Legislator Case Law & Legislation
V Gz 145/16 AI generated

Court dismissed appeal against civil court costs order for business owner with 3000 PLN income.

Case Number V Gz 145/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a lower court order requiring him to pay an expert witness deposit. The appellant, a business owner earning 3000 PLN monthly, argued that the court erred by not granting a full exemption based on his declared family situation. The court rejected this, ruling that the appellant must cover the expert fee as a business expense and that his declared income was insufficient to cover his actual living costs without hidden income sources.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 102 ust. 1; art. 109 ust. 1; The court must individually assess a party's ability to pay court costs, and expenses related to business disputes are deductible business costs that the business owner must bear.

Keywords

AI generated
civil court costs expert witness deposit business expense deduction financial assessment exemption from costs appellate review income verification

Cited Legislation

AI generated
art. 102 ust. 1 of the Act on Court Costs in Civil Matters
Niewątpliwie pozwany złożył zgodnie z treścią art. 102 ustawy oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, którego treść podlega ocenie sądu.
art. 109 ust. 1 of the Act on Court Costs in Civil Matters
art. 385 of the Code of Civil Procedure
Orzeczono na podstawie art. 385 k.p.c w zw.
art. 397 § 2 of the Code of Civil Procedure
art. 385 k.p
Orzeczono na podstawie art. 385 k.p.c w zw.
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Gz 145/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział V Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zofia Wolna po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 roku w Częstochowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. przeciwko M. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego M. W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 17 czerwca 2016 roku sygn. akt VIII GC 746/15 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Częstochowie oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. W uzasadnieniu sąd wskazywał, że pozwany z działalności gospodarczej otrzymuje dochód w kwocie 3000 zł, ma na utrzymaniu żonę i dwoje dzieci. Pozwany posiada samochód osobowy marki M. z 2005 r. o wartości 20000 zł. Pozwany spłaca kredyt na samochód w kwocie 900 zł miesięcznie i ponosi koszty utrzymania w kwocie 2600zł plus koszt komitetu rodzicielskiego w kwocie 66 zł .

W ocenie sądu dochód pozwanego pozwala na poniesienie kosztów w postaci zaliczki nie przekracza możliwości zarobkowych pozwanego. Zażalenie wniósł pozwany, zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego zmianę i zwolnienie pozwanego z kosztów sądowych w postaci zaliczki na poczet opinii biegłego w całości. Postanowieniu zarzucił: - naruszenie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych polegające na uznaniu, że pozwany nie wykazał, że jego sytuacja majątkowa uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych, w sytuacji gdy pozwany złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z dyspozycją art. 102 i to na podstawie tego oświadczenia sąd winien dokonać oceny sytuacji majątkowej pozwanego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Pozwany osiąga stały dochód w kwocie 3000 zł i z tego dochodu jest w stanie pokryć koszty zaliczki na biegłego sądowego. O przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego pozwany wnioskował w piśmie z dnia 12 stycznia 2016 roku i winien liczyć się z obowiązkiem pokrycia kosztów związanych z przeprowadzeniem wnioskowanego dowodu. Tym bardziej, że wydatek w postaci zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego stanowi koszt uzyskania przychodu , albowiem spór jest związany z prowadzoną przez pozwanego działalnością gospodarczą i winien być pokryty z przychodu uzyskiwanego przez pozwanego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Nie zasadna jest zatem argumentacja zażalenia dotycząca statystycznych wydatków, pomijająca okoliczność, iż pozwany jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą i spór, a co zatem idzie i koszty związane z dochodzeniem swych praw przed sądem winny być traktowane na równi z innymi kosztami prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd bowiem oceniając zasadność wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych ocenia indywidualnie sytuację majątkową wnioskodawcy, jego możliwości pokrycia kosztów sądowych. Zauważyć należy, że w kosztach utrzymania rodziny pozwany nie ujął kosztów związanych z utrzymaniem samochodu, a koszty wykazane przez pozwanego wraz z ratami kredytu przekraczają wykazany dochód, co oznacza, jak słusznie podniósł sąd I instancji, że są pokrywane z innych nie wykazanych przez pozwanego źródeł dochodu.

Niewątpliwie pozwany złożył zgodnie z treścią art. 102 ustawy oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, którego treść podlega ocenie sądu. Nie oznacza to, że sąd w sytuacji wątpliwości co do treści złożonego oświadczenia jest pozbawiony możliwości kontroli. Zgodnie bowiem z treścią art. 109 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych sąd może zarządzić stosowne dochodzenie, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy lub oświadczeń strony przeciwnej powziął wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego strony domagającej się zwolnienia od kosztów sądowych.

W niniejszej sprawie postępowanie o którym mowa powyżej nie zostało wszczęte a pozwany nie był wzywany do złożenia dokumentów w postaci faktur, rachunków czy wyciągów bankowych. Zatem ich brak nie stanowił o oddaleniu wniosku pozwanego. Sąd I instancji dokonał analizy sytuacji majątkowej w oparciu o złożone oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, wyciągnięte zaś wnioski są logiczne i prawidłowe. Bezspornym jest, iż małżonka pozwanego nie pracuje zawodowo, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia są przyczyny nie podjęcia przez nią pracy zarobkowej.

Okoliczność ta nie stanowi przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych, podobnie jak okoliczność spłaty kredytu na samochód, o zwolnieniu od kosztów sądowych decyduje ocena czy strona może je uiścić bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Zarzut naruszenia art. 102 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest niezasadny. Orzeczono na podstawie art. 385 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.