Social court dismissed pension recalculation appeal due to missing insurance period data in the application form.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to recalculate his pension. The applicant argued that over a year had passed since the initial pension decision, satisfying the statutory one-year waiting period for a new request. However, the court ruled that the applicant failed to submit the specific section of the form required to include insurance periods after the initial pension calculation date. Consequently, the court held that the institution was not obligated to consider the request because it did not contain the necessary data to recalculate the pension under the relevant legal provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 ust. 1, 2, 3; Art. 25 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: A request for pension recalculation based on post-initial insurance periods is inadmissible if the application form omits the specific section detailing those periods, rendering the request substantively incomplete and unable to trigger the statutory recalculation mechanism.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 491/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 lutego 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpoznaniu wniosku J. Ł. z dnia 15 stycznia 2016 r odmówił prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury. Jako podstawę prawną wskazano art. 108 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. oraz art. 26 w/w ustawy w myśl, którego emerytury powiększa się wyłącznie tylko o kwotę wynikającą z podzielenia składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego po dniu ustalenia prawa do emerytury przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku danego ubezpieczonego w dniu złożenia wniosku o przeliczenie wysokości emerytury.
Decyzją z dnia 08 sierpnia 2014 r. obliczono wnioskodawcy prawo do emerytury w oparciu o art. 26 w/w ustawy, stąd brak jest możliwości ponownego przeliczenia emerytury poprzez doliczenie nieuwzględnionych okresów ubezpieczenia po przyznaniu świadczenia / decyzja – k. 57 akt ZUS/. W dniu 22 lutego 2016 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji. Wskazał, że od 08 sierpnia 2014 r. upłynął dłuższy okres czasu niż 1 rok kalendarzowy. Cały rok 2014 – 2015 wnioskodawca pracował i niezbędne zaświadczenie złożył do Oddziału ZUS w K. / odwołanie k. 2/.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie podtrzymał argumentację zawartą w decyzji z dnia 10 lutego 2016 r. /odpowiedź na odwołanie - k. 3/. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2016 r. wnioskodawca poparł odwołanie a pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania / stanowisko wnioskodawcy i pełnomocnika ZUS e- protokół rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r. 00:02:17 – 00:04:22 – płyta CD –k.14/. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: J. Ł. urodził się w dniu (...) / bezsporne/. W dniu 12 marca 2009 r. wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę / wniosek k. 1 – 5 akt - ZUS/ W dniu 8 sierpnia 2014 r. przyznano wnioskodawcy emeryturę na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. od dnia 5 marca 2009 r. od osiągnięcia wieku emerytalnego.
Podstawę obliczenia emerytury, zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stanowiła kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji składki (97648,57 zł) oraz kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego (445364,44 zł). Tak ustaloną podstawę (97648,57 zł + 445364,44 zł) podzielono przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę (202,70 miesięcy). Emerytura wyliczona zgodnie zasadami określonymi w art. 26 ustawy wyniosła 2678,90 zł / decyzja k.35 - akt ZUS/.
Decyzją z dnia 24 kwietnia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku J. Ł. z dnia 13 stycznia 2015 r. przeliczył emeryturę od 01 stycznia 2015 r. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek / decyzja k.52 – akt ZUS/. We wniosku złożonym w dniu 15 stycznia 2016 r. wnioskodawca wniósł o ponowne ustalenie wysokości emerytury. Z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Gminy K. jako Kierownik Referatu K. – Inwestycyjnego i Ochrony (...) w wymiarze 7/10 etatu w 2015 r. osiągnął przychód brutto w łącznej wysokości 41 184,44 zł.
We wniosku wypełnił jedynie część I, II, III, IV /wniosek k. 54 - akt ZUS i załącznik pismo urzędu gminy k.56 – akt ZUS/. Decyzją z dnia 10 lutego 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury za brak możliwości doliczenia dotychczas nieuwzględnionych okresów ubezpieczenia wobec przyznania emerytury w oparciu o art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. / decyzja z dnia 10 lutego 2016 r k.57- akt ZUS/ W dniu 25 lutego 2016 r. wnioskodawca złożył ponowny wniosek o ustalenie wysokości świadczenia na którym wypełnił część I, II, III, IV, V / wniosek k.58 – 59 akt ZUS/.
