Social court allows pension recalculation when new earnings base exceeds 250% threshold after evidence is presented.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the insured's appeal to recalculate his pension, ordering the Social Insurance Institution to re-evaluate the benefit from December 1, 2015. The insured had previously failed to provide evidence of earnings before 1980, leading the agency to use minimum wages and calculate a base below the 250% threshold. The court ruled that the agency erred by relying solely on the submitted certificate and that the insured could have proven higher past earnings through personal records, which were now established in court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 110a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 15 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The social court must recalculate a pension if the insured can prove earnings in selected years exceed the 250% threshold, correcting an agency decision based on insufficient evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 391/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Tyrka Protokolant: Igor Ekert po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy J. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 31 grudnia 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje J. R. prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku. (-) SSO Grzegorz Tyrka VIII U 391/16
UZASADNIENIE
Dnia 10 grudnia 2015 roku ubezpieczony J. R. wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 roku, Nr 1440 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną. Decyzją z dnia 31 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekracza 250%. Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 10 grudnia 2015 roku.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania. Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1980-1990. Z uwagi na fakt, że do obliczenia wwpw należało przyjąć zarobek z 20 dowolnie wybranych lat, to organ rentowy za pozostały okres przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 31 maja 1967 roku do dnia 30 czerwca 1990 roku.
Decyzją z dnia 31 marca 1988 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, której wysokość zmniejszył w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego. Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1980-1990, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu. Wynagrodzenie za lata 1969-1979 Sąd obliczył na podstawie angaży znajdujących się w aktach osobowych.
W angażach ubezpieczony albo miał wynagrodzenie zasadnicze, albo wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny. Wynagrodzenie za 1969 rok 2 750 zł x 12 m-cy = 33 000 zł Wynagrodzenie za 1970 rok (2 860 zł x 2-ce) + (3 200 zł x 4 m-ce) + (4 650 z 6 m-cy) = 46 420 zł Wynagrodzenie za 1971 rok (4 650 zł x 2-ce) + (4 750 zł x 4 m-ce) + (5 000 zł x 6 m-ce) = 58 300 zł Wynagrodzenie za 1972 rok (5 000 zł x 1-c) + (5 200 zł x 11 m-cy) = 62 200 zł Wynagrodzenie za 1973 rok 5 200 zł x 12 m-cy = 62 400 zł Wynagrodzenie za 1974 rok (5 200 zł x 1-c) + (7 500 zł x 11 m-cy) = 87 700 zł Wynagrodzenie za 1975 rok (7 500 zł x 7 m-cy) + (8 000 zł x 5 m-cy) = 92 500 zł Wynagrodzenie za 1976 rok 8 000 zł x 12 m-cy = 96 000 zł Wynagrodzenie za 1979 rok (7 000 zł x 6 m-cy) + (9 000 zł x 3 m-ce) + (9 800 zł x 2 m-ce) = 88 600 zł Następnie Sąd obliczył wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, z tym że uwzględnił także okres zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, co przedstawia poniższa tabela: 1 1969 33 000,00 zł 26 088 zł 126,49% 2 1970 46 420,00 zł 26 820 zł 173,08% 3 1971 58 300,00 zł 28 296 zł 206,04% 4 1972 62 200,00 zł 30 108 zł 206,59% 5 1973 62 400,00 zł 33 576 zł 185,85% 6 1974 87 700,00 zł 38 220 zł 229,46% 7 1975 95 500,00 zł 46 956 zł 203,38% 8 1976 96 000,00 zł 51 372 zł 186,87% 9 1977 0,00 zł 55 152 zł 0,00% 10 1978 0,00 zł 58 644 zł 0,00% 11 1979 88 600,00 zł 63 924 zł 138,60% 12 1980 233 812,00 zł 72 480 zł 322,59% 13 1981 270 494,00 zł 92 268 zł 293,16% 14 1982 499 727,00 zł 139 572 zł 358,04% 15 1983 736 475,00 zł 173 700 zł 423,99% 16 1984 845 314,00 zł 202 056 zł 418,36% 17 1985 1 162 587,00 zł 240 060 zł 484,29% 18 1986 1 235 299,00 zł 289 140 zł 427,23% 19 1987 1 369 351,00 zł 350 208 zł 391,01% 20 1988 2 270 408,00 zł 637 080 zł 356,38% 21 1989 9 823 990,00 zł 2 481 096 zł 395,95% 22 1990 22 005 503,00 zł 12 355 644 zł 178,10% 5705,46% :20 285,27% /dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. R. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 [podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 [wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej. Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7 za lata 1980-1990. Z uwagi na brak zarobków za wcześniejsze lata, organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za okres przed 1980 rokiem, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za lata: 1969-1976, 1979 oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%. Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku. (-) SSO Grzegorz Tyrka