Legislator Case Law & Legislation
VIII U 618/15 AI generated

Social Security Court dismissed disability pension appeal as medical evidence showed no total work incapacity.

Case Number VIII U 618/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The applicant argued for a psychiatric expert opinion and witness testimony to prove total incapacity due to bipolar disorder and personality disorders. The court found that despite her mental health history, she retained the ability to work in her field or acquire new qualifications, thus lacking the statutory prerequisite for total disability.

Legislator headnote

AI generated

Art. 12 ust. 1-3, Art. 57 ust. 1-2, Art. 58 ust. 1 pkt 5, ust. 2, ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The Social Security Court may deny a disability pension when medical evidence demonstrates that the applicant retains the capacity to work or can be retrained, thereby failing to meet the legal definition of total work incapacity.

Keywords

AI generated
disability pension total work incapacity bipolar disorder Social Insurance Institution medical evidence assessment rehabilitation benefit work capacity evaluation

Cited Legislation

AI generated
Art. 12 ust. 1-3 of the Act on Pensions and Disability Benefits from the Social Insurance Fund
Zgodnie z treścią art. 12 ust.
Art. 57 ust. 1-2 of the Act on Pensions and Disability Benefits from the Social Insurance Fund
Organ rentowy , powołując się na przepisy art. 57 ust.
Art. 58 ust. 1 pkt 5, ust. 2, ust. 4 of the Act on Pensions and Disability Benefits from the Social Insurance Fund
1 i 2 w związku z art. 58 ust.
Art. 477 § 1 of the Code of Civil Procedure
A zatem , wobec braku spełniania przesłanki ustawowej , Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c oddalił odwołanie wnioskodawczyni.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 618/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 stycznia 2015 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił A. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy . Organ rentowy , powołując się na przepisy art. 57 ust. 1 i 2 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013. Poz. 1440 z późn. zm ), stwierdził , że wobec orzeczenia z dnia 25.11.2014r., Lekarza Orzecznika ZUS - że wnioskodawczyni nie jest niezdolną do pracy , a Komisja Lekarska ZUS , orzeczeniem z dnia 15.01.2015r. ustaliła , że wnioskodawczyni nie jest niezdolną do pracy, brak podstaw prawnych do przyznania świadczenia . (decyzja – k. 41 akt ZUS) Odwołanie od decyzji organu rentowego wniosła A.

M. w dniu 20 lutego 2015 r., podnosząc , że nie zgadza się z decyzją ZUS i z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS. Wnioskodawczyni wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry oraz z zeznań świadka G. M. – na okoliczność stanu zdrowia wnioskodawczyni; załączyła kartę informacyjna leczenia szpitalnego z okresu 27.11.2012r. do 24.12.2012r. . ( odwołanie k. 2-4, karta informacyjna leczenia szpitalnego z okresu 27.11.2012r. do 24.12.2012r. k. 5 ). Organ rentowy , w odpowiedzi na odwołanie z dnia 9 marca 2015r. , wniósł o oddalenie odwołania. ( odpowiedź na odwołanie k. 3 ).

Na rozprawie w dniu 21 września 2016r, bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, wnioskodawczyni, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika , poparła odwołanie , a pełnomocnik ZUS, w imieniu organu rentowego, wniósł o oddalenie odwołania. (e-protokół rozprawy z dn. 21.09.2016r., płyta CD k.

82) Rozpatrując odwołanie, Sąd Okręgowy ustalił co następuje: A. M. urodziła się (...) Posiada zawodowe wykształcenie . Z zawodu jest operatorem ruchowo-przewozowym na kolei . Ostatnio wykonywała pracę ekspedytora i odprawiającego pociągi w (...) . Od 2013r. nie pracuje . Przed zakończeniem stosunku pracy , wykorzystała okres zasiłkowy w wymiarze 162 dni oraz pobierała świadczenie rehabilitacyjne w wymiarze 12 miesięcy w okresie od 12 .11.2013r. do 6.11.2014r. (okoliczności bezsporne, dokumentacja ZUS, dotycząca przyznanego świadczenia rehabilitacyjnego ) Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w dniu 13.10.2014r. (wniosek k. 1 akt ZUS) Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 25 listopada 2014r. wnioskodawczyni nie została uznana za niezdolną do pracy .

Podstawą orzeczenia były zaburzenia afektywne dwubiegunowe – obecnie epizod subdepresyjny, nadwaga . Orzeczenie Lekarza Orzecznika zostało poprzedzone opinią specjalistyczna lekarza Konsultanta – psychiatry z dnia 24 listopada 2014r. ( orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS : z dnia 18.11.2014r. k. 35 akt ZUS, z dnia 25.11.2014r. k.41 akt ZUS, opinia lekarza Konsultanta k. 39 akt ZUS ) Wnioskodawczyni , w dniu 18 grudnia 2014r. wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia , załączając kartę informacyjna leczenia szpitalnego z okresu 27.11.2012r. do 24.12.2012r. . (sprzeciw k. 42 akt ZUS, kartę informacyjna leczenia szpitalnego z okresu 27.11.2012r. do 24.12.2012r. k. 43 akt ZUS) Orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 15 stycznia 2015r. wnioskodawczyni nie została uznana za niezdolną do pracy .

