Appeal dismissed; plaintiff's failure to provide defendant's address caused dismissal of claim under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe appeal filed by the plaintiff against the district court's order dismissing the claim was rejected by the Regional Court in Świdnica. The plaintiff had sued for damages but failed to provide the defendant's residential address, submitting only the workplace address instead. The court ruled that this omission constituted a formal defect under the Civil Procedure Code, necessitating the return of the claim. Consequently, the appeal was dismissed because the defect remained uncorrected and the claim could not proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 126 § 2 k.p.c.; Art. 130 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A plaintiff's failure to specify the defendant's place of residence constitutes a formal defect requiring the return of the claim, and an appeal against such a return order is inadmissible if the defect persists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz 702/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2016r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SO Piotr Rajczakowski Sędziowie SO Jerzy Dydo SO Agnieszka Terpiłowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: P. M. przeciwko M. Ś. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na Zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu z dnia 14 czerwca 2016r. sygn. akt VIII C 2706/15 postanawia: oddalić zażalenie. (...)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2016r. pozew o zadośćuczynienie został zwrócony. Jak wskazano w uzasadnieniu zarządzenia powód nie podał adresu zamieszkania pozwanego a jedynie adres zakładu pracy. Uzupełnienie pozwu w ten sposób nie stanowi spełnienia wymogu formalnego pozwu, o którym mowa w treści art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. i pozew w oparciu o treść art. 130 § 2 k.p.c. został zwrócony. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył powód wnosząc o jego uchylenie lub zmianę. Skarżący zarzucił, iż jest ono dla niego krzywdzące, ponieważ pozwany jako kurator jest osobą publiczną, które chronione są przepisami o ochronie danych osobowych i powód jako osoba karana nie uzyska danych osobowych.
Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie było zasadne. Obowiązek oznaczenia miejsca zamieszkania pozwanego obciąża powoda wnoszącego pozew (w oparciu o treść art.126 § 2 pkt. 1 k.p.c.). Utrwalony pozostaje pogląd, iż to nie sąd oznacza strony procesu, poprzez podanie danych pozwalających na ich prawidłowa identyfikację (por. m.in. postanowienie SN z dnia 17.11.2005, IV CK 313/05, LEX). Sąd Okręgowy zaznacza również, iż zwrot pozwu jako skutek braku określenia przez powoda miejsca zamieszkania pozwanego był przedmiotem skargi skierowanej do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie R.A. v.
Polska, 60606/11. W sprawie tej (Decyzja z dnia 10 czerwca 2014r.) Trybunał również nie dopatrzył się naruszeń, które miałyby pozbawić stronę prawa do rzetelnego procesu i dostępu do sądu na skutek nałożenia obowiązku wskazania adresu zamieszkania pozwanego. Powód ma bowiem możliwość uzyskania niezbędnych danych w trybie ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U.2016.722 j.t. ze zm.) po wykazaniu interesu prawnego - w oparciu o treść art. 46 ust. 2 pkt. 1 cyt. ustawy. Zasadnie zatem zaskarżone zarządzenie zostało oparte na treści art. 130 § 2 k.p.c. i pozew podlegał zwrotowi ponieważ nie zostały usunięte jego braki uniemożliwiające nadanie mu biegu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie podlegało oddaleniu. (...)