Appeal dismissed; civil court upheld damages award as adequate considering all suffering factors and prior payments.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a civil judgment awarding damages for personal injury. The appellant argued the awarded sum was insufficient, but the court found the first-instance court properly considered all relevant factors including long-term suffering, loss of support, and psychological distress as detailed by an expert psychologist. The court determined the award, combined with prior payments received outside the lawsuit, fully compensated the plaintiff's losses, rendering the appeal unfounded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 446 § 2 k.c.; Art. 385 k.p.c.: An appeal regarding the amount of damages is admissible only if the first-instance court failed to consider all relevant criteria, resulting in a grossly inadequate award; otherwise, the decision stands if the sum, including prior payments, adequately compensates the suffering.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 798/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Piotr Górecki Sędziowie: SSA Jan Futro SSA Małgorzata Kaźmierczak /spr./ Protokolant: insp. ds. biur. Katarzyna Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z powództwa A. G. przeciwko (...) spółce akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I C 3055/13 oddala apelację. Małgorzata Kaźmierczak Piotr Górecki Jan Futro Sygn. akt I A Ca 798/15
UZASADNIENIE
[ Przewodniczący ] Sędzia sprawozdawca wygłosi teraz pełne, ustne uzasadnienie tego wyroku. Proszę bardzo. [ Sędzia sprawozdawca ] Apelacja okazała się pozbawiona uzasadnionych podstaw. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne i wywody prawne Sądu Okręgowego. Nie ma racji apelujący, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisu artykułu 446 paragraf 2 kodeksu cywilnego. Zarzut niewłaściwego określenia wysokości zadośćuczynienia może być uwzględniony tylko wtedy, gdy Sąd I instancji nie wziął pod uwagę wszystkich istotnych kryteriów ustalania wysokości zadośćuczynienia, co w konsekwencji spowodowało, że zasądzona kwota jest niewspółmiernie nieodpowiednia, jako rażąco zaniżona, bądź zawyżona.
Sytuacja taka nie występowała w rozpoznawanej sprawie. Sąd I instancji przyjął, że zadośćuczynienie musi być adekwatne do doznanych przez powoda cierpień, uwzględnił wszystkie istotne czynniki, wpływające na rozmiar krzywdy, jak poczucie osamotnienia, długotrwałość cierpień po śmierci żony, utratę wsparcia i pomocy, dolegliwości psychiczne odczuwane przez powoda po śmierci żony, a szczegółowo wskazane przez biegłego psychologa. Nie można zatem przyjąć, że ustalenie wysokości zadośćuczynienia miało charakter dowolny.
Nie można także pomijać, że poza zasądzoną kwotą 20000 złotych, powód otrzymał od pozwanego przed procesem kwotę 40000 złotych tytułem zadośćuczynienia, a nadto od sprawcy szkody kwotę 5000 złotych również z tytułu zadośćuczynienia. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że zasądzona kwota łącznie z sumami otrzymanymi poza procesem, spełnia w pełni funkcję kompensacyjną. Z tych względów apelacja jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie przepisu artykułu 385 kodeksu postępowania cywilnego.
Zakończono uzasadnienie. [ Przewodniczący ] Dziękuję.