Legislator Case Law & Legislation
VI Cz 1218/16 AI generated

Appeal dismissed; security denied due to lack of proven claim and impossibility of blocking third-party property.

Case Number VI Cz 1218/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against the district court's decision to deny the plaintiff's request for a prohibition on the sale of specific real estate. The plaintiff argued that the defendants' sale of the property indicated an intent to evade future debt, but the court found the plaintiff failed to prove the necessary elements for a claim of fraudulent intent. Furthermore, the court noted that since ownership had already transferred to a third party upon the contract's signing, a prohibition entry could not legally be made in the land registry.

Legislator headnote

AI generated

Art. 730 § 1 k.p.c.; Art. 736 § 1 k.p.c.: A security measure requiring a prohibition on disposing of property is denied if the claimant fails to substantiate the claim or if the legal effect of the disposition has already occurred, rendering the measure ineffective.

Keywords

AI generated
security measure denial prohibition on sale fraudulent intent third party ownership land registry entry appellate review civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 730 § 1 k.p.c.
art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 736 § 1 k.p.c.
Jako prawną podstawę swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 736 § 1 k.p.c. w z art.
Art. 385 k.p.c.
Mając na względzie wskazane argumenty Sąd odwoławczy na podstawie art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.
art. 736 § 1 k.p.c
Jako prawną podstawę swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 736 § 1 k.p.c.
art. 527 k.c
art. 730 k.p.c
nr (...) uzasadnienie ogranicza się do deklaratywnego potwierdzenia spełnienia przesłanek ustawowych określonych w art. 730 k.p.c., tj.
art. 397 § 2 k.p.c
Siedem z tych umów dotyczy okresu po zawarciu spornej umowy darowizny. Mając na względzie wskazane argumenty Sąd odwoławczy na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Cz 1218/16 POSTANOWIENIE Dnia 13.10.2016 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jolanta Janas Sędziowie: SSO Janina Ignasiak SSO Leszek Mazur (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13.10.2016 r. sprawy z powództwa M. K. przeciwko S. B., Ł. B. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną na skutek zażalenia pozwanych: S. B. i Ł. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 20 lipca 2016r. sygn. akt I C 1491/16 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w pkt. 1 w ten sposób, że wniosek oddalić. Sygn. akt VI Cz 1218/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20.07.2016 r. sygn. akt IC 1491/16 k.74 Sąd Rejonowy w Częstochowie udzielił zabezpieczenia roszczenia pozwu powodowi M. K. poprzez ustanowienie zakazu zbywania nieruchomości położonej w C. przy ulicy (...), dla której Sąd Rejonowy w Częstochowie prowadzi księgę wieczystą nr (...) a w pozostałej części wniosek oddalił. Jako prawną podstawę swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 736 § 1 k.p.c. w z art. 730 1 k.p.c. Zażalenie k.82-84 od tego postanowienia złożyli pozwani zarzucając Sądowi I instancji:

1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i udzielenie zabezpieczenia roszczenia w sytuacji, gdy powód nie uprawdopodobnił swego roszczenia ani interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia;

2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 736 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że powód uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające wniosek o zabezpieczenie powództwa w sytuacji, gdy powód nie wykazał spełnienia przesłanek faktycznych zasadności roszczenia z art. 527 k.c., w szczególności wobec faktu sprzedaży przez pozwanych nieruchomości objętej przez Sąd zakazem zbywania. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie w całości wniosku powoda o zabezpieczenie powództwa w niniejszej sprawie; ewentualnie o wyrażenie zgody na złożenie kwoty równej wartości przedmiotu sporu, ewentualnych odsetek za opóźnienie kosztów sądowych tj. kwoty 25 000 zł, do czasu uprawomocnienia orzeczenia w sprawie, depozytu sądowego.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. I. Oceniając wniosek o zabezpieczenie Sąd Rejonowy skupił się na jego części dotyczącej zajęcia ruchomości w postaci 2 samochodów osobowych i w tym zakresie wniosek oddalił obszernie go uzasadniając (por. uzasadnienie zaskarżonego postanowienia k.76-77). W tym zakresie postanowienie Sądu Rejonowego nie było kwestionowane. W części w jakiej wniosek o udzielenie zabezpieczenia został uwzględniony, tzn. odnośnie wpisania zakazu zbywania nieruchomości położonej w C. przy ulicy (...), objętej Kw. nr (...) uzasadnienie ogranicza się do deklaratywnego potwierdzenia spełnienia przesłanek ustawowych określonych w art. 730 k.p.c., tj. uprawdopodobnienia roszczenia i interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia bez odniesienia do konkretnych okoliczności sprawy.

