Social Security Court grants pension right by recognizing 18 years of special conditions work despite employer's vague records.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the lower decision denying pension rights to the applicant, T. P., who failed to prove 15 years of special conditions work. The court found that witness testimonies and the applicant's own statements were consistent and credible, confirming the nature of his work as grinding and polishing metal parts with vibrating tools. Consequently, the court ruled that the entire employment period from 1980 to 1998 constituted special conditions work, granting the applicant the right to an early pension.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: When an employer's certificate is vague regarding job titles but witness testimony and applicant statements consistently describe specific tasks like grinding or polishing with vibrating tools matching the statutory list, the court may recognize the entire period as special conditions work if the description is logical and coherent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 303/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016r. w Siedlcach na rozprawie odwołania T. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 9 marca 2016 r. znak: (...) w sprawie T. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo T. P. do emerytury od (...). Sygn. akt IV U 303/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 marca 2016r. Nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówił T. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu od 01.11.1980r. do 14.09.1989r. oraz od 01.11.1990r. do 31.12.1998r., a także od 15.09.1989r. do 31.10.1990r. w (...), bowiem w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach pracodawca wskazał, iż ubezpieczony wykonywał pracę na dwóch różnych stanowiskach, tj. „ślusarz” oraz „oczyszczacz mechaniczny”, co wyklucza możliwość wykonywania tej pracy w pełnym wymiarze przewidzianym dla danego stanowiska. Zdaniem organu rentowego uznanie tej pracy mogłoby nastąpić wówczas, gdyby pracodawca ściśle określił, w jakich okresach ubezpieczony wykonywał zatrudnienie na poszczególnych stanowiskach, czego w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31.01.2001r. oraz 23.07.1998r. nie zawarł.
Odwołanie od w/w decyzji złożył T. P., wnosząc o zaliczenie okresu zatrudnienia w (...) od 1.11.1980r. do 31.12.1998r. jako pracy w szczególnych warunkach wykonywanej codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony wyjaśnił, że pracę wykonywał na dużej hali produkcyjnej, jednocześnie na tej samej hali pracowali również spawacze, miejsce to było pozbawione klimatyzacji, występowało duże zadymienie i zapylenie. Dodatkowo powołano się na świadectwo pracy wykonywanej w szczególnych warunkach z dnia 23.07.1998r. oraz 31.01.2001r. (odwołanie, k. 1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację i przepisy prawa zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 3-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony T. P. w dniu (...)ukończył 60-ty rok życia. Uprzednio w dniu 16 lutego 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy przyjął za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999r. okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 27 lat, 2 miesięcy i 27 dni, w tym 26 lat, 10 miesięcy i 9 dni okresów składkowych oraz 4 miesiące i 18 dni okresów nieskładkowych.
Organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu żadnego stażu pracy w szczególnych warunkach. Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia w (...) od 1.11.1980r. do 31.12.1998r., ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach pracodawca wskazał, że T. P. wykonywał pracę na dwóch różnych stanowiskach, tj. ślusarz oraz oczyszczacz mechaniczny, co wyklucza możliwość wykonywania tej pracy w pełnym wymiarze czasu pracy przewidzianym dla danego stanowiska. Podniesiono, że w świadectwach pracy z dnia 31.01.2001r. oraz z dnia 23.07.1998r. pracodawca nie określił, w jakich okresach ubezpieczony wykonywał zatrudnienie jako ślusarz, a w jakich oczyszczacz bądź oczyszczacz mechaniczny.
Tym samym w ocenie organu rentowego ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, co skutkowało wydaniem decyzji z dnia 9 marca 2016r. odmawiającej T. P. prawa do emerytury (decyzja z 09.03.2016r. k.18 akt emerytalnych). Od dnia 1 września 1971r. T. P. był zatrudniony w Fabryce (...). W okresie od 1 listopada 1980r. do 31 stycznia 2001r. wykonywał pracę na stanowisku ślusarz-oczyszczacz/oczyszczacz mechaniczny, przy czym w okresach od 1 listopada 1980r. do 14 września 1989r. oraz od 1 listopada 1990r. do 31 stycznia 2001r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności polegające na obsłudze urządzeń i narzędzi wibrujących lub udarowych, a w okresie od 15 września 1989r. do 31 października 1990r. prace antykorozyjne urządzeń i instalacji technicznych.
Praca ubezpieczonego polegała na oczyszczaniu wykonanych z metalu wysięgników do koparek. Oczyszczanie odbywało się za pomocą szlifierek pneumatycznych, wiertarek, jak również ręcznie przy użyciu szczotek. Przez krótki okres wnioskodawca oczyszczał także blachę z korozji przy zastosowaniu oczyszczarki. Dodatkowo zakres pracy T. P. jako oczyszczacza obejmował nabijanie tulei i spawanie ich do wysięgnika. Nabijanie i spawanie zajmowało w ciągu dnia około 10-15 minut i było integralną częścią czyszczenia i szlifowania wysięgników, które następnie przekazywano do malarni.
Pracodawca wystawił ubezpieczonemu świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, z których wynika, iż w okresach od 1 listopada 1980r. do 14 września 1989r. oraz od 1 listopada 1990r. do 31 stycznia 2001r. ubezpieczony wykonywał prace wymienione w wykazie A Dziale XIV poz. 18 załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., zaś w okresie od 15 września 1989r. do 31 października 1990r. prace ujęte w wykazie A, dziale IV poz. 38 w/w rozporządzenia (świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31.01.2001r. i 23.07.1998r., k. 9-10 akt emerytalnych; zeznania świadków Z.
