Appeal court dismissed appeal against first-instance decision to suspend enforceability of default judgment due to lack of valid service grounds.

Sygn. akt I ACz 1925/13 POSTANOWIENIE Dnia 2013-11-08 Sąd Apelacyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler / spr. / Sędziowie: S.A. Mariola Głowacka S.A. Jacek Nowicki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przeciwko S. S., zam. w Ł., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo (...) o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 3.10.2013 r., sygn. akt IX GC 694/13 postanawia:

1. zażalenie oddalić, 2. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić do rozpatrzenia w orzeczeniu końcowym. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA J. Nowicki

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3.10.2013 r. r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił wniosek pozwanego o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności wyroku zaocznego z dnia 5.09.2013 r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył powód domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku. Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Zażalenie pozwanego nie okazało się zasadne. Zgodnie z art. 346 § 1 kpc, na wniosek pozwanego sąd zawiesi rygor natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi zaocznemu, jeżeli wyrok ten został wydany z naruszeniem przepisów o dopuszczalności jego wydania albo jeżeli pozwany uprawdopodobni, że jego niestawiennictwo było nie zawinione, a przedstawione w sprzeciwie okoliczności wywołują wątpliwości co do zasadności wyroku zaocznego. W ocenie Sądu Apelacyjnego pozwany nie zdołał skutecznie wykazać, że spełniona została któraś z przesłanek uzasadniających zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności wyroku zaocznego z dnia 5.09.2013 r. Wbrew wywodom skarżącego Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że doręczenie odpisu pozwu wraz ze zobowiązaniem pozwanego do złożenia odpowiedzi na pozew odbyło się prawidłowo. Korespondencja została doręczona pozwanemu do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a więc miejsca jego pracy i została odebrana przez Panią S. W. – jak wynika z adnotacji doręczyciela sekretarkę – k.

84. W świetle powyższego trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że pismo sądowe zostało doręczone osobie upoważnionej do odbioru pism w rozumieniu art. 138 § 2 kpc. Podkreślić trzeba, że upoważnienie to nie musi być udzielone na piśmie, można poprzestać na formie ustnej, można go też udzielić w sposób dorozumiany. Jeśli zatem Pani S. W., będąc związaną z firmą pozwanego, przebywała w miejscu pracy pozwanego i odebrała korespondencję sądową kierowaną do pozwanego wskazując doręczycielowi, że jest sekretarką, to upoważniało to Sąd do wniosku, że osoba ta co najmniej w sposób dorozumiany została upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do pozwanego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo (...).

Zauważyć trzeba, że w odpowiedzi na pozew, która została pozwanemu zwrócona na podstawie art. 207 § 7 kpc, nie kwestionował on prawidłowości doręczenia mu odpisu pozwu, co dodatkowo wzmacnia stanowisko, że Pani S. W. była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do pozwanego jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą. Nieprawidłowość doręczenia pozwany podniósł dopiero na dalszym etapie sprawy. Trafnie wskazał też Sąd Okręgowy, że pozwany miał możliwość wzięcia udziału w sprawie i przedstawienia swojego stanowiska, bowiem w sposób prawidłowy został zawiadomiony o terminie rozprawy.

Powyższe prowadzi do wniosku, że zarzuty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie okazały się zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. – art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 385 kpc. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA J. Nowicki