Appeal dismissed due to late submission of defect removal; appeal costs waived for indigent pensioner. 16 words.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance court's rejection of her appeal, ruling she failed to cure formal defects within the statutory period. Although the lower court miscalculated the deadline for removing defects, the plaintiff ultimately submitted her corrective document over a month after the deadline had expired. Consequently, the appeal was rejected, but the court waived the plaintiff's appeal costs due to her low pension income and lack of legal representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 139 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A procedural defect in an appeal must be cured within the statutory period calculated from the effective service of the notice; failure to do so results in dismissal, though appeal costs may be waived for indigent parties lacking legal counsel.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 1904/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Mariola Głowacka (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Mazurkiewicz – Talaga SA Marek Górecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy z powództwa S. P. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Komendanta Miejskiego Policji w P. zastępowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2012r. sygn. akt XII C 288/12 p o s t a n a w i a:
1) oddalić zażalenie, 2) nie obciążyć powódki obowiązkiem zwrotu Skarbowi Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. /-/M. Mazurkiewicz -Talaga /-/M. Głowacka /-/M. Górecki
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2012r. odrzucił apelację powódki od wyroku tegoż Sądu z dnia 30 kwietnia 2012r. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu do postanowienia stwierdził, że S. P. wniosła apelację w dniu 19 czerwca 2012r. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2012r. wezwano powódkę do usunięcia braków apelacji poprzez uiszczenie opłaty od apelacji, złożenie odpisu apelacji, podanie czy powódka wnosi o zmianę czy też uchylenie zaskarżonego wyroku oraz zwięzłe przedstawienie zarzutów apelacji oraz ich uzasadnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji.
Powyższe wezwanie pomimo dwukrotnego awizowania w miejscu zamieszkania powódki (dnia 29 czerwca 2012r. oraz dnia 6 lipca 2012r.) nie zostało jej doręczone. Mając na względzie przepis art. 139 § 2 k.p.c. Sąd wskazał, że doręczenie należało uznać za dokonane w dniu 13 lipca 2012r., zaś termin do usunięcia braków upłynął dla powódki w dniu 20 lipca 2012r. W konsekwencji Sąd Okręgowy wobec tego, że powódka nie usunęła braków w apelacji w terminie odrzucił apelację na podstawie art. 370 k.p.c. Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone w całości zażaleniem powódki.
Z treści zażalenia wynika, że powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez Komendanta Miejskiego Policji w P. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa w odpowiedzi na zażalenie wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji popełnił omyłkę przy obliczeniu dnia od którego należy liczyć skuteczne doręczenie powódce wezwania do usunięcia braków apelacji w trybie art. 139 § 1 k.p.c., to jest doręczenia zastępczego. Należy bowiem przyjąć, że termin 7 dni od powtórnego awiza (dnia 6 lipca 2012r.) należy liczyć od dnia następnego po zostawieniu powtórnego awiza w skrzynce oddawczej powódki to jest od dnia 7 lipca 2012r. Doręczenie zastępcze nastąpiło więc w dniu 14 lipca 2012r.
Od dnia następnego, to jest od dnia 15 lipca 2012r. rozpoczął dla powódki bieg terminu do usunięcia braków apelacji, który wobec tego minął w dniu 21 lipca 2012r., nie zaś jako przyjął Sąd Okręgowy w dniu 20 lipca 2012r. Nie miało to jednak wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu apelacji, ponieważ powódka pismo procesowe w którym wykonała zarządzenie o usunięciu braków apelacji wniosła do Sądu Okręgowego w Poznaniu dopiero w dniu 27 sierpnia 2012r. (data nadania przesyłki), to jest ponad miesiąc po upływie ustawowego terminu do złożenia zażalenia.
W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zasadnie na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki jako nieopłaconą i obarczoną brakami formalnymi, których nie usunęła w terminie. Biorąc powyższe pod rozwagę zażalenie powódki, stosownie do art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., oddalono. Sąd Apelacyjny biorąc pod uwagę sytuację materialną powódki zgodnie z art. 102 k.p.c. nie obciążył jej obowiązkiem zwrotu Skarbowi Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Powódka otrzymuje emeryturę w wysokości 2.304,55 zł. Jest osobą samotną. Zdaniem Sądu powódka subiektywnie mogła być przekonana o zasadności złożonego zażalenia zważywszy, że w toku niniejszego procesu nie była reprezentowana przez pełnomocnika procesowego będącego adwokatem lub radcą prawnym. /-/M. Mazurkiewicz – Talaga /-/M. Głowacka /-/M. Górecki