K. i Z. G., k.17v-18 akt sprawy; wyjaśnienia i zeznania ubezpieczonego, k.17-17v i 18 akt sprawy; dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego). Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność bezsporna, nadto: oświadczenie zawarte we wniosku o emeryturę, k.2 akt emerytalnych, raport z analizy konta, k.15 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego T. P. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999 r., osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl powołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art. 27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Poza sporem pozostawało, że T. P. osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 19 lutego 2016r., spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy, wykazując 27 lat, 2 miesiące i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych, a także nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Do pracy w szczególnych warunkach organ rentowy nie uwzględnił okresu zatrudnienia wnioskodawcy w (...) od 1.11.1980r. do 31.12.1998r., ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach pracodawca wskazał, że T. P. wykonywał pracę na dwóch różnych stanowiskach, tj. ślusarz oraz oczyszczacz mechaniczny, co wyklucza możliwość wykonywania tej pracy w pełnym wymiarze czasu pracy przewidzianym dla danego stanowiska. Zwrócono także uwagę, że w przedłożonych świadectwach pracy z dnia 31.01.2001r. oraz z dnia 23.07.1998r. pracodawca nie określił, w jakich okresach ubezpieczony wykonywał zatrudnienie jako ślusarz, a w jakich jako oczyszczacz bądź oczyszczacz mechaniczny.
W ocenie Sądu, takie działanie organu rentowego było niezasadne. Po pierwsze wnioskodawca przedłożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, o których mowa w §2 ust.2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Po drugie w świadectwach tych pracodawca opisał, jakie czynności w poszczególnych okresach były realizowane przez ubezpieczonego, jak również powołał się na odpowiednie działy i pozycje zawarte w wykazie A stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia. Organ rentowy wyjaśnił, iż nie mógł zaliczyć spornego okresu pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach, bowiem w świadectwach pracy wskazano dwuczłonowe stanowisko pracy, tj.
„ślusarz-oczyszczacz” (świadectwo z dnia 23.07.1998r.) czy też „ślusarz-oczyszczacz mechaniczny” (świadectwo z 31.01.2001r.). Bezspornie praca ślusarza co do zasady nie jest zaliczana do pracy w szczególnych warunkach, gdyż nie została ujęta w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, organ rentowy powinien kierować się nie tyle określeniem nazwy stanowiska – jak bowiem wiadomo nazwa stanowiska nie zawsze odpowiada rodzajowi pracy – co określeniem stanowiska przez pracodawcę za pomocą wskazania konkretnego wykazu i pozycji w/w rozporządzenia oraz opisem prac.
W świadectwach wykonywania pracy w szczególnych warunkach pracodawca skonkretyzował, na czym polegała praca ubezpieczonego, wskazując, iż była to obsługa urządzeń i narzędzi wibrujących lub udarowych, a w okresie od 15 września 1989r. do 31 października 1990r. – prace antykorozyjne urządzeń i instalacji technicznych. Niewątpliwie sama nazwa stanowiska nie podważa faktu, iż wnioskodawca w spornym okresie wykonywał prace w szczególnych warunkach. Potwierdziły to zeznania świadków Z. K. oraz Z. G., a także zeznania ubezpieczonego, które są spójne, logiczne i w całości wiarygodne.
Wynika z nich, iż T. P. w zakładzie pracy (...) sp. z o.o. realizował czynności polegające na oczyszczaniu wykonanych z metalu wysięgników do koparek. Oczyszczanie odbywało się za pomocą szlifierek pneumatycznych, wiertarek, jak również ręcznie przy użyciu szczotek. Przez krótki okres wnioskodawca oczyszczał także blachę z korozji przy zastosowaniu oczyszczarki. Dodatkowo w ramach pracy jako oczyszczacz T. P. nabijał tulejki i spawał je do wysięgnika. Nabijanie i spawanie zajmowało w ciągu dnia około 10-15 minut i było integralną częścią czyszczenia i szlifowania wysięgników, które następnie przekazywano do malarni.
Niewątpliwie szlifowanie wyrobów metalowych, polerowanie mechaniczne przy wykorzystaniu narzędzi wibracyjnych lub udarowych jest zaliczane do pracy w szczególnych warunkach. Praca ubezpieczonego odpowiada zatem pracy ujętej w wykazie A Dziale XIV poz. 18 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, jako obsługa urządzeń i narzędzi wibracyjnych lub udarowych (tak ją określił pracodawca w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach).
Dodatkowo praca ubezpieczonego może być zakwalifikowana jako praca w szczególnych warunkach z innej pozycji w/w rozporządzenia, tj. wykaz A, Dział III poz. 78 – szlifowanie lub ostrzenie wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowanie mechaniczne. Ubezpieczony generalnie był oczyszczaczem, a tylko niewielki zakres jego czynności związany był ze spawaniem i nabijaniem tulei, zatem ewentualne prace ślusarskie miały marginalne znaczenie w wymiarze czasu pracy wnioskodawcy. Przy ustalaniu prawa do świadczenia emerytalnego w myśl art.184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych staż pracy uprawniający do w/w świadczenia liczony jest na dzień 1 stycznia 1999r. (dzień wejścia w życie ustawy), a tym samym nie są brane pod uwagę okresy wykonywania pracy po dniu 31 grudnia 1998r.
Całokształt okoliczności sprawy pozwolił zatem zaliczyć do stażu pracy w szczególnych warunkach okres zatrudnienia ubezpieczonego od 1 listopada 1980r. do 31 grudnia 1998r., tj. 18 lat i 2 miesiące. Ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał zatem ponad 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14§2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo T. P. do emerytury od dnia (...)tj. od ukończenia przez ubezpieczonego 60-tego roku życia.