Court allows pension claim by recognizing soldering work as special conditions employment despite missing formal certificate details.

Sygn. akt IV U 158/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2016r. w S. odwołania L. F. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 29 stycznia 2016 r. (Nr (...)) w sprawie L. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo L. F. do emerytury od dnia (...). Sygn. akt: IV U 158/16

UZASADNIENIE

Decyzją z 29 stycznia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówił L. F. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczona na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodniła 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach zaliczył okresy pracy w Zakładach (...) Oddział w W. w wymiarze 12 lat, 9 miesięcy i 28 dni. Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresów: 01.01.1996r. - 31.12.1997r. oraz 09.02.1998r. - 31.12.1999r., czyli okresów zatrudnienia w (...) w W., ponieważ w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30.11.2000r. nie podano charakteru pracy oraz nie powołano się na odpowiednie przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. Ponadto wskazano, iż Zakład (...) w W. nie jest następcą prawnym w związku z powyższym nie jest podmiotem uprawnionym do wystawiania świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach.

Odwołanie od w/w decyzji złożyła L. F., wskazując, że była zatrudniona na stanowisku lutowaczki w (...) sp. z o.o. w W. w okresach: od 01.01.1996r. do 31.12.1997r., od 09.02.1998r. do 31.12.1999r. oraz od 11.01.2000r. do 30.11.2000r., która to praca była wykonywana w szczególnych warunkach. Podniesiono także, iż ubezpieczona nie może ponosić konsekwencji za błędy w wystawionym świadectwie pracy, jak również nie ma możliwości złożenia poprawnie wystawionego świadectwa pracy w warunkach szczególnych, ponieważ w/w zakład pracy został zlikwidowany i brak jest następcy prawnego (odwołanie k.1 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona L. F. w dniu (...) ukończyła 55 lat. W dniu 7 października 2015r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę k.l-3 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczona udowodniła staż ubezpieczeniowy w wymiarze 20 lat, 2 miesięcy i 3 dni, w tym 15 lat, 11 miesięcy i 23 dni okresów składkowych i 4 lata, 2 miesiące i 10 dni okresów nieskładkowych.

Nadto ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczona wykazała staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 12 lat, 9 miesięcy i 28 dni z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) Oddział w W. w okresach: 02.11.1978-03.05.1981, 04.05.1983-22.06.1987, 04.09.1989-31.12.1995. Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresów 01.01.1996 – 31.12.1997 oraz 09.02.1998 – 31.12.1999, tj. okresów zatrudnienia w (...) w W., ponieważ w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30.11.2000r. nie podano charakteru pracy oraz nie powołano się na odpowiednie przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r.

Decyzją z dnia 30 grudnia 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do emerytury, bowiem na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodniła 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach (decyzja z dnia 30.12.2015r., k.26 akt emerytalnych). W dniu 19 stycznia 2016r. L. F. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie prawa do emerytury oraz uznanie okresu pracy w warunkach szczególnych w zakładzie (...) sp. z o.o., przedkładając zaświadczenie, iż Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne (...) s.c. nie jest następca prawnym zlikwidowanego Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) sp. z o.o. (wniosek, k.27 akt emerytalnych; zaświadczenie, k.28 akt emerytalnych).

Zaskarżoną decyzją z dnia 29 stycznia 2016r. organ rentowy ponownie odmówił wnioskodawczyni prawa do emerytury, powołując się na brak wykazania na dzień 1 stycznia 1999r. co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach (decyzja z dnia 29.01.2016r., k.29 akt emerytalnych). L. F. była zatrudniona w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...) sp. z o.o. w W. w okresach od 1 stycznia 1996r. do 31 grudnia 1997r. i od 9 lutego 1998r. do 31 grudnia 1999r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku montera, według zawartych umów o pracę na czas określony, a także w okresie od 11 stycznia 2000r. do 30 listopada 2000r. w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie umowy na czas nieokreślony na stanowisku montera.

W okresie zatrudnienia w w/w zakładzie pracy wnioskodawczyni wykonywała pracę lutowaczki, polegającą na lutowaniu płytek stosowanych w gniazdach telefonicznych czy też płytek drukowanych do wyrobu ochronnika montowanego na liniach telefonicznych celem zabezpieczenia przed przepięciami. W początkowym okresie zatrudnienia wnioskodawczyni wykonywała pracę polegającą na nawijaniu cewek, przy czym także podczas tych czynności musiała dokonywać lutowania określonych elementów. W (...) sp. z o.o. nawijanie było jednostkowe, sporadyczne.

