Civil court dismissed plaintiff's claim for debt payment due to failure to prove continuous assignment chain of creditor rights.

Sygn. akt: I C 554/15 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gorlicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Wojciech Langer Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Tokarska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. w Gorlicach sprawy z powództwa (...)w W. przeciwko W. W. o zapłatę I. Oddala powództwo, II. Kosztami procesu obciąża stronę powodową (...)z siedzibą w W.. SSR Wojciech Langer Sygn. akt I C 554/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 25 lipca 2016r. Strona powodowa (...) (...) z siedzibą w W. domagała się od pozwanego W. W. zapłaty 10.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty a także zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu podano, że kwota ta wynika z braku zapłaty przez pozwanego pożyczki zawartej z G. Bankiem, przy czym pierwotna kwota kredytu wynosiła 56.917 zł w związku z brakiem spłaty należności poprzedni wierzyciel wystawił przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny, który po opatrzeniu klauzula wykonalności stał się podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, następnie stwierdzono, że powód w dniu 4 marca 2015r. nabył wierzytelność wobec pozwanego z prawem naliczania odsetek, o czym został poinformowany pozwany, który pomimo wezwania do zapłaty nie spełnił świadczenia.

Pozwany W. W. przyznał, że zawierał umowę z G. (...) Bankiem, oświadczył przy tym, że nie wie komu bank sprzedał wierzytelność. Stan faktyczny w niniejszej sprawie przedstawiał się następująco. W. W. zawarł w dniu 31 marca 2011r. z G. (...) Bank umowę kredytu nr (...) na zakup pojazdu. W związku z zaległościami w spłacie (...) Bank S.A. pismem z dnia 5 lutego 2013r. wypowiedział umowę kredytu. Okoliczności bezsporne. (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. zawarła w dniu 4 marca 2015r. zawarł z (...) (...)z siedzibą w W. umowę przeniesienia portfela.

Z załącznika do tej umowy wynika, że dotyczyła ona także wierzytelności względem W. W., gdzie podano nr umowy (...). Dowody: Umowa przeniesienia portfela: k. 26-34; Powyższe okoliczności faktyczne były bezsporne. Zaś fakt nabycia przez powodowy fundusz wierzytelności od spółki (...) wynika z przedłożonej umowy. Mając na względzie stanowisko pozwanego, sporne było to, komu i na jakich warunkach G. (...) Bank, a więc pierwotny wierzyciel sprzedał wierzytelność. W tym zakresie ciężar dowodu, zgodnie z art. 6 kc, spoczywał na stronie powodowej, która winna wykazać wszystkie czynności prawne, na podstawie których wierzytelność względem pozwanego przeszła od pierwotnego wierzyciela, to jest G.

Banku do strony powodowej. Sąd nie wykorzystał przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 14 września 2015r. Zgodnie bowiem z art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi moc prawna takich wyciągów jako dokumentów urzędowych nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym. Tym samym „wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego stanowi jedynie dokument prywatny w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała złożyła zawarte w dokumencie oświadczenie” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 25 lutego 2015r., I ACa 824/14, opubl.

Lex nr 1661137). Z dokumentu tego nie można więc wnioskować, że wierzytelność o jakiej mowa w wyciągu przysługuje funduszowi, chyba, że jest to okoliczność bezsporna. W niniejszej sprawie twierdzenie to było jednak sporne, dlatego też na podstawie tego dowodu nie można było uznać, że strona powodowa jest wierzycielem pozwanego. Okoliczności tej nie może dowodzić także zawiadomienie wysłane przez G. (...) Bank (...), w którym poinformowano go o przeniesieniu przysługującej mu wierzytelności na rzecz kolejnych podmiotów, gdyż w aktach sprawy brak jest poszczególnych umów, zawieranych między nimi, tak więc nie można odtworzyć nieprzerwanego łańcucha takich umów na końcu którego byłaby strona powodowa.

Sąd zważył co następuje. W niniejszej sprawie bezsporne było to, że pozwany zawarł umowę z G. (...) Bankiem, z której się nie wywiązał. W związku z tym posiadał on zadłużenie względem tego banku. Nie ulega więc wątpliwości, że wierzycielem względem pozwanego był G. (...) Bank. Zapłaty w tym postępowaniu domaga się jednak od niego strona powodowa, to jest (...) (...)z siedzibą w W.. Na dowód tego, że jest ona wierzycielem przedstawiła przy tym umowę z dnia 4 marca 2015r., w której wskazano wierzytelność wobec W. W. oznaczoną numerem umowy kredytu zawartego z G. (...) Bankiem.

Do pozwu nie dołączono żadnych dalszych umów, z których wynikałoby kiedy i na czyją rzecz pierwotny wierzyciel to jest G. Bank, przelał wierzytelność, i czy w ramach takich czynności nabyła ją spółka (...). W ocenie Sądu dowodem na to mogą być tylko poszczególne umowy, których w niniejszej sprawie brak. Mając to na względzie Sąd uznał, że strona powodowa nie udowodniła, by była wierzycielem pozwanego. Dlatego też należało oddalić powództwo, kosztami, zgodnie z art. 98 kpc, obciążając stronę przegrywającą. SSR Wojciech Langer G., (...) (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2.

K.. (...)