Legislator Case Law & Legislation
II Ca 667/16 AI generated

Court allows interest claim for time-barred debt but dismisses appeal regarding unaddressed court costs.

Case Number II Ca 667/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the lower court's dismissal of the main claim to award statutory interest on the debt. The plaintiff argued interest should run from the filing date, while the defendant contended the debt was time-barred; the court ruled interest was due from the original due date because the obligation was fixed-term. However, the appeal regarding unaddressed court costs was rejected as inadmissible due to a lack of a substantive ruling on that specific issue in the first instance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 455 k.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c. - Statutory interest on a time-barred debt accrues from the original due date without prior demand, but an appeal concerning costs not adjudicated in the first instance is inadmissible due to lack of a subject of appeal.

Keywords

AI generated
statutory interest time-barred debt fixed-term obligation inadmissible appeal lack of subject appeal court costs appellate procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 455 k.c.
Nie miał zatem, wbrew temu co zdaje się wynikać z uzasadnienia Sądu Rejonowego, zastosowania do stosunku zobowiązaniowego między stronami przepis art. 455 kc, który dotyczy wyłącznie zobowiązań bezterminowych.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc, zmienił zaskarżony wyrok (pkt I), w myśl art.
Art. 370 k.p.c.
386 § 1 kpc, zmienił zaskarżony wyrok (pkt I), w myśl art. 370 w zw.
Art. 373 k.p.c.
z art. 373 kpc odrzucił apelację w pozostałej części, jako niedopuszczalną, (pkt II), a o kosztach procesu (opłata od apelacji - 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 120 zł) orzekł w myśl art.
Art. 100 k.p.c.
373 kpc odrzucił apelację w pozostałej części, jako niedopuszczalną, (pkt II), a o kosztach procesu (opłata od apelacji - 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 120 zł) orzekł w myśl art. 100 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 kpc, rozdzielając je stosunkowo, przy przyjęciu, że każda ze stron utrzymała się ze swoim stanowiskiem w postępowaniu apelacyjnym w połowie, skoro apelacja dotyczyła żądań innych niż żądanie główne i co do jednego z nich została uwzględniona, a co do drugiego odrzucona.
Art. 351 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CKN 1165/00
postanowienia SN z dnia: 11 września 2002 r., V CKN 1165/00, wyd./el.
I CZ 35/06
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of subject matter regarding a non-existent judgment.
II PZ 19/09
Supreme Court dismissed appeal as inadmissible because the lower court did not rule on overtime pay claims. The plaintiff failed to request overtime compensation during the first instance proceedings. Consequently, the appeal against a non-existent ruling was rejected as procedurally improper. The court held that appeals must target actual judicial decisions, not unaddressed claims. Parties seeking unruled claims must file a new lawsuit rather than appeal. This decision clarifies the strict requirements for admissibility in civil appeals. The ruling emphasizes procedural integrity and the limits of appellate jurisdiction. It prevents parties from circumventing procedural rules by appealing non-decided issues.
I UZ 174/10
Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to request emerytury calculation in lower court judgment.
II PK 34/11
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of travel costs, ruling procedural defects and improper claim expansion invalid. The court rejects the claimant's request for damages due to procedural violations and the inability to expand the subject matter of the lawsuit after the case was transferred. The decision emphasizes strict adherence to procedural rules and the prohibition of new claims in summary proceedings. The court finds the appeal inadmissible because it attempts to add a compensation claim that was never part of the original lawsuit. The judgment clarifies that parties cannot transform the nature of a summary proceeding by introducing new demands. The ruling upholds the principle that procedural defects lead to the dismissal of the appeal. The court notes that the claimant failed to meet the formal requirements for the appeal. The decision confirms that the lower court correctly rejected the expanded claim. The judgment reinforces the importance of procedural compliance in civil litigation. The court concludes that the appeal must be dismissed due to these procedural flaws.
II UZ 60/14
Supreme Court dismisses appeal for lack of subject matter when first instance judgment omits partial rejection of appeal.
I ACa 888/05
wyrok SA w Poznaniu z 15 marca 2006 r., I ACa 888/05, wyd./el.
I ACa 602/09
Lex nr 194546 oraz postanowienie SA w Katowicach z 4 listopada 2009 r., I ACa 602/09, wyd./el.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 667/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) SA w W. przeciwko E. M. o zapłatę 585,60 zł. na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 2 czerwca 2016r., sygn. akt I C 145/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt II ten sposób, że zasądza od pozwanego E. M. na rzecz strony powodowej (...) SA w W. odsetki ustawowe w kwocie 57,69 (pięćdziesiąt siedem 69/100 ) zł., liczone od 585, 60 zł., za okres od dnia 23 października 2014r. do 9 grudnia 2015r., II. odrzuca apelację w pozostałej części, III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej 75 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 667/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie w zakresie kwoty 585,60 zł, a dalej idące powództwo strony powodowej (...)SA w W. przeciwko E. M., o zapłatę kwoty 585,60 zł. wraz z ustawowymi odsetkami, oddalił. W apelacji od powyższego wyroku strona powodowa wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 57,69 zł., tytułem odsetek ustawowych liczonych od 585, 60 zł., za okres od dnia 23 października 2014r. do 9 grudnia 2015r., a nadto zakresem zaskarżenia objęła brak rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

Sąd Okręgowy zważył. Apelacja podlegała uwzględnieniu w zakresie zaskarżenia żądania odsetkowego, a odrzuceniu w przedmiocie rozstrzygnięcia, a w istocie jego braku, o kosztach procesu. Ma w zupełności rację apelująca, że wymagalność jej należności głównej, tytułem IV raty składki z umowy ubezpieczenia samochodu pozwanego, została jednak wyraźnie określona w pozwie (k. 3, kolumna 7 tabeli) i wymagalność ta następowała 25 listopada 2011r., a data ta znajduje jednoznaczne potwierdzenie w dołączonym do pozwu dokumencie polisy ubezpieczeniowej (k. 30).

