Appeal dismissed; court upheld lower court's decision to exempt defendant from costs due to severe financial hardship and accident.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance decision to exempt the defendant from litigation costs. The lower court found that the defendant's long-term sick leave, minor child, and extremely low income created special circumstances making costs unduly burdensome. The appellate court agreed, noting that while the defendant was aware of her financial limits when signing the contract, she could not have predicted the accident and subsequent medical treatment that drastically worsened her situation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: The court may exempt the losing party from litigation costs if special circumstances, such as severe financial hardship caused by an unforeseen accident, render the burden unduly difficult.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz 801/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2016r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Terpiłowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko: K. B. o zapłatę na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 lutego 2016r., sygn. akt I C 2541/15 (zawarte w pkt II wyroku) postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lutego 2016r. (zawartym w pkt II wyroku z tego dnia) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu nie obciążył pozwanej kosztami procesu. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, iż zachodzą szczególne okoliczności stanowiące podstawę nieobciążania pozwanej kosztami procesu. Pozwana przebywa na długotrwałym zwolnieniu chorobowym, ma na utrzymaniu małoletniego syna w wieku 14 lat. Dochód rodziny wynosi 1.320 zł miesięcznie, co zważywszy na duże potrzeby małoletniego dziecka nie stanowi dużej kwoty.
Ponadto obciążenie pozwanej kosztami procesu w sytuacji gdy uznała powództwo a także mając na względzie jej ciężką sytuację życiową oraz materialną Sąd pierwszej instancji uznał za dotkliwe i niezasadne. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła strona powodowa, zaskarżonemu postanowieniu zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 102 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie o nieobciążaniu pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu wskutek błędnego uznani, że w niniejszej sprawie zachodzą szczególnie uzasadnione wypadku, które powodują że strona pozwana nie powinna być obciążana kosztami procesu, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż takowe przesłanki nie mają miejsca.
Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o:
1. zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasadzenie od pozwanej na rzecz strony powodowej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;
2. zasądzenie od pozwanej na rzecz strony powodowej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu. Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, iż powódka nie jest w stanie ponieść kosztów procesu i jej sytuacja uzasadnia zastosowanie przepisu art. 102 k.p.c. W zażaleniu skarżąca przyznała, iż sytuacja pozwanej pozostaje trudna, jednakże w ocenie skarżącej brak jest podstaw do przyjęcia, iż sama trudna sytuacja majątkowa strony przegrywającej sprawę stanowić będzie postawę do zastosowania dyrektywy zawartej w art. 102 k.p.c. Skarżąca wskazywała również na fakt, iż pozwana w chwili zawierania umowy była świadoma swojej stanu materialnego, jednocześnie musiała liczyć się z tym, że zaciągnięte zobowiązanie będzie musiała spłacić.
Okoliczności jednak, na które powołała się pozwana wskazują, iż zmiana jej sytuacji materialnej nastąpiła w konsekwencji wypadku jakiemu uległa i konieczności podjęcia leczenia. I o ile zasadnym pozostaje twierdzenie, iż zaciągając zobowiązanie pozwana musiała się liczyć ze swoimi możliwościami finansowymi to już sytuacji, w której ulegnie wypadkowi przewidywać nie musiała. Należało zatem podzielić ocenę dokonaną przez Sąd pierwszej instancji w zakresie możliwości poniesienia przez pozwaną kosztów procesu. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.