Legislator Case Law & Legislation
I C 2182/14 AI generated

Court awarded 50% of claimed damages for minor injury, dismissing plaintiff's excess claim due to partial contributory negligence.

Case Number I C 2182/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for the full 20,000 zł, awarding only 7,200 zł as compensation for a 5% permanent health impairment. The plaintiff argued for a higher sum based on the disfigurement, while the defendant contended they were 30% responsible for the accident due to the plaintiff's failure to buckle up. The court ruled that the plaintiff's claim was partially supported by the objective facts of the injury but rejected the excessive amount, noting the defendant failed to prove the plaintiff's non-compliance with safety regulations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 445 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.; The court has discretion in setting compensation for personal injury but must act reasonably; the burden of proving contributory negligence lies with the defendant.

Keywords

AI generated
personal injury compensation contributory negligence disfigurement damages burden of proof reasonable discretion health impairment safety regulations

Cited Legislation

AI generated
Art. 445 § 1 k.c.
Nie oznacza to jednak dowolności w określaniu należnego zadośćuczynienia a przyznanie go przez sąd w wysokości nieodpowiedniej do wszystkich okoliczności stanowiących podstawę jego ustalenia (zbyt wysokiej lub zbyt niskiej) narusza art. 445 § 1 k.c. (por.
Art. 6 k.c.
Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Art. 481 § 1 k.c.
O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 481 § 2 k.c.
O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach orzeczono z mocy art. 100 k.p.c. rozdzielając je stosunkowo.
art. 415 k.c
art. 822 § 1 k.c
kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia a według art. 822 § 1 k.c.
art. 444 § 1 k.c
W myśl art. 444 § 1 k.c.
art. 445 § 1 k.c
w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty a w myśl art. 445 § 1 k.c.
art. 6 k.c

Cited Case Law

AI generated
II CKN 605/00
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2002 r., II CKN 605/00, LEX nr 484718 oraz z dnia 27 lutego 2004 r., V CK 282/03, LEX nr 183777).
V CK 282/03
Supreme Court increases child injury compensation from 35k to 50k zł, rejecting appeal's reduction.
III CZP 37/73
uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSNCP 1974, nr 9, poz.
I CK 131/03
Supreme Court dismisses appeal on damages for injury, ruling compensation must serve its compensatory function regardless of social averages.
I PK 145/10
Compensation interest starts from demand date, not judgment date, under Polish Civil Code Article 445 and 481.1.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 2182/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Leokadia Krośniak-Cebulska Protokolant: Wioletta Błaszczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2016 roku w Gliwicach sprawy z powództwa Ł. W. (W.) przeciwko Č. P.'ovna A. S. z siedzibą w P. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.200,00 zł (siedem tysięcy dwieście złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 9 września 2014 roku do dnia zapłaty;

2. oddala powództwo w pozostałej części;

3. nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa od powoda kotwę 985,61 zł (dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych 61/100), a od pozwanej kwotę 862,62 zł (osiemset sześćdziesiąt dwa złote 62/100) tytułem zwrotu części kosztów opinii biegłych tymczasowo wyłożonych z sum budżetowych. SSR Leokadia Krośniak-Cebulska

UZASADNIENIE

Ł. W. wniósł o zasądzenie od (...) S.A. Oddział w Polsce kwoty 17.200 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 9 września 2014r. do dnia zapłaty, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz kosztów procesu. Na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015r. powód sprecyzował, że stroną pozwaną w sprawie jest Č. S. z siedzibą w P.. W uzasadnieniu podał, że 30 listopada 2012r. w kolizji drogowej spowodowanej przez kierowcę ubezpieczonego od odpowiedzialności cywilnej u pozwanej doznał rozległych obrażeń głowy. W wyniku postępowania likwidacyjnego pozwana wypłaciła mu zadośćuczynienie w kwocie 2.800 zł.

Wysokość dochodzonego roszczenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą wypłaconą a kwotą 20.000 zł której domagał się powód. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że nie kwestionuje swojej odpowiedzialności co do zasady podnosząc, iż powód przyczynił się do powstania skutków zdarzenia w 30 %, a to na skutek nie zapięcia pasów bezpieczeństwa. Ubezpieczyciel przyznał powodowi kwotę 4.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Kwota ta pomniejszona została o stopień przyczynienia się powoda.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 listopada 2012r. powód uczestniczył w wypadku komunikacyjnym, którego sprawca ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej u pozwanej. W trakcie wypadku Ł. W. miał zapięty pas bezpieczeństwa. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego wypłacono mu zadośćuczynienie w wysokości 2.800 zł. (bezsporne, a nadto akta szkody – k.45; wyrok nakazowy SR w Gliwicach z dnia 1 lutego 2013 roku – k.12) W wyniku zdarzenia powód doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej czoła.

Po wypadku udzielono mu pierwszej pomocy w (...) w G.. Następnie zasięgał porad w przychodni (...) w G.. Powód leczony był ambulatoryjnie. W związku z następstwami wypadku doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 %. Leczenie nie było długotrwałe. Obecnie dolegliwość dla powoda stanowi szpecąca blizna na czole, pozostała po wypadku. (dowody: opinia biegłego Z. K. – k.86-88 wraz z opinią uzupełniającą – k. 128-130; akta szkody – k. 45; przesłuchanie powoda – k. 152v; dokumentacja medyczna k. 9-11, fotografia – k.13) Pismem z dnia 22 sierpnia 2014r. powód wezwał pozwaną do zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł w terminie do dnia 8 września 2014r. (vide: wezwanie do zapłaty – k. 7-8 ) Strona pozwana nie wykazała, iż w momencie wypadku poszkodowany nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa.