Dlatego też pozwany popadł w opóźnienie w zapłacie składki wraz z upływem powyższej daty i zbędne było dodatkowe, skuteczne wezwanie go do zapłaty, skoro jego zobowiązanie miało charakter terminowy i, jak wyżej wskazano, wraz z upływem oznaczonego terminu spełnienia świadczenia, wierzyciel mógł już domagać się należnych odsetek. Nie miał zatem, wbrew temu co zdaje się wynikać z uzasadnienia Sądu Rejonowego, zastosowania do stosunku zobowiązaniowego między stronami przepis art. 455 kc, który dotyczy wyłącznie zobowiązań bezterminowych.

Należy również zauważyć, że wprawdzie w pozwie (k. 3 kolumna 4 – zatytułowana „opis”), powód wskazał na wymagalność odsetek od dnia 25 lutego 2011r., co musiało stanowić oczywistą omyłkę, zważywszy po pierwsze na to, że w wyżej wskazanej kolumnie 7 data wymagalności została już określona prawidłowo, tj. na 25 listopada 2011r., po drugie ta właśnie data jest zgodna z treścią polisy (k. 30), a wreszcie po trzecie dochodzona pozwem kwota odsetek w wysokości 160,60 zł. stanowi odsetki ustawowe (od raty składki – 425 zł) obliczone za prawidłowy okres, a zatem od dnia 25 listopada 2011r. (nie zaś od 25 lutego 2011r.) do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu, tj. 22 listopada 2014r.

Z tych zatem przyczyn nie było żadnych podstaw, które jakkolwiek uzasadniałyby odmowę zasądzenia na rzecz strony powodowej odsetek od całej dłużnej kwoty, za okres od dnia wniesienia pozwu (23 października 2014r.) do dnia spełnienia przez pozwanego świadczenia, a wobec wskazanego wyżej terminowego charakteru jego świadczenia głównego, nie było niezbędnym, o czym również wyżej mowa, dodatkowe, skuteczne wezwanie zobowiązanego do zapłaty, skoro, jak trafnie podnosi apelacja, znajomość daty zapłaty raty składki ubezpieczeniowej, była pozwanemu wiadoma z treści polisy.

Odrzuceniu natomiast podlegała apelacja „w zakresie braku rozstrzygnięcia o kosztach procesu”. Nie może budzić wątpliwości, że w zakresie umorzenia postępowania co do całości należności dochodzonej pozwem, tj. kwoty 585,60 zł., strona powodowa wygrała sprawę, skoro zapłata tej kwoty nastąpiła już po wniesieniu pozwu, a wcześniejszy brak tej zapłaty był wynikiem omyłki, co pozwany przyznał w złożonym piśmie procesowym (k. 48). Dlatego też Sąd powinien był orzec o należnych skarżącej kosztach procesu, skoro w pozwie zgłosiła on wniosek, dotyczący żądania zasądzenia powyższych kosztów.

Gdy zaś Sąd Rejonowy nie zawarł w wyroku żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tychże kosztów, to powinnością strony powodowej było złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 351 kpc).W judykaturze utrwalone jest bowiem stanowisko, że gdy strona wniosła środek odwoławczy dotyczący przedmiotu nieobjętego rozstrzygnięciem w sentencji orzeczenia, to środek ten podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny z powodu braku substratu zaskarżenia (zob. postanowienia SN z dnia: 11 września 2002 r., V CKN 1165/00, wyd./el. Lex nr 57221; 19 lipca 2006 r., I CZ 35/06, wyd./el.

Lex nr 584195; 10 listopada 2009 r., II PZ 19/09, wyd./el. Lex nr 574537; 4 lutego 2011 r., I UZ 174/10, wyd./el. Lex nr 1391158, 21 września 2011 r., II PK 34/11, wyd./el. Lex nr 1103014). Podobnie też wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2015 r. (II UZ 60/14 wyd./el. Lex nr 1652391). Poprzez brak substratu zaskarżenia należy natomiast rozumieć brak negatywnego lub pozytywnego orzeczenia dotyczącego zgłoszonego żądania, co w konsekwencji przesądza o skierowaniu apelacji, bądź innego środka zaskarżenia, przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w sensie formalnoprawnym (zob. wyrok SA w Poznaniu z 15 marca 2006 r., I ACa 888/05, wyd./el.

Lex nr 194546 oraz postanowienie SA w Katowicach z 4 listopada 2009 r., I ACa 602/09, wyd./el. Lex nr 574470). Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc, zmienił zaskarżony wyrok (pkt I), w myśl art. 370 w zw. z art. 373 kpc odrzucił apelację w pozostałej części, jako niedopuszczalną, (pkt II), a o kosztach procesu (opłata od apelacji - 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 120 zł) orzekł w myśl art. 100 w zw. z art. 391 § 1 kpc, rozdzielając je stosunkowo, przy przyjęciu, że każda ze stron utrzymała się ze swoim stanowiskiem w postępowaniu apelacyjnym w połowie, skoro apelacja dotyczyła żądań innych niż żądanie główne i co do jednego z nich została uwzględniona, a co do drugiego odrzucona.