II. Jak chodzi o interes prawny to Sąd Rejonowy odwołał się do okoliczności przytoczonych w pozwie, dokładnie ich nie precyzując, ale oceniając, że uzasadniają one obawy zbycia przedmiotowej nieruchomości przez pozwanych (por. następujący fragment uzasadnienia zaskarżonego postanowienia k.76: „…Przytoczone w pozwie okoliczności pozwalają na domniemanie, że istnieje ryzyko rozporządzenia przez pozwanych wskazanym wyżej składnikiem majątku w celu uniemożliwienia wykonania przyszłego wyroku…”). Przypuszczenia Sądu Rejonowego uzyskały pewne potwierdzenie, gdyż pozwani przyznali fakt zbycia tej nieruchomości umową z dnia 26.07.2016 r., choć nie przedłożyli odpisu tej umowy.

Potwierdzenie ocen Sądu Rejonowego co do interesu w uzyskaniu zabezpieczenia nastąpiło jednak w sposób uniemożliwiający jego realizację, ponieważ skutek umowy sprzedaży w postaci przeniesienia własność następuje z chwilą jej zawarcia, wobec czego nie jest możliwe wpisanie zakazu zbywania do księgi wieczystej obejmującej już własność osoby trzeciej. III. Zasadniczym powodem oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia jest brak uprawdopodobnienia roszczenia przez powoda. W tym zakresie Sąd Rejonowy ograniczył się do ustalenia, że powodowi przysługuje względem dłużnika wierzytelność wynikająca z tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty z dnia 3.03.2014 r. wydanego w sprawie sygn. akt VI Nc-e 39375/14, oraz że ma prawo żądać ochrony dla swojego roszczenia.

Tymczasem roszczenie o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną wymagają dla jej uprawdopodobnienia odniesienia się do przesłanek takiego roszczenia, a mianowicie zamiaru pokrzywdzenia wierzyciela, a w tym przypadku przyszłego wierzyciela. Samo zestawienie tych dwóch okoliczności tzn. powstanie wierzytelności o zapłatę z tytułu wykonania usługi oraz zbycie nieruchomości przez dłużnika, bez bliższego wyjaśnienie kontekstu przez odwołanie się do konkretnych szczegółów i okoliczności nie może być wystarczające, zwłaszcza w sytuacji gdy darowizna nieruchomości nastąpiła niemal 2 lata wcześniej i dotyczyła, jak można się domyślać, zabudowanej nieruchomości miejskiej, a wierzytelność nie przekracza kwoty 15 000 zł.

Nie jest zasadne zakładanie, że celem uniknięcia ewentualnej egzekucji stosunkowo niewysokiego długu, jaki mógł powstać w przyszłości dłużnik zdecydował się z wyprzedzeniem 2 lat na zbycie nieruchomości o wielokrotnie wyższej wartości, zwłaszcza, że jego sytuacja w dacie zawierania umowy darowizny z 5.08.2011 r. była dobra tak z punktu widzenia bieżących dochodów jak i perspektyw działalności gospodarczej (por. zestawienie dochodów z lat 2009 – 2013, oraz zestawienie umów o prace budowlane za lata 2009 – 2013 k.51).

Siedem z tych umów dotyczy okresu po zawarciu spornej umowy darowizny. Mając na względzie wskazane argumenty Sąd odwoławczy na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.