Powołany na jej wniosek biegły z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych nie wykluczył możliwości uderzenia głową w lusterko przednie także przy zapiętych pasach. (dowody: opinia biegłego M. Ś. – k. 54-62 wraz z opinią uzupełniającą - k. 93-107; przesłuchanie powoda – k. 152v) Powyższy stan faktyczny był między stronami w części niesporny. W pozostałej części został ustalony na podstawie wyszczególnionych powyżej dowodów z przesłuchania powoda, dokumentów oraz fachowych i rzetelnych opinii biegłych. Pozwana wprawdzie zarzuciła biegłemu chirurgowi, iż określony przez niego stopień uszczerbku na zdrowiu jest zawyżony.

W opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko. Po udzieleniu odpowiedzi opinia biegłego nie była już kwestionowana przez żadną ze stron. Skoro przesłuchany na rozprawie biegły z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych stwierdził, iż nie można wykluczyć, że powód, którego wzrost wynosi 184 cm, w czasie wypadku miał zapięte pasy bezpieczeństwa Sąd dał wiarę zeznaniom powoda, bowiem, jak wskazano wyżej, brak jest w sprawie dowodów jednoznacznie wskazujących na odmienny przebieg zdarzenia.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo należało uznać za uzasadnione w części . Zgodnie z art. 415 k.c. kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia a według art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Odpowiedzialność pozwanej za skutki wypadku była niesporna. Sporna pozostawała jedynie wysokość zadośćuczynienia, a w szczególności kwestia, czy poszkodowany przyczynił się do ich zaistnienia.

W myśl art. 444 § 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty a w myśl art. 445 § 1 k.c. w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2011r.,I PK 145/10,LEX nr 794777:”określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia stanowi istotne uprawnienie sądu meritii i w tym zakresie dysponuje on swobodą decyzyjną.

Nie oznacza to jednak dowolności w określaniu należnego zadośćuczynienia a przyznanie go przez sąd w wysokości nieodpowiedniej do wszystkich okoliczności stanowiących podstawę jego ustalenia (zbyt wysokiej lub zbyt niskiej) narusza art. 445 § 1 k.c. (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2002 r., II CKN 605/00, LEX nr 484718 oraz z dnia 27 lutego 2004 r., V CK 282/03, LEX nr 183777). Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia w przypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia należy uwzględniać czynniki obiektywne w postaci czasu trwania oraz stopnia intensywności cierpień fizycznych i psychicznych, nieodwracalności skutków urazu (kalectwo, oszpecenie), rodzaju wykonywanej pracy, szans na przyszłość, wieku poszkodowanego, a także czynniki subiektywne, jak poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiową itp. (por. uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSNCP 1974, nr 9, poz. 145 oraz wyrok z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03, OSNC 2005, nr 2, poz.

40. W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd stanął na stanowisku, iż powodowi należy się zadośćuczynienie w kwocie 10.000 zł. Jak stwierdził biegły powód doznał 5% uszczerbku na zdrowiu i nie należy oczekiwać pojawienia się innych następstw zdarzenia w przyszłości. Pozostałością po wypadku jest blizna kątowa po prawej stronie czoła powoda, o łącznej długości 5 cm. Blizna ta jest przyczyną dyskomfortu powoda, który ocenia ją jako szpecącą. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, iż ogólny stan jego zdrowia przed i po wypadku pozostaje taki sam, Sąd uznał, iż kwota 10.000 zł jest adekwatna do obrażeń oraz bólu i cierpień powoda.

Skoro Ł. W. otrzymał już kwotę 2.800 złotych powinien otrzymać jeszcze 7.200 złotych. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zatem to na stronie pozwanej spoczywał ciężar wykazania, że poszkodowany w chwili wypadku nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa, a tym samym przyczynił się do powstania obrażeń. Pozwana jednak nie udowodniła okoliczności, na które się powoływała. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. biorąc pod uwagę treść żądania pozwu i wezwania do zapłaty.

O kosztach orzeczono z mocy art. 100 k.p.c. rozdzielając je stosunkowo. Powód żądał zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł a otrzymał w kwocie 10.000 zł , wygrał więc w 50%. Na koszty w łącznej kwocie 8.525,23 zł złożyły się: opłata od pozwu – 860 zł, koszty adwokackie – 2x2.400 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł, koszty opinii biegłych – 2.848,23 zł, które zostały pokryte częściowo z uiszczonej przez pozwaną zaliczki w kwocie 1.000 zł a w pozostałej części w kwocie 1.848,23 zł z sum budżetowych. W pkt. 3 sentencji orzeczenia Sąd dokonał rozliczenia kosztów opinii biegłych wydatkowanych tymczasowo z sum budżetowych.

Skoro powód poniósł koszty w kwocie 3.277 zł a pozwana w kwocie 3.400 zł to Skarbowi Państwa od powoda należy się 985,61 zł a od pozwanej 862,62 zł. SSR Leokadia Krośniak-Cebulska