Court dismissed translator's appeal for fees based on mere attendance without actual translation services rendered.
Legislator summary
AI generatedThe translator appealed a regional court decision denying payment for her attendance at a hearing, arguing the law required compensation for presence alone. The appellate court rejected this claim, noting that current criminal procedure law distinguishes between mere attendance and the actual performance of translation services. Consequently, the court upheld the lower court's ruling, stating that without evidence of lost earnings specifically tied to the unused service, no fee is due.
Legislator headnote
AI generatedArt. 618h § 1 k.p.k.; Art. 618h § 2 k.p.k.; Art. 618b § 3, 4 k.p.k.: Compensation for a sworn translator's attendance is limited to lost earnings only if the court did not utilize their translation services, requiring specific proof of time spent and calculated income loss.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Kz 705/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy Przewodniczący – Sędzia S.O. Piotr Augustyniak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Matecka przy udziale Prokuratora Jolanty Skowrońskiej rozpoznał zażalenie wniesione przez tłumacza języka angielskiego M. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 18 sierpnia 2016 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za stawiennictwo i obecność na posiedzeniu na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Na posiedzenie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi w dniu 9 sierpnia 2016 r. wyznaczone na godzinę 9.00 stawiła się jako wezwana tłumacz języka angielskiego M. Z.. Po posiedzeniu dnia 17 sierpnia 2016 r. tłumacz złożyła do akt sprawy rachunek i wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za „stawiennictwo w celu wykonania tłumaczenia ustnego – od godziny 8.50 do godziny 9.05, tj. za jedną godzinę stawiennictwa”. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. odmówił tłumaczowi przyznania wynagrodzenia „za przygotowanie do tłumaczenia ustnego w dniu 9 sierpnia 2016 r.”, powołując przepis art. 618b § 4 k.p.k. w zw. z art. 618h § 4 k.p.k. i podniósł, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia nie zawiera niezbędnych elementów pozwalających na potraktowanie go jako wniosku o zwrot kosztów dojazdu do Sądu czy też zwrot utraconego w związku przybyciem na posiedzenie zarobku.
Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem w całości tłumacz języka angielskiego M. Z. i zarzuciła naruszenie przepisów art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego oraz art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie wynagrodzenia we wnioskowanej wcześniej kwocie 48,08 złotych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Odnośnie zarzutu wadliwej interpretacji przepisów art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego oraz art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego, nie jest on zasadny. Trzeba od razu zauważyć, że zgodnie z § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia, określona w nim zasada wynagrodzenia dotyczy „wynagrodzenia za tłumaczenie ustne”, a ust. 2 tego przepisu jedynie precyzuje, sposób obliczania czasu wykonywania tej czynności (tłumaczenia ustnego), tj. za każdą rozpoczętą godzinę obecności podczas czynności procesowej, w której tłumacz wziął udział.
Z przepisów tych wynika więc jedynie wprost wynagrodzenie „za tłumaczenie ustne” podczas czynności procesowej, co nie przesądza, że ta sama zasada wynagradzania znajduje zastosowanie także w wypadku stawiennictwa tłumacza na posiedzenie zgodnie z wezwaniem i nie skorzystanie przez Sąd z jego usług polegających na wykonaniu tłumaczenia, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. O ile w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 5 listopada 2012 r. (data wejścia w życie ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.
U. z 2012 r. poz. 1101) istotnie brak było uregulowania dotyczącego sposobu wynagradzania tłumacza w razie nie skorzystania przez organ wzywający z jego usług, co umożliwiało stosowanie jedynie w drodze analogii przepisu o wynagrodzeniu za tłumaczenie ustne, którego czas istotnie był mierzony obecnością tłumacza podczas samej czynności, to następnie ten stan prawny uległ istotnej zmianie. Trafnie więc odmawiając przyznania wynagrodzenia Sąd I instancji w aktualnym stanie prawnym powołał się na treść przepisu art. 618h § 1 k.p.k., zgodnie z którym w razie nie skorzystania przez organ procesowy z usług tłumacza, przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu, według szczegółowych zasad, określonych w art. 618h § 2 k.p.k. i art. 618b § 3 i 4 k.p.k.
W ocenie Sądu Okręgowego rozpoznającego zażalenie, usługa, o której mowa w art. 618h § 1 k.p.k. to wykonane tłumaczenie ustne, a nie sama tylko obecność tłumacza na rozprawie, bez wykonania tłumaczenia. W tej sytuacji procesowej rację ma Sąd I instancji gdy stwierdza, że wniosek tłumacza nie zawiera niezbędnego elementu w postaci określenia przez tłumacza wysokości utraconego zarobku lub dochodu, wynikającego ze stawiennictwa do Sądu i nie skorzystania z usługi tłumaczenia. Z tych wszystkich powodów zaskarżone postanowienie jako co do zasady prawidłowe, należało utrzymać w mocy.
Rozstrzygnięcie to nie zamyka tłumaczowi drogi do dochodzenia zwrotu utraconego zarobku lub dochodu, o ile następnie uzupełni złożony wcześniej wniosek o zasądzenie wynagrodzenia poprzez wskazanie „czasu zużytego w związku z wezwaniem” (art. 618h § 2 k.p.k.), a nie tylko samej bytności na posiedzeniu oraz sprecyzuje co do wysokości żądane przez siebie wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód, uwzględniając kwalifikacje tłumacza.