Appeal dismissed because the victim is not a party entitled to written judgment reasoning in a conviction case.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the victim's appeal against the district judge's refusal to provide written reasoning for the judgment. The victim argued she was ill and misunderstood instructions, but the court found she was not a party to the proceedings as she did not act as an accessory prosecutor. Consequently, the judge was legally correct to deny the request for written reasoning under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 422 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: The victim is not entitled to request written reasoning unless acting as an accessory prosecutor or in conditional dismissal cases; in conviction judgments, the request must be made by a party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Kz 599/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2016 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Matecka przy udziale Prokuratora Marka Kryszkiewicza po rozpoznaniu w sprawie T. Ł., urodz. (...) w Ł., syna H. i J. z domu S. skazanego za czyn z art. 177 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez pokrzywdzoną I. Z. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 4 lipca 2016 roku, sygn. akt VI K 555/16 w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 20 czerwca 2016 roku na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 20 czerwca 2016 roku, w sprawie o sygn. akt IV K 555/16, wydanym w trybie art. 387 k.p.k. tj. po uwzględnieniu wniosku skazanego o dobrowolne podanie się karze, T. Ł. został skazany za czyn z art. 177 § 1 k.k. popełniony na szkodę I. Z.. Prokurator oraz obecna na rozprawie pokrzywdzona I. Z. nie sprzeciwili się wnioskowi skazanego. I. Z. nie występowała w sprawie w charakterze oskarżycielki posiłkowej, natomiast w dniu 30 czerwca 2016 roku wniosła o doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. (k. - 76) Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 roku upoważniony sędzia Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, na podstawie art. 422 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku I.
Z. o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jako pochodzącego od osoby nieuprawnionej. (k. 77-78) Zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi zaskarżyła zażaleniem pokrzywdzona I. Z. podnosząc, że jest osoba chorą i nie zrozumiała treści pouczeń, a nadto nie zgadza się z treścią wydanego wyroku. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje. Zażalenie I. Z. nie jest zasadne. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 422 § 1 k.p.k. podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku jest strona, a pokrzywdzony jedynie w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wydanego na posiedzeniu.
W przedmiotowej sprawie został wydany wyrok skazujący na rozprawie, a nie warunkowo umarzający postępowanie na posiedzeniu. Nie ma zatem zastosowania regulacja dająca pokrzywdzonej prawo do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. I. Z. nie złożyła oświadczenia, iż będzie działać w sprawie w charakterze oskarżycielki posiłkowej, a zatem nie była stroną postępowania sądowego. Okoliczności podnoszone w zażaleniu pokrzywdzonej związane z jej stanem zdrowia oraz brakiem zrozumienia pouczeń otrzymanych w toku postępowania przygotowawczo nie mają wpływu na możliwość uznania jej za stronę postępowania i zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przyjęcie wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku.
Zgodnie z treścią przepisu art. 422 § 3 k.p.k. prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną. Uznając zatem, że zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi było trafne w oparciu o przepis art. 437 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.