Legislator Case Law & Legislation
I C 498/15 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to statute of limitations expiry and failure to prove debt amount.

Case Number I C 498/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, ordering the plaintiff to bear the litigation costs. The plaintiff sought over 12,000 PLN based on a credit card debt assignment, while the defendant argued the claim was time-barred and the debt amount exceeded the credit limit. The court ruled that the two-year limitation period expired because the defendant failed to make minimum payments, and the plaintiff failed to provide bank statements proving the specific debt amount.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych środkach płatniczych; art. 6 ust. 1: The limitation period for claims arising from electronic payment agreements begins when the minimum payment due date passes, not when the credit limit is exhausted, and failure to pay triggers the clock.

Keywords

AI generated
statute of limitations credit card agreement minimum payment assignment of claim electronic payment means burden of proof limitation period calculation

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych środkach płatniczych (Dz. U. Nr 169, poz. 1385)
art. 6 ust. 1
Zgodnie z treścią art. 6 ustawy termin przedawnienia roszczeń wynikających z umów zawartych na podstawie tej ustawy w tym roszczeń o zapłatę, wynosi 2 lata.
art. 98 k.p.c.
Odnośnie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 17/08

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 498/15 upr. Dnia 8 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Grażyna Poręba Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Chochla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2016 r. w N. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko J. K. o zapłatę I. oddala powództwo, II. kosztami procesu obciąża powoda. Sygn. akt I C 498/15 upr Z/ 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) 2016-07-08 SSR: Sygn. akt I C 498/15 upr

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 8 lipca 2016r. Powód (...) spółka z o.o. w W. domagał się - po modyfikacji żądania pozwu – k. 101- zasądzenia od pozwanego J. K. kwoty 12.850,16 zł. z ustawowymi odsetkami od 5 lutego 2010r. k. 101 oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu. Pozew został złożony w dniu 31 października 2013r. W uzasadnieniu powód podał, iż 5 listopada 2012r. nabył na podstawie umowy cesji wierzytelność od poprzednika prawnego (...) Bank S.A. wynikającą z umowy karty kredytowej z (...) Na dochodzoną pozwem kwotę składa się kwota główna - 12.850,16 zł., Powyższa umowa została wypowiedziana 21 grudnia 2009r., 5 lutego 2010r. bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, któremu sąd nadał klauzulę wykonalności w dniu 1 marca 2010r.a prowadzona na podstawie tego tytułu wykonawczego egzekucja została umorzona 31 maja 2011r.

W ocenie powoda wymagalność roszczenia dla powoda przypada na 6 listopada 2012r. dzień po zawarciu umowy cesji. Pozwany J. K. wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podniósł zarzut przedawnienia podając, iż 10 listopada 2009r. otrzymał wezwanie do zapłaty i ta data stanowi datę wymagalności roszczenia. Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2016r. kwestionował wysokość zadłużenia podnosząc, iż limit zadłużenia zgodnie z umową wynosił 5.000 zł. zatem wierzyciel nie mógł ustalić wysokość zadłużenia z tytułu należności głównej na kwotę o ponad 7.000 zł. wyższą, Zarządzeniem z 15 kwietnia 2016r. powód został zobowiązany do przedłożenia wyciągów bankowych określających saldo zadłużenia pozwanego, minimalną kwotę do spłaty, jej termin spłaty, wszystko za poszczególne okresy rozliczeniowe a także określające sposób rozliczenia operacji na rachunku przypisanym do umowy o kartę kredytowa.

Zobowiązanie pomimo przedłużenia terminu sądowego nie zostało wykonane. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) Bank S.A. oraz pozwany J. K. w dniu 22 września 2008r. zawarli umowę karty kredytowej (...), na podstawie której pozwanemu wydano kartę kredytową, udzielając limitu kredytowego do 5.000 zł. z minimalną kwotą do spłaty 5 % wykorzystanego kredytu nie mniej niż 200 zł. Umowa została wypowiedziana 21 grudnia 2009r. W wypowiedzeniu wskazano, iż zadłużenie wynosi 13.454,66 zł. w tym kapitał 12.700,16 zł. 5 lutego 2010r. bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny.