Podstawą orzeczenia były zaburzenia afektywne dwubiegunowe w okresie względnej remisji . ( orzeczenie Komisji Orzecznika ZUS k. 37-35 akt ZUS,) Zaskarżoną decyzją z dnia 20 stycznia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił A. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy . Organ rentowy , powołując się na przepisy art. 57 ust. 1 i 2 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013. Poz. 1440 z późn. zm ), z uwagi na treść orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS , że wnioskodawczyni nie jest niezdolną do pracy, wobec tego - brak jest podstaw prawnych do przyznania prawa do świadczenia . (decyzja – k. 41 akt ZUS) Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe z opinii biegłych : psychologa i psychiatry, powołanych ze względu na zdiagnozowane schorzenia wnioskodawczyni .

U wnioskodawczyni występują: - rozpoznane zaburzenia depresyjne nawracające , następnie – rozpoznane w 2015r. - zaburzenia afektywne dwubiegunowe . U wnioskodawczyni występują zaburzenia osobowości, choć nie występują organiczne zaburzenia osobowości . Występuje natomiast bierna postawa wobec własnego funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. U wnioskodawczyni występuje zmienność nastrojów. Ale nie stwierdza się istotnego obniżenia funkcjonowania intelektualnego . Nie występują procesy psychotyczne . Wnioskodawczyni poddana jest leczeniu psychiatrycznemu od 2005r. , podlega oddziaływaniu psychoterapeutycznymi - zażywa leki.

S chorzenia, trapiące wnioskodawczynię , nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawczyni w stopniu powodującym niezdolność do pracy . (opinia biegłego psychiatry k. 11-12, uzupełniająca z dnia 31.01.2016r. k. 21 , druga opinia uzupełniająca z dnia 17.06.2016r. k. 56 , opinia biegłego psychologa k. 37-42, ustna e-protokół rozprawy z dnia 21.09.2016r. płyta CD k.

82. karta informacyjna leczenia szpitalnego z okresu 27.11.2012r. do 24.12.2012r. k. 5) . Ustalając stan faktyczny Sąd Okręgowy oparł się na dokumentacji zawartej w aktach rentowych, i w aktach sprawy, dokumentację lekarską oraz opinie biegłych: psychologa i psychiatry , powołanych z uwagi na rozpoznane i zdiagnozowane dolegliwości wnioskodawczyni. Opinie biegłych zostały sporządzone przez biegłych o specjalnościach właściwych z punktu widzenia schorzeń, rozpoznanych u wnioskodawczyni, w oparciu o analizę przedłożonej dokumentacji lekarskiej i bezpośrednie badanie odwołującej się.

Opinie są wiarygodne, wszechstronnie analizują - rozpoznane dolegliwości, opinie są kompleksowe i znakomicie merytorycznie uzasadnione. . Biegli w sposób wyczerpujący określili schorzenia, rozpoznane u wnioskodawczyni pod kątem naruszenia sprawności organizmu wnioskodawczyni , w aspekcie ich znaczenia dla jej zdolności do pracy, odnosząc swą ocenę do kwalifikacji zawodowych. W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych : psychologa i psychiatry , w sposób wystarczający obrazują stopnień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawczyni pod kątem zdolności do pracy .

Opinie są wyczerpujące, wnikliwie analizujące , zarówno dolegliwości wnioskodawczyni , jak też ich konsekwencje, w postaci stopnia naruszenia sprawności organizmu wnioskodawczyni w aspekcie zdolności do pracy. Wnioski orzecznicze są konsekwentne, logiczne i znakomicie, merytorycznie uzasadnione . Dlatego Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego psychologa, albowiem zastrzeżenia do uzupełniającej , ustnej opinii biegłego psychologa , przedstawionej na rozprawie w dniu 21.09.2016r., profesjonalny pełnomocnik wnioskodawczyni uzasadnił - przez siebie dostrzeżoną rozbieżnością między technikami badawczymi a wnioskami końcowymi [ 24 minuta 05 sekunda nagrania] .

To nie jest merytoryczny zarzut pod adresem opinii i Sąd , użytego argumentu nie podziela – to biegł…y jest specjalistą [ w tym przypadku] z zakresu psychologii klinicznej [ z tytułem doktora] i Sąd ma zaufanie , że zastosowane przez biegłego techniki badawcze – możliwe do użycia w tym konkretnym przypadku [ albowiem biegła przedstawiła w ustnej opinii obraz współpracy z wnioskodawczynią i ograniczenia] ; pełnomocnik wnioskodawczyni nie przedstawił żadnego argumentu – merytorycznego - w tej kwestii. Uwagi były oparte na subiektywnej ocenie – stanu zdrowia wnioskodawczyni , wybranych elementach tegoż, bez uwzględnienia ich merytorycznej oceny przez biegłego psychologa .

