Legislator Case Law & Legislation
II K 709/15 AI generated

Court convicts defendant of theft for ATM card misuse, imposes suspended sentence and restitution.

Case Number II K 709/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of theft under Article 278 of the Criminal Code for stealing his mother's ATM card and withdrawing money. Although the defendant requested a suspended sentence, the court found his confession and lack of prior record warranted a three-month prison term suspended for two years. The judgment also ordered the defendant to repay the victim the full amount of 458.33 PLN and to apologize.

Legislator headnote

AI generated

Art. 278 § 1 and 5 kk; Art. 69 § 1 and 70 § 1 kk: Theft is established by unauthorized taking of property for appropriation; courts may apply suspended sentences when the offender confesses and shows good criminal prognosis.

Keywords

AI generated
theft of ATM card suspended sentence criminal code provisions restitution of damages confession mitigation criminal liability property rights violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 278 § 1 and 5 kk
o czyn z art. 278 § 1 i 5 kk I.
Art. 69 § 1 kk
na podstawie art. 69 § 1 kk i art.
Art. 70 § 1 kk
69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu W.
Art. 46 § 1 kk
na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego W.
Art. 72 § 1 pkt 2 kk
na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 kk zobowiązuje oskarżonego W.
Art. 53 § 1 and 2 kk
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru określonymi w art. 53 § 1 i 2 kk, a zwłaszcza pobudkami i sposobem działania sprawcy, społeczną szkodliwością czynu, stopniem winy, osobowością sprawcy oraz postawą po dokonaniu przestępstwa.
Art. 626 § 1 kpk
72§1 pkt 2 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej, O kosztach sądowych orzeczono w oparciu o przepis art. 626 § 1 kpk, a o opłacie – art.
Art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych
o czyn z art. 278 § 1 i 5 kk I.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 709/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy II Wydział Karny w Ś. w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Zaganiacz Protokolant Barbara Lesiak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świdnicy B. K. po rozpoznaniu dnia 9 lutego 2016 roku sprawy karnej W. M. urodzonego (...) w Ś., syna K. i E. z domu M. oskarżonego o to, że: w dniu 3 lipca 2015 roku w Ś. woj. (...) z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z bankomatu, a następnie dokonał wypłaty pieniędzy w kwocie 450 zł i 8,33 zł czym spowodował straty łączne w wysokości 458,33 zł na szkodę swojej matki E. M., tj. o czyn z art. 278 § 1 i 5 kk I. oskarżonego W.

M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 278 § 1 i 5 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu W. M. w pkt. I wyroku na okres próby lat 2 (dwóch); III. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego W. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej E. M. kwoty 458,33 zł (czterysta pięćdziesiąt osiem złotych trzydzieści trzy grosze);

IV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 kk zobowiązuje oskarżonego W. M. do przeproszenia pokrzywdzonej E. M.; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 70 zł (siedemdziesiąt złotych) i zobowiązuje go do uiszczenia 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pokrzywdzona E. M. zamieszkuje sama w mieszkaniu przy ulicy (...) w Ś.. Pokrzywdzoną często odwiedza jej syn, oskarżony – W. M.. E. M. posiada konto o nr (...) w Banku (...) S.A w Ś.. W dniu 3 lipca 2015 roku otrzymała na powyższy rachunek bankowy przelew z tytułu emerytury w wysokości 950 zł. Tego samego dnia oskarżony odwiedził swoją matkę, chcąc pożyczyć od niej 500 zł. Jednakże u E. M. przebywał wówczas jej drugi syn – M. L., który przekonał matkę, aby ta odmówiła oskarżonemu pożyczki.

W. M. postanowił wówczas zabrać E. M. kartę do bankomatu, co uczynił bez jej wiedzy. W dniu 3 lipca oskarżony dokonał wypłaty z konta matki następujących kwot: 400 zł za pomocą bankomatu znajdującego się przy ulicy (...) w Ś., 50 zł za pomocą bankomatu przy ul (...) w Ś. oraz dokonał płatności kartą w sklepie (...) na kwotę 8,33 zł. Po dokonaniu w/w transakcji oskarżony odłożył kartę bankomatową należącą do E. M. do jej portfela. W dniu 6.07 2015 roku w godzinach popołudniowych pokrzywdzona udała się do banku celem wypłaty emerytury i dokonania opłat.

Wówczas zorientowała się, iż na jej koncie brakuje znacznej kwoty pieniędzy. E. M. uzyskała historię swojego rachunku bankowego i ustaliła, iż na jej koncie brakuje kwoty 458,33 zł. Dowody: - wyjaśnienia oskarżonego W. M. - k. 5 - zeznania pokrzywdzonej E. M. k. 3 (zbiór C) - kopia wydruku z rachunku pokrzywdzonej k. 1 (zbiór G) W. M. ma 21 lat, posiada wykształcenie średnie, posiada zawód wyuczony – kucharz oraz ratownik medyczny, jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu, pracuje jako kierowca z miesięcznym wynagrodzenie 900 zł, nie był wcześniej karany sądownie.

