Legislator Case Law & Legislation
I C 255/16 AI generated

Civil claim dismissed due to statute of limitations expiration for unjust enrichment regarding vehicle registration fee refund.

Case Number I C 255/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for a refund of an overcharged vehicle registration fee, ruling the action was time-barred. Although the plaintiff paid 500 zł in 2004, the defendant argued the ten-year limitation period under the Civil Code had expired by 2015. The court held that since the fee was collected based on a law later found unconstitutional, the limitation period began immediately upon payment, rendering the 2016 claim inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; Art. 98 k.p.c.: Where a payment was made pursuant to a legal provision subsequently declared unconstitutional, the limitation period for restitution begins immediately upon payment, and a claim filed after the statutory period expires is dismissed.

Keywords

AI generated
statute of limitations unjust enrichment unconstitutional law civil code procedural dismissal vehicle registration fee time bar

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.c.
Art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 255/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Hanna Woźniak Protokolant: sekr. sądowy Grażyna Kosecka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. w Wąbrzeźnie sprawy z powództwa T. K. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę 1. oddala powództwo w całości, 2. zasądza od powoda T. K. na rzecz pozwanego Powiatu (...) kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Hanna Woźniak Sygn. akt: I C 213/16

UZASADNIENIE

T. K. złożył pozew przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę kwoty 425 zł tytułem nienależnie pobranej opłaty za wydania karty pojazdu sprowadzonego z zagranicy na początku 2004r. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

18 lutego 2005r. powód zarejestrował w Starostwie Powiatowym w W. samochód osobowy V. (...) sprowadzony z zagranicy, który otrzymał numer rej. (...). Powód w tym samym dniu zapłacił również na rzecz Powiatu (...) kwotę 500 zł za wydanie karty pojazdu (dowód: fakty przyznane przez pozwanego, odpis decyzji i dowodu wpłaty – k.19-20). Sąd dał wiarę treści odpisów dokumentów albowiem żadna ze stron nie podważała ich merytorycznej wartości ani nie wskazywała na niezgodność z oryginałami. Ponadto stan faktyczny między stronami nie był sporny poza datą zarejestrowania samochodu, którą błędnie podano w pozwie.

Zgodnie z kodeksem cywilnym roszczenia o prawa majątkowe przedawniają się z upływem określonego okresu czasu. W przypadku świadczeń jednorazowych, o ile nic innego nie wynika z przepisów szczególnych, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć (art.118 kc). Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Konstrukcja pozwu wskazuje, iż powód opiera swoje roszczenie na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu albowiem pobranie 500 zł opłaty za kartę pojazdu nastąpiło na podstawie przepisu prawa uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z aktem wyższego rzędu.

W tej sytuacji jeszcze w tym samym dniu, w którym powód uiścił opłatę za kartę pojazdu, rozpoczął swój bieg termin przedawnienia roszczenia o zwrot tej opłaty. Dziesięcioletni termin przedawnienia minął zatem 09 lutego 2015r. Pozwany po tej dacie nie zrzekł się zarzutu przedawnienia, a powód nie udowodnił, by bieg przedawnienia uległ zawieszeniu lub przerwaniu. W tej sytuacji powództwo wniesione w dniu 13 kwietnia 2016r. dotyczyło roszczenia przedawnionego, co pozwany skutecznie podniósł przy pierwszej czynności procesowej, i podlegało oddaleniu na podstawie art.118 kc.

O kosztach Sąd orzekł w myśl art.98 kpc i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 1804). SSR Hanna Woźniak