Sąd Rejonowy w C. nadał tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności przeciwko pozwanemu. Wniosek o wszczęcie egzekucji został złożony 14 lipca 2010r. a egzekucja została umorzona postanowieniem z 31 maja 2011r. Wierzytelność banku została sprzedana umowa sprzedaży wierzytelności z 5 listopada 2012r. na rzecz powoda, który pozew o zapłatę złożył w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 31 października 2013r. / dowód: umowy, wypowiedzenie umowy o karte, (...), postanowienia k. 39-53/ Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dowodów z dokumentów.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlega oddaleniu. Do umowy zawartej pomiędzy pozwanym a poprzednikiem prawnym powoda czyli umowy o kartę kredytowa, zastosowanie maja przepisy ustawy z 12 września 2002r. o elektronicznych środkach płatniczych ( Dz. U. Nr 169, poz. 1385, uchylonej z dniem 7 października 2013r. ). Zgodnie z treścią art. 6 ustawy termin przedawnienia roszczeń wynikających z umów zawartych na podstawie tej ustawy w tym roszczeń o zapłatę, wynosi 2 lata. Z treści wyroku Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2008r. sygn. akt I CSK (...)wynika, iż jeżeli posiadacz karty kredytowej wydanej przez wystawcę na podstawie umowy zawartej zgodnie z przepisami ustawy o elektronicznych środkach płatniczych, zaprzestał wpłacania minimalnej kwoty zadłużenia podawanej każdorazowo w doręczanych mu wyciągach bankowych, bieg dwuletniego terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę rozpoczyna się z upływem dnia wskazanego w wyciągu jako termin zapłaty kwoty minimalnej nie zaś dopiero po wyczerpaniu limitu kredytu ustalonego w umowie.

Niewątpliwie umowa o kartę kredytową, której stronami byli N. Bank i pozwany została zawarta na podstawie przepisów ustawy o elektronicznych środkach płatniczych 12 września 2002r. Na podstawie tej umowy oprócz wydania karty pozwanemu przyznano limit kredytowy do 5.000 zł. i procentowo określono kwotę do spłaty. Abstrahując już od uzasadnionego zarzutu pozwanego o niewykazaniu na jakiej podstawie powód obecnie dochodzi kwoty pond 12.000 zł., określając ją jako należność główną, kapitał, skoro limit wynosił 5.000 zł. a z treści pierwotnego pozwu wiadomo, że powód oprócz tej kwoty dochodził także skapitalizowanych odsetek karnych i innych należności, to w szczególności za słuszny należy uznać zarzut przedawnienia roszczenia.

Egzekucja prowadzona jeszcze przez bank została umorzona 31 maja2011. a powód złożył pozew 31 października 2013r. Zatem pomiędzy ostatnią czynnością wierzyciela zmierzającą do egzekucji swoich praw a złożeniem pozwu minął okres pond dwóch lat. Zwrócić uwagę należy też, że sąd wzywał powoda do przedstawienia wydruku z operacji na rachunku przypisanym do umowy o kredyt, zobowiązywał do wskazania jakie były minimalne kwoty do spłaty z tytułu udzielonego limitu a powód powyższych dokumentów nie przedłożył. Jak wskazano więc wyżej wątpliwości budzi zarówno wysokość roszczenia w kontekście treści umowy o kartę kredytowa i w świetle braku dokumentów obrazujących sposób wyliczenia zaległości a ponadto roszczenie powoda uległo już przedawnieniu.

Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisu cytowanego w uzasadnieniu. Odnośnie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc. Sędzia ZARZĄDZENIE 1/ (...) 2/ (...) 3/ kal. 14 dni. N. dnia (...) Sędzia.