Court overturns dismissal of appeal against default judgment due to disputed service of process and lack of defendant's fault.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Jarocinie dismissed the defendant's request to extend the deadline for filing objections to a default judgment, citing the defendant's failure to collect the notice. The Court of Appeal found this decision flawed because conflicting documents proved the defendant had received the notice on December 22, 2015, contradicting the claim of non-delivery. Consequently, the appellate court ruled that the defendant was not at fault for the delay and the lower court's order was revoked.
Legislator headnote
AI generatedArt. 168 k.p.c.; Art. 494 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: When conflicting evidence proves a party received a legal notice, the court must find no fault for procedural delays, invalidating decisions based on assumed non-delivery.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 546/16 POSTANOWIENIE K., dnia 26 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – pr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko L. K., mał. M. K., U. K. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanego L. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt I Nc 468/15 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 546/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił wniosek L. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanym przez Sąd Rejonowy w Jarocinie w dniu 30 listopada 2015 r. w sprawie sygn. akt I Nc 468/15 oraz odrzucił zarzuty od tego nakazu zapłaty. W uzasadnieniu wskazano, że z adnotacji na kopercie wynika, iż pomimo dwukrotnego awizowania pozwany nie podjął przesyłki w terminie. Z tej przyczyny w ocenie Sądu Rejonowego zaniechanie dokonania czynności procesowej spowodowane było okolicznościami zawinionymi przez pozwanego i na podstawie art. 168 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu.
Sąd Rejonowy wskazał nadto, że z uwagi na przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty podlegały one odrzuceniu na podstawie art. 494 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł profesjonalny pełnomocnik pozwanego L. K. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono błędne ustalenie stanu faktycznego przez przyjęcie, że przesyłka do pozwanego awizowana była dwukrotnie, gdy operator pocztowy nie uczynił tego w ogóle a także naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. przez uznanie, że pozwany nie dokonał czynności procesowej w terminie ze swojej winy.
Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów, tj. reklamacji dostarczenia przesyłki przez (...) oraz zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Analiza zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów a także zarzutów podniesionych w uzasadnieniu rozpoznawanego zażalenia nakazuje wnioskować, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki do poczynienia ustaleń, o braku zawinienia pozwanego L. K. w niedopełnieniu w terminie czynności procesowej w postaci złożenia zarzutów od nakazu zapłaty. Uwadze Sądu Rejonowego umknęło, iż w aktach sprawy znajduje się dokument elektronicznego potwierdzenia odbioru przesyłki o nr (...), z którego wynika, iż jej adresat odebrał tę przesyłkę w dniu 22 grudnia 2015 r. (k. 52).
Z kolei w dniu 14 stycznia 2016 r. do Sądu Rejonowego w Jarocinie została zwrócona ta sama przesyłka (nr (...)) z adnotacją, iż była ona awizowana kolejno w dniach 22 grudnia 2015 r. oraz powtórnie w dniu 30 grudnia 2015 r. i nie została podjęta przez L. K. w terminie (koperta k. 65). Mając na uwadze powyższe okoliczności za wiarygodne uznać należy twierdzenia pozwanego, iż to z uwagi na niedopełnienie obowiązków przez doręczyciela (...) pozwany nie dokonał czynności procesowej w terminie. W ocenie Sądu Okręgowego wskazane fakty nakazują przyjęcie braku zawinienia ze strony pozwanego w niedochowaniu ustawowego terminu.
Podkreślić należy, iż dokumenty przedłożone przez podmiot odpowiedzialny za doręczenie przesyłek sądowych wzajemnie się wykluczają i są ze sobą sprzeczne. Już z tej przyczyny uzasadnionym jest przyjęcie, że pozwany faktycznie pozbawiony został możliwości zapoznania się z wydanym przeciwko niemu nakazem zapłaty a z uwagi na zwrot korespondencji do Sądu nie budzi wątpliwości, że przesyłka ta pozwanemu nie została faktycznie doręczona. Dalece wątpliwym przy tym jest również dwukrotne awizowanie tej przesyłki przez doręczyciela, skoro w aktach sprawy znajduje się elektroniczne potwierdzenie odbioru tej przesyłki z dnia 22 grudnia 2015 r. (tj. daty tożsamej z jej deklarowanym pierwszym awizowaniem k. 65), z którego wynika, iż została ona doręczona do rąk osoby o nazwisku (...).
W tych okolicznościach poważne wątpliwości budzi wiarygodność informacji zarówno znajdujących się na kopercie zwróconej do Sądu korespondencji (k. 65), jak i na dokumencie elektronicznego potwierdzenia odbioru (k. 52). Zauważenia także wymaga, iż w dniu 15 lutego 2016 r. (k.
77) do Sądu Rejonowego w J. wpłynął wniosek pełnomocnika pozwanego o doręczenie nakazu zapłaty, jednak z akt sprawy nie wynika aby został on do chwili obecnej rozpoznany, mimo, że z dokumentów wskazanych powyżej wynika brak skutecznego doręczenia tego orzeczenia pozwanemu L. K.. Z tej przyczyny Sąd Rejonowy wydając zaskarżone postanowienie zupełnie pominął fakt, że termin do wniesienia zarzutów w odniesieniu do pozwanego L. K. nie rozpoczął jeszcze swojego biegu. W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie jako nie znajdujące oparcia w obowiązujących przepisach prawa podlegało uchyleniu o czym na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski