Legislator Case Law & Legislation
II Cz 586/16 AI generated

Appeal dismissed; court upheld denial of court costs exemption due to incomplete and unreliable financial disclosure.

Case Number II Cz 586/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to deny an exemption from court costs. The lower court found the plaintiff's financial declaration incomplete and unreliable, noting contradictions between her claimed low income and high living expenses for a four-person household. The appellate court agreed, emphasizing that the plaintiff failed to prove she could not afford the costs despite her claims of financial hardship.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An exemption from court costs is granted only when a party proves inability to pay; a party who conceals or provides incomplete financial information forfeits this right.

Keywords

AI generated
court costs exemption financial disclosure unreliable declaration civil procedure code burden of proof inability to pay contradictory evidence

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 § 1 k.p.c.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 233 §1 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c.
z art. 328 § 2 k.p.c. przez arbitralną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że powódka w przedstawionej sytuacji majątkowej i dochodowej jest w stanie opłacić zaliczkę na biegłego w kwocie 800 zł.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 233 §1 k.p.c
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 233 §1 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397§ 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 586/16 POSTANOWIENIE K., dnia 26 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Barbara Mokras po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. W. przeciwko A. I. o zapłatę z wniosku D. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiocie zażalenia D. W. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt I C 2198/15 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 586/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych powódki D. W.. W uzasadnieniu wskazano, iż ze złożonego oświadczenia o stanie majątkowym wynika, iż powódka jest studentką a od 12 marca 2014 r. także przedsiębiorcą – prowadząc działalność gospodarczą pod firmą (...) w O.. Od 29 czerwca 2015 r. działalność ta jest zawieszona. Z treści wspomnianego oświadczenia wynika, iż czteroosobowa rodzina powódki, mimo, że składa się z samych dorosłych osób, to utrzymuje się jedynie z prac dorywczych ojca powódki w kwocie 1.000 zł miesięcznie.

Powódka posiada samochód M. (...) o wartości 6.000 zł i nie uzyskuje dochodu a jej edukacja pochłania miesięcznie kwotę 500 zł. W tych okolicznościach Sąd Rejonowy poddał w wątpliwość rzetelność złożonego oświadczenia. W ocenie Sądu I instancji powódka nie wykorzystuje także swoich możliwości zarobkowych a zgłaszając już w pozwie wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego powinna liczyć się z koniecznością wyłożenia środków na ten cel. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła powódka zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 233 §1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. przez arbitralną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że powódka w przedstawionej sytuacji majątkowej i dochodowej jest w stanie opłacić zaliczkę na biegłego w kwocie 800 zł. W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty zażalenia oraz treść oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż złożone przez powódkę oświadczenie, stanowiące element konieczny dla oceny zasadności wniosku o zwolnienie od kosztów, jest niezupełne i nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji majątkowej powódki oraz jej rodziców i pełnoletniej siostry, z którymi powódka pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wprawdzie nie sposób przyjąć, iż wspomniane oświadczenie dotknięte jest brakami formalnymi, jednak brak jego rzetelności uzasadnia oddalenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pozbawionymi wiarygodności są twierdzenia strony powodowej, iż czteroosobowa rodzina składająca się z samych pełnoletnich osób jest w stanie utrzymać się z dochodów ojca powódki, uzyskiwanych z prac dorywczych, w kwocie 1.000 zł miesięcznie skoro w tym samym oświadczeniu wskazuje się, że powódka ponosi koszty dojazdu do szkoły w kwocie 500 zł miesięcznie a rodzina opłaca również media w kwocie 200 zł miesięcznie. W tych okolicznościach pozostała, deklarowana, kwota 300 zł miesięcznie, z całą pewnością nie jest kwotą pozwalającą na egzystencję czterech dorosłych osób.

Oczywistym jest, że gdyby przedstawiona sytuacja majątkowa miała miejsce logicznym jest, iż każdy z członków rodziny powódki podejmowałby starania o podjęcie zatrudnienia. Tymczasem w zażaleniu powódka ograniczyła się do lakonicznego stwierdzenia, iż w okresie wakacyjnym nie jest łatwo znaleźć zatrudnienie. Twierdzeń tych, mimo reprezentowania powódki przez profesjonalnego pełnomocnika, nie poparto nawet próbą wykazania jakichkolwiek starań czy też nawet minimalnej aktywności w tym zakresie. Zauważyć także trzeba, że w stosownej rubryce powódka wprawdzie wykazała posiadanie samochodu dostawczego M. (...), jednak mimo wyraźnej dyspozycji zawartej w treści formularza nie wskazała roku jego produkcji, co uniemożliwia weryfikację zadeklarowanej wartości tego pojazdu, a w dalszej konsekwencji pełną ocenę sytuacji majątkowej powódki.

Powódka w dalszej treści oświadczenia ograniczyła się do lakonicznego stwierdzenia, że z uwagi na jej sytuację majątkową w utrzymaniu „musi” pomagać jej rodzina. Również te twierdzenia powódki należało ocenić jako w istocie zmierzające do zatajenia rzeczywistej sytuacji majątkowo – dochodowej powódki i jej rodziny i nie mogły stanowić podstawy do zwolnienia jej od kosztów sądowych. Stopień uogólnienia przedstawionych informacji powoduje, iż przedmiotowe oświadczenie jest wewnętrznie sprzeczne. Jak już bowiem wspomniano, jedyny deklarowany dochód wskazanej w oświadczeniu rodziny powódki stanowi dochód ojca z prac dorywczych w kwocie 1.000 zł miesięcznie a w dalszej części oświadczenia powódka wskazuje, iż nie posiadając żadnych własnych dochodów i nawet nie poszukując zatrudnienia pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziny.

Podkreślić należy, że postępowanie cywilne ze swej natury ma charakter odpłatny, a instytucja zwolnienia od kosztów sądowych została przez ustawodawcę wprowadzona na zasadzie wyjątku i ma jedynie zastosowanie w razie wykazania niemożności poniesienia kosztów sądowych, czego w przedmiotowej sprawie powódka, ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych, nie uczyniła. Wskazania także wymaga z całą stanowczością, że wbrew stanowisku zażalenia, nie jest pozbawieniem strony prawa do sądu odmowa zwolnienie od kosztów w sytuacji gdy osoba ubiegająca się o zwolnienie świadomie zataja swoją rzeczywistą sytuację majątkową i dochodową.

W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego powódka mimo, że korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie sprostała wymogowi wykazania, iż nie jest w stanie bez uszczerbku dla siebie i swojej najbliższej rodziny ponieść kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§ 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.