Natomiast Sąd akcentuje, że uwagi pod adresem pisemnej opinii biegłej psychiatry , zawarte w piśmie procesowym wnioskodawczyni z dnia 14.01.2016r. [ pismo k. 16-18] zostały przedstawione biegłej psychiatrze i, w odniesieniu do tych uwag , biegła psychiatra sporządziła opinię uzupełniającą [ opinia uzupełniająca k. 21], a uwagi, zawarte w piśmie procesowym pełnomocnika wnioskodawczyni z dnia 9.05.2016, pod adresem biegłych , wydających opinie w sprawie zostały przedstawione biegłym w celu ustosunkowania się do tych uwag i , w odpowiedzi na uwagi pełnomocnika wnioskodawczyni, biegła psychiatra wydala opinie uzupełniającą w dniu 17.06.2016r . [ k. 56 ].

Z uwagi na merytoryczne uzasadnienie , logikę argumentacji i kompleksową ocenę stopnia naruszenia sprawności organizmu wnioskodawczyni pod kątem zdolności do pracy , a Sąd podziela wnioski orzecznicze biegłych . Sąd oddalił także wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznana świadka G. M. , zgłoszonego na okoliczność stanu zdrowia wnioskodawczyni , z uwagi na to, w tym przedmiocie, obiektywną opinię może wydać biegły sadowy , a nie subiektywnie oceniający – mąż wnioskodawczyni . Sąd dwukrotnie wydał postanowienie o oddaleniu tego wniosku z uwagi na postawę , zarówno świadka jak wnioskodawczyni – zarejestrowaną na rozprawie w dniu 21.09.2016r. [ płyta CD k. 82]

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Odwołanie nie jest zasadne Zgodnie z treścią art. 57 ust. 1 Ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r. poz. 1440 z późn. zm ) - renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1)jest niezdolny do pracy; 2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3)niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Wskazane przesłanki ustawowe musza być spełnione kumulatywnie; brak, choćby jednej z niech powoduje brak prawa do świadczenia. Zgodnie z art. 58 ust. 4 cyt. Ustawy przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Przepisu pktu 2 nie stosuje się do ubezpieczonego , który udowodnił okres składkowy , o którym mowa w art. 6 , wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiet i jest całkowicie niezdolna do pracy..

Zgodnie z art. 14 ust. 1 cyt. Ustawy - oceny niezdolności do pracy , jej stopnia oraz daty powstania niezdolności do pracy , trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy , związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami , (…) - dokonuje w formie odrzeczenia Lekarz Orzecznik Zakładu . Zgodnie z ust. 3 cyt. przepisu - orzeczenie lekarza orzecznika stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie , do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy (…) W przedmiotowym stanie faktycznym , spornym problemem była – niezdolność wnioskodawczyni do pracy .

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 cyt. Ustawy niezdolna do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu . Zgodnie z art. 12 ust. 2 całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która, w utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy . Zgodnie z art. 12 ust. 3 częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która, w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji .

Z dokonanych ustaleń wynika, że u wnioskodawczyni występują: - rozpoznane zaburzenia depresyjne nawracające , następnie – rozpoznane w 2015r. - zaburzenia afektywne dwubiegunowe . U wnioskodawczyni występują zaburzenia osobowości, choć nie występują organiczne zaburzenia osobowości . Występuje natomiast bierna postawa wobec własnego funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. U wnioskodawczyni występuje zmienność nastrojów. Ale nie stwierdza się istotnego obniżenia funkcjonowania intelektualnego, . Nie występują procesy psychotyczne .

Wnioskodawczyni poddana jest leczeniu psychiatrycznemu od 2005r. , podlega oddziaływaniu psychoterapeutycznymi - zażywa leki S chorzenia, trapiące wnioskodawczynię , nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawczyni w stopniu powodującym niezdolność do pracy . Z dokonanych ustaleń wynika, że A. M. ma 46 lat. Posiada zawodowe wykształcenie . Z zawodu jest operatorem ruchowo-przewozowym na kolei . Ostatnio wykonywała pracę ekspedytora i odprawiającego pociągi w (...) . Od 2013r. nie pracuje . Przed zakończeniem stosunku pracy , wykorzystała okres zasiłkowy w wymiarze 162 dni oraz pobierała świadczenie rehabilitacyjne w wymiarze 12 miesięcy w okresie od 12 .11.2013r. do 6.11.2014r.

Wnioskodawczyni jest młodą kobietą; praca , mogłaby stanowić motywację do silniejszej – aktywnej postawny w życiu na płaszczyźnie emocjonalnej i funkcjonalnej . A , mając na uwadze posiadane przez wnioskodawczynię przygotowanie do zawodu - teoretyczne i praktyczne [ doświadczenie zawodowe] , mimo trudnego rynku pracy w środowisku (...) , wykonywanie pracy , dotychczas wykonywanej , czy zmobilizowanie się do uzyskania innych kwalifikacji i wykonywanie pracy , innej niż dotychczas , w przypadku wnioskodawczyni jest możliwe. A zatem , wobec braku spełniania przesłanki ustawowej , Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c oddalił odwołanie wnioskodawczyni.

ZARZĄDZENIE Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczyni