused requires applying the older law if it is more lenient, but the institution of a suspended sentence remains inapplicable if the statutory prerequisites, such as a minimum delay period, were not fulfilled.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Kzw 491/16 Dnia 26 października 2016 r. POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Jarosz Protokolant: Kamila Pawłowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Bożeny Jurczyk - Jędrycha po rozpoznaniu w sprawie D. O. syna Z. i B., urodz. (...) w C. skazanego za czyn z art. 223 §1 k.k. i inne na skutek zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 28.06.2016 r.sygn. akt XI K 604/13, Ko 2122/16 w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1.10.2013r. Sąd Rejonowy w Częstochowie skazał D. O. za ciąg przestępstw z art. 223 §1 k.k. i i inne na jedną karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 7. Postanowieniem z dnia 29.09.2015r. Sąd Rejonowy zarządził wobec skazanego karę 2 lat pozbawienia wolności. Postanowienie to uprawomocniło się 2.12.2015r. utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Częstochowie. Skazany nie korzystał z odroczenia wykonania kary. Pismem z dnia 21.03.2016r. skazany złożył wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie, na podstawie art. 152 k.k.w. a contrario nie uwzględnił wniosku skazanego o warunkowe zawieszenie kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 01.10.2013r. sygn. akt XI K 604/13. Powyższe postanowienie zaskarżył skazany, podnosząc, że w jego ocenie zasługuje na warunkowe zawieszenie. Z jego treści wynika, że skarżący wnosi o warunkowe zawieszenie wykonania kary.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, aczkolwiek argumentacja jaką podał Sąd Rejonowy była zupełnie nietrafna. Sąd Rejonowy w swym niezwykle lakonicznym uzasadnieniu wskazał, że Sąd może warunkowo zawiesić w oparciu o art. 152 k.k.w jedynie karę 1 roku pozbawienia wolności, a skazanemu wymierzono karę 2 lat. Istotnie przepis art. 152 § 1 k.k.w. w brzmieniu obowiązującym od 1.07.2015r. przewiduje możliwość warunkowego zawieszenia wykonana kary pozbawienia wolności w rozmiarze nieprzekraczającym 1 roku. Niemniej jednak Sądowi Rejonowemu umknęła treść art. 4 § 1 k.k., w myśl którego jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Sąd odwoławczy podziela przy tym stanowisko Sędziego SN prof. Włodzimierza Wróbla wyrażone w pozycji " Aktualne problemy intertemporalne okresu przejściowego po wejściu w życie ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw" (e-Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych Data publikacji: 4 VII 2015 < www.czpk.pl > Pozycja w wydaniu internetowym: 4/2015) - że art. 152 § 1 k.k.w. ma charakter również materialnoprawny. Jako norma materialnoprawna objęta jest ona gwarancjami wynikającymi z treści art. 4 § 1 k.k. i nie podlega przyjętemu w Kodeksie karnym wykonawczym reżimowi bezpośredniego stosowania ustawy nowej.
Podobny pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku 30 grudnia 2015 r., II AKa 397/15. Przypomnieć należy, że w brzmieniu przed 1 lipca 2015 r., art. 152 § 1 k.k.w. dawał możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary nie przekraczającej 2 lat pozbawienia wolności, jeżeli odroczenie jej wykonania trwało przez okres co najmniej jednego roku, w obecnym brzmieniu art. 152 § 1 k.k.w. instytucja ta dotyczy kary pozbawienia wolności, która nie przekracza jednego roku. Oczywiste jest zatem, że ustawa obowiązująca poprzednio była dla skazanego co do zasady względniejsza i ją należy stosować.
Wyrok w tej sprawie uprawomocnił się 12.10.2013r., zas czyny były popełnione 27.03.2013r. Nie ma przy tym znaczenia, że brak jest przepisów intertemporalnych odnośnie stosowania art. 152§ 1 k.k.w., skoro problematykę stosowania przepisu rozstrzyga treść art. 4 §1 k.k. Rzecz jednak w tym, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione inne przesłanki formalne art. 152§ 1 k.k.w., a to skazany nie korzystał z odroczenie wykonania kary przez okres co najmniej jednego roku. Skazany bowiem w ogóle nie korzystał z odroczenia kary w niniejszej sprawie, zatem z tychże przyczyn instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z art. 152 k.k.w nie ma wobec niego zastosowania.
Mając na uwadze powyższe zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.