Legislator Case Law & Legislation
III RC 10/16 AI generated

Court dismisses alimentary duty claim when child reaches adulthood, stops studying, and earns income.

Case Number III RC 10/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled that the alimentary obligation between father and son ceased on April 1, 2016. The defendant had stopped schooling and began working, earning a salary exceeding the national minimum wage, which the court deemed sufficient for independent living. Consequently, the father's duty to provide financial support was terminated, and the defendant was ordered to pay the plaintiff's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 133 § 1 k.r.o.; Art. 98 § 1 k.p.c.: Parents have an alimentary obligation towards children until the latter can maintain themselves independently, which occurs upon reaching adulthood, acquiring professional qualifications, and obtaining real earning capacity.

Keywords

AI generated
alimentary obligation termination of support child independence employment income family law legal costs full age

Cited Legislation

AI generated
Art. 133 § 1 k.r.o.
Sąd zważył: Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice mają obowiązek alimentacyjny wobec swoich dzieci do czasu, aż te będą mogły utrzymać się samodzielnie.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty procesu.
art. 133 § 1 k.r.o
Sąd zważył: Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o.
art. 98 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIIRC 10/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący SSR Mirosław Rogowski Protokolant Anna Lasko po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. w Kamiennej Górze na rozprawie sprawy z powództwa R. L. przeciwko K. L. o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego 1. ustala, że z dniem 01 kwietnia 2016 r. wygasł obowiązek alimentacyjny powoda R. L. względem pozwanego K. L., 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450,00 zł tytułem kosztów procesu. Sygn.. IIIRC 10/16

UZASADNIENIE

R. L. wystąpił o ustalenie, że ustał jego obowiązek alimentacyjny wobec pozwanego K. L.. Żądanie pozwu uzasadnił tym, że pozwany osiągnął pełnoletność, nie uczy się i jest w stanie podjąć pracę. W oświadczeniu złożonym na rozprawie wskazał miesiąc kwiecień 2016 roku jako początkową datę uwolnienia się od obowiązku alimentacyjnego. Na rozprawie w dniu 29. 04. 2016 r. K. L. uznał powództwo potwierdzając, że nie kontynuuje nauki i podjął pracę zarobkową. Sąd ustalił: Pozwany K. L. ma prawie 20 lat i jest synem powoda R.

L., którego obowiązek alimentacyjny skonkretyzowany został na kwotę 750 zł, wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 17. 10. 2014 r. dowód: odpis aktu urodzenia – k. 3, akta IX RC98/14. K. L. przerwał naukę w (...)i podjął pracę zarobkową w firmie (...) za wynagrodzeniem około 1.700 zł netto. Pomimo tego do marca 2016 r. przyjmował od ojca zasądzone świadczenie alimentacyjne (okoliczności bezsporne). Sąd zważył: Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice mają obowiązek alimentacyjny wobec swoich dzieci do czasu, aż te będą mogły utrzymać się samodzielnie.

W doktrynie i judykaturze prawa rodzinnego przyjmuje się zgodnie, że dzieci uzyskują zdolność do samodzielnego utrzymania się po osiągnięciu pełnoletności, zdobyciu kwalifikacji zawodowych stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji oraz po uzyskaniu realnej możliwości zarobkowania. K. L. uzyskał zdolność do samodzielnego utrzymania się. Nie kontynuuje bowiem nauki i jest zdolny do pracy. Rynek pracy oferuje dla niego odpowiednie zatrudnienie i faktycznie je podjął, uzyskując wynagrodzenie przekraczające najniższą płacę krajową.

Wobec powyższego ustał obowiązek rodziców dostarczania mu środków utrzymania. Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty procesu. Powód poniósł wydatek w kwocie 450 zł na opłacenie sprawy. Był on konieczny dla dochodzenia roszczenia. Natomiast potrzeba wystąpienia na drogę sądową wynikła z niewłaściwej postawy pozwanego, unikającego pozasądowego kontaktu z powodem.