Civil appeal dismissed; court upheld insurance claim against late evidence objections and procedural defects.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a judgment ordering payment of insurance claim damages. The defendant argued that the plaintiff failed to prove the insurance contract and that the court erred by excluding late evidence regarding vehicle registration dates. The court rejected these claims, noting the defendant did not effectively contest the evidence in the first instance and that late procedural objections were inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 253 § 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 6 k.c.; Art. 381 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1-3 k.p.c. in conjunction with Art. 99 and Art. 391 § 1 k.p.c. - An appeal based on procedural violations regarding late evidence and failure to prove a contract is inadmissible if the opposing party did not effectively contest the evidence in the first instance and the procedural objections were not timely raised.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 833/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) SA w W. przeciwko M. O. o zapłatę 969 zł na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII C 527/16 I. oddala apelację, II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej 270 zł kosztów postępowania apelacyjnego.
Sygn. akt II Ca 833/16 UZASDNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z 3 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego M. O. na rzecz strony powodowej (...) SA w W. kwotę 969 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od 582 zł i od 387 zł oraz orzekł o kosztach procesu. W apelacji od powyższego wyroku pozwany zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego: - art. 253 zd. 2 k.p.c., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy pozwany kwestionował zawarcie umowy ubezpieczenia (...), która była podstawą żądania pozwu, a w związku z tym na powodzie ciążył obowiązek udowodnienia okoliczności wskazujących na istnienie umowy łączącej strony, skoro powód opierał swoje twierdzenia jedynie na dokumencie prywatnym pochodzącym od niego, - art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., poprzez pominiecie dowodu wnioskowanego przez pozwanego w postaci dowodu rejestracyjnego, z którego wynikało, że pierwsza rejestracja pojazdu w Polsce nastąpiła w dniu 9 maja 2014r., przy jednoczesnych twierdzeniach pozwanego, że przed tą datą nie był on właścicielem pojazdu.
Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego i zważył co następuje. Apelacja nie ma żadnych uzasadnionych podstaw. Sąd Okręgowy przede wszystkim podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji i argumenty jego uzasadnienia, nie dostrzegając potrzeby ich powtarzania, co do uznania za spóźnione zarzutów i wniosków dowodowych pozwanego, zawartych w jego piśmie złożonym 20 maja 2016r., a apelacja tego stanowiska Sądu pierwszej instancji i jego argumentacji w żaden sposób nawet nie usiłuje skutecznie podważyć, co już czyni ją bezzasadną.
Dodatkowo zatem już tylko Sąd Okręgowy zauważa, że zupełnie nie ma racji skarżący, iż strona powodowa nie udowodniła w postępowaniu pierwszoinstancyjnym swojego roszczenia zgłoszonymi dowodami, w szczególności zważywszy na postawę procesową pozwanego w tym postępowaniu. Powódka zatem przedłożyła dowody w postaci potwierdzenia pokrycia ubezpieczeniowego i wezwania do zapłaty (k. 30 - 32) oraz polisę ubezpieczenia (z której wynikały precyzyjne dane osobowe pozwanego i dane ubezpieczonego pojazdu), a także kalkulację składki (k. 62 - 66).
Pozwany natomiast, co zupełnie uchodzi jego uwagi, nawet w spóźnionym, wyżej wskazanym piśmie złożonym 20 maja 2016r., w żaden skonkretyzowany i rzeczowy sposób nie zakwestionował przedłożonych przez powódkę dowodów ani jej twierdzeń, ograniczając się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że nie zawarł on z powódką umowy ubezpieczenia, gdyż w dacie jej zawarcia nie był on właścicielem pojazdu, co miałoby wynikać z dołączonego przez niego do pisma odpisu dowodu rejestracyjnego samochodu. Również nawet w powyższym spóźnionym piśmie pozwany nie kwestionował autentyczności jego podpisu na umowie ubezpieczenia, w szczególności nie domagał się ani przedłożenia oryginałów dokumentów, ani też dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu grafologii, a podnoszenie tych kwestii dopiero w apelacji tym bardziej nie może być uznane za skuteczne (art. 381 k.p.c.).
Odnośnie natomiast zgłoszonego przez pozwanego w tymże spóźnionym piśmie wniosku o przeprowadzenie dowodu z odpisu dowodu rejestracyjnego pojazdu, który miałby wskazywać fakt późniejszego zarejestrowania w Polsce samochodu skarżącego od daty zawarcia umowy ubezpieczenia, to tylko niezależnie od wyżej wskazanych już przyczyn bezzasadności stanowiska apelującego zauważyć należy, że w zawartej z pozwanym umowie ubezpieczenia (k. 62), przy takim samym oznaczeniu, jak w dowodzie rejestracyjnym, wszystkich danych pojazdu, odmienny był jedynie jego nr rejestracyjny, a jako datę jego pierwszej rejestracji wskazano 1 kwietnia 2004r.
Zatem odmienne adnotacje o dacie pierwszej rejestracji mogły pozostawać w związku ze zmianą numeru rejestracyjnego auta, co jednak, z wcześniej podanych względów, nie ma w niniejszej sprawie istotniejszego znaczenia. Ze wskazanych zatem przyczyn zarzuty apelacji nie mogły podlegać uwzględnieniu, co musiało skutkować brakiem podstaw do jej uwzględnienia. Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł w myśl art. 98 § 1 – 3 w zw. z art. 99 i art. 391 § 1 k.p.c. (pkt II).