Ubezpieczona nie była delegowana do innej pracy, świadcząc tylko czynności związane z lutowaniem. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe (...) sp. z o.o. w W. miało zbliżony profil do Zakładów (...), w których ubezpieczona była uprzednio zatrudniona i wykonywała pracę lutowaczki, zaliczoną przez organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach (umowy o pracę i świadectwa pracy zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonej; zeznania świadków: K. K. - k.15v-16 akt sprawy i W. G. - k. 16 akt sprawy; zeznania i wyjaśnienia ubezpieczonej, k.15-15v i 16 akt sprawy). (...) sp. z o.o. w W. wystał wnioskodawczyni L.

F. świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, w którym wskazał, iż w okresach od 01.01.1996r. do 31.12.1997r., od 09.02.1998r. do 31.12.1999r. i od 11.01.2000r. do 30.11.2000r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywała pracę lutowaczki (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30.11.2000r., k.8 akt emerytalnych). Ubezpieczona nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.14 akt emerytalnych oraz oświadczenie zawarte we wniosku o emeryturę k.2 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie L. F. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015r. poz. 748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu l stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust. 1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl powołanego art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust. l pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 20 lat kobieta), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.

Ponadto zgodnie z §2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczona spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że L. F. osiągnęła wymagany ustawą wiek w dniu (...)., spełniła przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia wykazując 20 lat, 2 miesiące i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych, jak również nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.

Do stażu pracy w szczególnych warunkach organ rentowy zaliczył zatrudnienie wnioskodawczyni w Zakładach (...) Oddział w W. w wymiarze 12 lat, 9 miesięcy i 28 dni, gdzie wykonywała pracę w charakterze lutowaczki. (...) Oddział w S. nie uwzględnił jako pracy w szczególnych warunkach okresów od 01.01.1996r. do 31.12.1997r. oraz od 09.02.1998r. do 31.12.1999r., bowiem świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30.11.2000r. wystawione przez likwidatora (...) sp. z o.o. w W. nie spełnia wymogów formalnych - nie podano charakteru pracy oraz nie powołano się na odpowiednie przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r.

Ubezpieczona wnosiła o uwzględnienie w/w okresów zatrudnienia na stanowisku lutowaczki w powołanym zakładzie pracy. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe, oparte na spójnych zeznaniach świadków, którzy w spornym okresie byli przełożonymi ubezpieczonej, a także zeznań wnioskodawczyni, wykazało, że w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...) sp. z o.o. w W. L. F. wykonywała prace polegające na lutowaniu płytek drukowanych. Na taki charakter pracy wskazuje również świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione przez likwidatora spółki.

Co prawda organ rentowy zakwestionował w/w dokument z przyczyn formalnych, gdyż nie określono pracy zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., niemniej jednak w świetle zeznań świadków K. K. i W. G. oraz zeznań ubezpieczonej zasadne jest stwierdzenie, że charakter pracy ujęty w świadectwie pracy został wskazany prawidłowo. Praca na stanowisku lutowacza wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy odpowiada rodzajowo pracy określonej w wykazie A, dziale III poz. 83 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, tj. lutowaniu płyt, blach i przewodów ołowianych oraz metali nieżelaznych.

Wobec tego sporny okres zatrudnienia wnioskodawczyni od 01.01.1996r. do 31.12.1997r. oraz od 09.02.1998r. do 31.12.1998r., tj. 2 lata, 10 miesięcy i 20 dni, należało zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach. Sąd miał przy tym na uwadze, że okresy wykonywania pracy po dniu 31.12.1998r. nie są brane pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczenia emerytalnego w myśl art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ staż uprawniający do w/w świadczenia liczony jest na dzień 1.01.1999r. Z zeznań ubezpieczonej wynikało ponadto, że okresowo wykonywała czynności polegające na nawijaniu cewek.

Świadek K. K., który jako kierownik działu technicznego, gdzie produkowano podzespoły do urządzeń technicznych, był przełożonym ubezpieczonej w w/w zakładzie pracy, wyjaśnił, iż takie czynności L. F. wykonywała na początku pracy i były to jednostkowe elementy. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, nawet przy uwzględnieniu sporadycznego i okresowego kierowania wnioskodawczyni do tego rodzaju prac, to z uwagi na okoliczność, iż również przy nawijaniu cewek określone elementy musiały być lutowane, należało uznać, że praca ta wyczerpuje przesłanki pracy w szczególnych warunkach.

Po doliczeniu okresu zatrudnienia ubezpieczonej w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...) sp. z o.o. w W. od 01.01.1996r. do 31.12.1997r. oraz od 09.02.1998r. do 31.12.1998r. na stanowisku lutowaczki do niespornego okresu uznanego dotychczas przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. w wymiarze 12 lat, 9 miesięcy i 28 dni ubezpieczona na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się ponad 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo L.

F. do emerytury od dnia (...)tj. od dnia ukończenia przez ubezpieczoną 55-tego roku życia.