Dowody: - dane osobo – poznawcze, k. 4 - odwrót - dane o niekaralności – k. 8 Oskarżony W. M. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Wyraził żal i skruchę. Złożył wniosek o skazanie bez przeprowadzania rozprawy. - wyjaśnienia oskarżonego W. M. – k. 5

Sąd zważył co następuje:

W świetle przedstawionych dowodów sprawstwo oskarżonego w przedmiocie zarzucanego mu czynu nie może budzić żadnych wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a złożone przez niego wyjaśnienia są zgodne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Wyjaśnienia oskarżonego w ocenie Sądu są wiarygodne, gdyż znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie, a w szczególności w zeznaniach pokrzywdzonej E. M.. Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać zeznania E. M. za niewiarygodne.

Zeznania świadka są spójne i logiczne, a zestawione łącznie z wyjaśnieniami oskarżonego stanowią odzwierciedlenie ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Za w pełni wiarygodny materiał dowodowy Sąd uznał ujawnione i zaliczone w poczet dowodów dokumenty w postaci kopii historii rachunku bankowego pokrzywdzonej oraz danych o karalności oskarżonego. Ich autentyczność, wiarygodność i wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu, bowiem dokumenty te sporządzone zostały przez właściwe organy, w granicach ich kompetencji i w przewidzianej przepisami formie.

Wysokość powstałej szkody Sąd ustalił na podstawie wiarygodnych – o czym mowa powyżej, zeznań E. M. oraz kopii historii rachunku bankowego pokrzywdzonej. Analiza zgromadzonych dowodów doprowadziła do jednoznacznego przyjęcia, że zdarzenie miało miejsce w ustalonym powyżej przebiegu. Wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości. Przestępstwo z art. 278 § kk polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nim władającej i objęcie go we własne władanie przez sprawcę.

Czyn z art. 278 § 1 kk jest przestępstwem materialnym, a skutek następuje w momencie zawładnięcia rzeczą przez sprawcę, tj. w chwili, gdy sprawca objął ją w swoje posiadanie. Subiektywną cechą działania określonego w art. 278 § 1 kk jest zamiar przywłaszczenia, sprawca działa w celu włączenia rzeczy do własnego majątku, objęcia jej w posiadanie lub postępowania z nią jak właściciel. Kradzież może być popełniona wyłącznie umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego. Oskarżony w dniu 3 lipca 2015 roku dokonał z mieszkania, w którym zamieszkiwała jego matka – E. M., zaboru w celu przywłaszczenia karty do bankomatu należącej do pokrzywdzonej, a następnie dokonał nią transakcji na łączną kwotę 458,33 zł działając na szkodę swojej matki – E. M..

Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał więc znamiona przypisanego mu czynu z art. 278 § 1 i 5 kk. Uznając sprawstwo i winę oskarżonego za nie budzące wątpliwości, Sąd przystąpił do orzeczenia co do wymiaru kary. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru określonymi w art. 53 § 1 i 2 kk, a zwłaszcza pobudkami i sposobem działania sprawcy, społeczną szkodliwością czynu, stopniem winy, osobowością sprawcy oraz postawą po dokonaniu przestępstwa. Oskarżony swym zachowaniem godził w podstawowe dobro społeczne, jakim jest cudza własność, która podlega szczególnej ochronie prawnej.

Takie zachowanie oskarżonego świadczyło o braku poszanowania dla cudzych dóbr i praw oraz obowiązującego porządku prawnego. Na korzyść oskarżonego przemawiał zaś fakt, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, czym nie utrudniał postępowania, a nadto nie był wcześniej karany sądownie. Mając na uwadze całość okoliczności wpływających na wymiar kary Sąd uznał, że wymiar kary o jaki oskarżony wnioskował we wniosku o dobrowolne poddanie się karze, tj. kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia i będzie w wystarczającym stopniu dolegliwa, a jednocześnie taki wymiar kary jest niezbędny dla osiągnięcia jej celów, przede wszystkim celu zapobiegawczego i wychowawczego.

Jednocześnie Sąd uznał za właściwe zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Sąd uznał, że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna. Oskarżony może i powinien z faktu wydania wyroku skazującego wyciągnąć pozytywne wnioski na przyszłość i zmienić swoje postępowanie tak, by nie wejść ponownie w konflikt z prawem. Groźba zarządzenia kary w dwuletnim okresie próby skutecznie powstrzyma oskarżonego od podejmowania jakichkolwiek działań, mogących naruszać porządek prawny.

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego W. M. do naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej E. M. kwoty 458,33 zł. Nadto na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej, O kosztach sądowych orzeczono w oparciu o przepis art. 626 § 1 kpk, a o opłacie – art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 83.49.223 z późn. zm.) obciążając nimi oskarżonego, a to głównie z uwagi na jego sytuację majątkową – W.

M. pracuje i osiąga dochody, które w ocenie Sądu uzasadniają taką decyzję.