Social Security Court dismisses appeal regarding pension calculation dates and unchallenged partial disability decisions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against a decision granting full disability pension from the date of her application. The insured argued for a retroactive adjustment based on expert opinions from a previous case, claiming she was fully disabled since 2004. The court ruled that the current decision only covers the period specified in the application and that prior decisions regarding partial disability were final and unchallenged, preventing a change in benefit calculation.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 129; Ustawa o postępowaniu w sprawach administracyjnych art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c. - The social security court reviews the legality of a decision only within the time scope covered by that decision, and prior unchallenged decisions establishing partial disability rights preclude retroactive adjustments based on new expert opinions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 364/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 31 marca 2016 r. (Nr (...) ) w sprawie M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 364/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31.03.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał M. B. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1.12.2014 r. do 28.02.2019 r. Jednocześnie w przedmiotowej decyzji organ rentowy określił wysokość świadczenia, dokonując waloryzacji renty od 1.03.2015 r. i od 1.03.2016 r. Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona M. B., twierdząc, że wysokość renty została źle wyliczona, a Zakład zabrał jej po 261 zł o 1.03.2010 r. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie argumentując tym, iż ubezpieczona ma przyznaną rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od daty złożenia wniosku w związku z pogorszeniem się stanu zdrowia, tj. od 1.12.2014 r. Jednocześnie organ rentowy stwierdził, iż odwołanie nie zawiera sprecyzowanych zarzutów, co uniemożliwia ustosunkowanie się do nich.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczona M. B., ur. (...), miała ustalone prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy ostatnio okresowo od 1.03.2014 r. do 31.03.2017 r. (decyzja ZUS k. 122 a. r.). W dniu 19.12.014 r. ubezpieczona złożyła wniosek o ponowne ustalenie uprawnień rentowych w związku z pogorszeniem się stanu zdrowia (k. 123 a. r.). Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 6.02.2015 r. nie stwierdziła u M. B. całkowitej niezdolności do pracy. W związku z tym pozwany Oddział ZUS decyzją z dnia 16.02.2015 r. odmówił M. B. prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (k. 129 a. r.).
Od decyzji tej ubezpieczona złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego w Siedlcach. W toku postępowania prowadzonego w sprawie IV U 303/15 Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy neurologa, endokrynologa, psychiatry i chorób zakaźnych. Biegli stwierdzili u ubezpieczonej całkowitą niezdolność do pracy i jako początek tej niezdolności wskazali datę swojego badania tj. 1.06.2015 r. W związku z tym, Sąd Okręgowy w Siedlcach postanowieniem z dnia 31.12.2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę (...) Oddział w S. celem ponownego rozpoznania (k. 133- postanowienie SO w Siedlcach, k. 134- uzasadnienie postanowienia).
W toku ponownego postępowania orzeczniczego, Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 18.03.2016 r. stwierdziła, iż ubezpieczona jest całkowicie niezdolna do pracy okresowo do 28.02.2019 r. i jednocześnie wskazała jako datę początku całkowitej niezdolności do pracy 3.01.2014 r. (k. 147 a. r.). Pozwany organ rentowy w związku z treścią orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS wydał zaskarżoną decyzję z dnia 31.03.2016 r., na mocy której ustalił M. B. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od daty złożenia wniosku w związku z pogorszeniem się stanu zdrowia, tj. od 1.12.2014 r. (k. 148 a. r.).
Na rozprawie ubezpieczona popierała odwołanie i oświadczyła, iż domaga się od organu rentowego, aby wyrównał jej wysokość renty od 2010 r. za cały okres, kiedy pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wskazała kwotę 30 zł miesięcznie od 2010 r. (k. 11 a. s.). W końcowej części oświadczenia ubezpieczona powołała się na fakt, iż biegli badający ją w poprzedniej sprawie stwierdzili, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy od 2004 r. W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie budzi wątpliwości fakt, iż w okresie od 1.11.2004 r. do 28.02.2010 była uprawniona do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (k. 106 a. r.). W kolejnych okresach były wydawane przez organ rentowy decyzje o przyznaniu ubezpieczonej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, ostatnio do 28.02.2014 r. Decyzją z dnia 24.03.2014 r. również została przyznana renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy na rzecz ubezpieczonej. Żadna z tych decyzji nie została przez M. B. zaskarżona. W dniu 19.12.2014 r. M. B. złożyła wniosek o zmianę wysokości renty w związku z pogorszeniem się stanu zdrowia.
Wniosek ten, w następstwie postępowania odwoławczego i kolejnego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS został uwzględniony i zaskarżoną decyzją z dnia 31.03.2016 r. przyznano jej prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od miesiąca, w którym złożony został wniosek o zmianę kategorii renty. Zdaniem Sądu Okręgowego, postępowanie ZUS w przedmiocie przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na rzecz ubezpieczonej jest zgodne z treścią art. 129 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.
U. z 2015 r. 748). Roszczenie ubezpieczonej, aby przyznać jej wyrównanie renty w części odpowiadającej kwocie, jaka przypadałaby jej z tytułu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy za okres od 2010 r. nie znajduje podstaw prawnych. Decyzje przyznające M. B. uprawnienia z tytułu częściowej niezdolności do pracy wydawane w przedziale czasowym od 2010 r. do 2014 r. nie były zaskarżone i jako prawomocne były podstawą do naliczania świadczeń w wysokości odpowiadającej stopniu niezdolności do pracy ubezpieczonej.
Stwierdzenie biegłych zwarte w jednej z opinii w sprawie IV U 303/15 o dacie powstania całkowitej niezdolności do pracy w 2004 r. nie może być podstawą do zmiany decyzji w przedmiotowej sprawie. Sąd bada prawidłowość decyzji tylko w granicach czasowych, które ta decyzja obejmuje. Zaskarżona decyzja zaspakaja roszczenie ubezpieczonej o daty złożenia wniosku o zmianę wysokości świadczenia i jest prawidłowa. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 par. 1 kpc orzekł o oddaleniu odwołania.