Decyzją z dnia 26 lutego 2016 r. przeliczono wnioskodawcy emeryturę od 01 lutego 2016 r. tj., od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek / decyzja z dnia 26 lutego 2016 r. k. 61 – akt ZUS/ Opisany powyżej stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił głównie w oparciu o dokumenty zawarte w aktach organu rentowego i załączone do akt sprawy, których autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 27 1. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:
1) osiągnęli wiek emerytalny określony w ust. 2 albo 3;
2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 27a.
2. Wiek emerytalny dla kobiet wynosi co najmniej 60 lat.
3. Wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie:
1) do dnia 31 grudnia 1947 r. wynosi co najmniej 65 lat;
2) od dnia 1 stycznia 1948 r. do dnia 31 marca 1948 r. wynosi co najmniej 65 lat i 1 miesiąc;
3) od dnia 1 kwietnia 1948 r. do dnia 30 czerwca 1948 r. wynosi co najmniej 65 lat i 2 miesiące;
4) od dnia 1 lipca 1948 r. do dnia 30 września 1948 r. wynosi co najmniej 65 lat i 3 miesiące;
5) od dnia 1 października 1948 r. do dnia 31 grudnia 1948 r. wynosi co najmniej 65 lat i 4 miesiące. Zgodnie z art. 55 w/w ustawy ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31 grudnia 2008 r., może być obliczona emerytura na podstawie art. 26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art.
53. informacje o jednostce Stosownie zaś do art. 26 ust. 1 emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183. Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach /ust. 2 art. 26/. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach /ust. 3 art. 26/.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 (to jest ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.) stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.
Na mocy art. 108 ust. 1 jeżeli po dniu, od którego przyznano emeryturę określoną w art. 24 lub 24a, emeryt podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, wysokość świadczenia ulega ponownemu ustaleniu w sposób określony w ust.
2. W myśl ust. 2 art. 108 emerytury obliczone według zasad określonych w art. 26 powiększa się o kwotę wynikającą z podzielenia składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego po dniu ustalenia prawa do emerytury, o której mowa w art. 24 i 24a, i zwaloryzowanych zgodnie z art. 25 przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku danego ubezpieczonego w dniu złożenia wniosku o przeliczenie wysokości emerytury, z uwzględnieniem ust. 4 i 5. Ust. 4 stanowi, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek zaewidencjonowanych od miesiąca, od którego została podjęta wypłata emerytury po raz pierwszy, do miesiąca poprzedzającego miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury.
Z kolei w myśl ust. 3 art. 108 ponowne ustalenie wysokości emerytury następuje na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po upływie roku kalendarzowego lub po ustaniu ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. Wnioskodawca w dniu 15 stycznia 2016 r. złożył wniosek o przeliczenie emerytury a zatem przesłanka dotycząca terminu złożenia kolejnego wniosku o ustalenie wysokości świadczenia została przez wnioskodawcę spełniona. Jednakże emerytury obliczone według zasad określonych w art. 26 powiększa się o kwotę wynikającą z podzielenia składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego po dniu ustalenia prawa do emerytury niezależnie od stażu pracy wnioskodawcy.
A tym samym złożony w dniu 15 stycznia 2016 r. przedmiotowy wniosek J. Ł. nie odnosił się do emerytury ustalonej w oparciu o art.
26. Do takich emerytur odnosi się bowiem wyłącznie część V a nie IV formularza wniosku, której to wnioskodawca nie wypełnił. Nie złożył zatem wniosku możliwego do uwzględnienia przy przyznaniu mu emerytury kapitałowej. Dopiero ponowny wniosek obejmujący część V formularza był możliwy do uwzględnienia gdyż odnosił się do emerytury określonej na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. W ocenie Sądu fakt, że wnioskodawca nieprawidłowo złożył wniosek nie może być okolicznością obciążającą w swoim rozstrzygnięciu organ rentowy gdyż jest to okoliczność, która nie mogła skutkować wydaniem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych innej decyzji. W konsekwencji na podstawie art. 477 14 § 1 Sąd Okręgowy odwołanie oddalił. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy.