Social court dismisses appeal against ZUS denial of disability pension based on expert medical opinions. Appeal rejected due to lack of work incapacity. Court upheld ZUS decision denying pension rights. Medical experts confirmed insured person is capable of work.

Sygn. akt IV U 155/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2016r. w S. odwołania L. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 5 stycznia 2016 r. (Nr (...)) w sprawie L. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 155/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 stycznia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015r. poz. 748 ze zm.), odmówił L. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 28 grudnia 2015r. stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła ubezpieczona L. K., kwestionując przeprowadzoną ocenę jej stanu zdrowia i wskazując, że od kilku lat choruje na astmę oskrzelową, często ma ataki duszności, zawroty głowy, a nadto ma problemy z sercem (odwołanie k. 1 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy zwrócił także uwagę, że naruszenie sprawności organizmu ubezpieczonej ma charakter przewlekły, jednak nie powoduje utraty zdolności do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k. 2-3 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona L. K. (nazwisko rodowe A.), ur. (...), w okresie od dnia 1 września 2010r. do dnia 31 października 2015r. miała ustalone prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 12 listopada 2010r. (decyzja z dnia 12.11.2010r. o przyznaniu renty, k. 71-74 akt rentowych).

W dniu 7 października 2015 r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k. 154 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 24 listopada 2015r. ustalił, że nie jest ona niezdolna do pracy (orzeczenie z dnia 24.11.2015r., k. 156 akt rentowych). Od powyższego orzeczenia ubezpieczona złożyła sprzeciw, w związku z czym została skierowana na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 28 grudnia 2015r. ustaliła, że L.

K. nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw k. 18-19 akt lekarskich; orzeczenie Komisji Lekarskiej z 28.12.2015r. k. 158 akt rentowych). Powołane orzeczenie stało się podstawą wydania zaskarżonej decyzji z dnia 5 stycznia 2016r. odmawiającej ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres od dnia 1 listopada 2015r. (decyzja z 5.01.2016r., k. 159 akt rentowych). Ubezpieczona posiada wykształcenie zawodowe, pracowała dotychczas jako pomoc kuchenna, pomocnik piekarza (okoliczności bezsporne). U L. K. rozpoznano astmę oskrzelową (przewlekłą, stabilną) oraz łagodną niedomykalność zastawki mitralnej i trójdzielnej.

Wnioskodawczyni od 2008r. choruje na astmę oskrzelową, przyjmuje leki wziewne betamimetyk długodziałający F. i steryd B. w średnich dawkach 400-800 ug, które kontrolują przebieg choroby. Biegła lekarz alergolog, specjalista chorób płuc nie stwierdziła u ubezpieczonej cech niewydolności oddechowej (badanie spirometryczne w normie). Ponadto wskazała, iż w ciągu ostatnich 2 lat nie obserwowano zaostrzeń wymagających intensyfikacji leczenia ambulatoryjnego lub hospitalizacji. Wobec powyższego brak było podstaw do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy w związku z astmą oskrzelową (opinia biegłego lekarza alergologa, specjalisty chorób płuc, k. 15 akt sprawy).

Biegły lekarz kardiolog wskazał, iż stwierdzona łagodna niedomykalność zastawki mitralnej i trójdzielnej nie powoduje znaczącego ograniczenia zdolności wykonywania codziennych czynności, w tym prac kuchennych, które były podstawą aktywności zawodowej wnioskodawczyni przed uznaniem częściowej niezdolności do pracy z powodu patologii układu oddechowego w 2010r. Obecnie nie wymaga regularnej farmakoterapii kardiologicznej. Patologia układa krążenia nie ma istotnego wpływu na funkcjonowanie życiowe ubezpieczonej, a także na możliwość świadczenia regularnej pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i ostatnio wykonywanej (opinia biegłego lekarza kardiologa, k. 27 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie L. K. nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748 t.j.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w wyszczególnionych przepisach ustawy albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 w/w ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres wymagało ustalenia, czy ubezpieczona po dniu 31 października 2015r. pozostaje osobą niezdolną do pracy, a tym samym czy nadal spełniony jest warunek z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Sporządzone w niniejszej sprawie opinie biegłych lekarzy specjalisty chorób płuc (alergologa) i kardiologa dały podstawy do uznania, że aktualny stan zdrowia ubezpieczonej nie sprowadza niezdolności do pracy. Biegli po zapoznaniu się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją medyczną i zbadaniu ubezpieczonej stwierdzili, że ani ze względów pulmonologicznych w związku z astmą oskrzelową, ani też z przyczyn kardiologicznych L. K. nie jest osobą niezdolną do pracy. Biegła lekarz pulmonolog (alergolog) wskazała, że wnioskodawczyni od 2008r. choruje na astmę oskrzelową, przyjmuje leki kontrolujące przebieg choroby, a badanie spirometryczne nie wykazało cech niewydolności oddechowej.

Biegły lekarz kardiolog, po rozpoznaniu łagodnej niedomykalności zastawki mitralnej i trójdzielnej, stwierdził, że schorzenie to nie powoduje znaczącego ograniczenia zdolności wykonywania czynności, które były podstawą aktywności zawodowej wnioskodawczyni. Ubezpieczona ma możliwość świadczenia regularnej pracy zarobkowej zgodnej z kwalifikacjami i ostatnio wykonywanej. L. K. uznano zatem za osobę zdolną do pracy, podzielając w tym zakresie stanowisko Lekarza Orzecznika z dnia 24.11.2015r. i Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.12.2015r.

W postępowaniu, którego przedmiotem jest przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, koniecznym jest ustalenie stanu zdrowia osoby ubezpieczonej, z którym to stanem związana jest przedmiotowa niezdolność do pracy. W tym celu niezbędne są wiadomości specjalne, wymagające udziału w procesie biegłych lekarzy. Kluczowa dla tego rodzaju spraw okoliczność stanu zdrowia oraz związana z nim niezdolność do pracy – w przypadku sporu co do tej okoliczności - nie może być ustalana przez Sąd samodzielnie lub wyłącznie na podstawie innych dowodów zgłoszonych przez strony postępowania.

Ocena niezdolności do pracy w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych musi znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych posiadających odpowiednią wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń osoby ubezpieczonej. Analizując sporządzone opinie pulmonologiczną i kardiologiczną, Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały po zapoznaniu się przez biegłych z dokumentacją medyczną oraz po przeprowadzeniu badania ubezpieczonej. Opinie są spójne, logiczne i należycie uzasadnione.

Wnioski z nich płynące jednoznacznie wskazują, że obecny stan zdrowia ubezpieczonej nie uniemożliwia jej aktywności zawodowej ani też nie przeszkadza w dobrym funkcjonowaniu, w konsekwencji czego brak jest podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy. Strony postępowania w zakreślonym terminie nie zgłaszały do sporządzonych w sprawie opinii żadnych uwag ani zastrzeżeń, w tym również L. K. nie zgłaszała nowych wniosków dowodowych. Prawo do świadczeń ustaje, gdy ustanie którykolwiek z warunków wymaganych do uzyskania tego prawa.

Wobec braku stwierdzenia przez powołanych w sprawie biegłych niezdolności do pracy ubezpieczonej po dniu 31 października 2015r., nie została obecnie spełniona przesłanka warunkująca przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określona w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazać przy tym należy, iż wszystkie przesłanki nabycia prawa do renty wymienione w art. 57 w/w ustawy muszą być spełnione kumulatywnie, aby prawo to mogło zostać przyznane.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, orzeczono jak w sentencji wyroku.