Social Security Court dismisses pension suspension renewal claim as applicant falls outside Constitutional Court's protected time period.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's request to renew proceedings regarding the suspension of her pension payments. Although the applicant argued that a Constitutional Court ruling required the suspension to end, the court found she acquired her pension right in 2007, prior to the specific protective window established by the Constitutional Court. Consequently, the statutory suspension rule remained valid for her case, and the court ruled the renewal claim inadmissible under procedural law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 409 k.p.c.; Art. 28 of the Act on Changes to the Act on Public Finance and Certain Other Acts in conjunction with Art. 103a of the Act on Pensions and Allowances from the FUS; The Constitutional Court's interpretation does not retroactively invalidate the suspension of pensions for those who acquired the right before the protected period, thus the suspension remains legally binding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 75/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013r. w S. odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 28 września 2011 r. (Nr (...) ) w sprawie A. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wznowienie postępowania w przedmiocie prawa do emerytury I. oddala skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt IV U 842/11 w zakresie podjęcia wypłaty zawieszonej emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.; II. umarza postępowanie w zakresie podjęcia wypłaty emerytury od dnia 22listopada 2012 r. Sygn. akt IV U 75/13
UZASADNIENIE
Ubezpieczona A. K. złożyła w dniu 15.01.2013 r. złożyła do tut. Sądu Okręgowego za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. skargę o wznowienie postępowania od decyzji z dnia 20.12.2012 r. wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.. W uzasadnieniu skargi ubezpieczona powołała się na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r. i domagała się wznowienia wypłaty zawieszonych świadczeń, a także wypłatę świadczeń zaległych wraz z ustawowymi odsetkami. Pozwany Oddział ZUS w S. potraktował tę skargę jako roszczenie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 10.05.2012 r. sygn. akt IV U 843/11.
Jednocześnie pozwany ZUS załączył odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania, wnosząc o jej oddalenie, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 10.05.2012 r. i jednoczesną zmianę decyzji ZUS z dnia 28.09.2011 r. i podjęcie wypłaty emerytury dla ubezpieczonej od dnia 15.01.2013 r. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego pozwany organ rentowy wywodził, iż ubezpieczona nie rozwiązała stosunku pracy do dnia 30.09.2011 r. i jednocześnie pozwany przyznał, iż skarga o wznowienie postępowania złożona została w ustawowym terminie, tj. zgodnie z art. 407 §2 kpc.
Ponadto pozwany przedstawił w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie argumentację prawną w której podkreślił, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony dnia 15.01.2013 r. i w związku z tym jedynie od tej daty można rozważać podjęcie wypłaty zawieszonej emerytury. W toku postępowania przed Sądem Okręgowym o wznowienie postępowania, pozwany ZUS w piśmie procesowym poinformował, że decyzją z dnia 13.02.2013 r. organ rentowy podjął wypłatę emerytury ubezpieczonej od dnia 22.11.2012 r. tj. od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego w dnia 13.11.2012 r. sygn. akt K 2/12 i pozwany wnosił o umorzenie postępowania w tym zakresie (k. 8 a.s.).
Na rozprawie ubezpieczona popierała skargę o wznowienie postępowania i domagała się podjęcia wypłaty zaległej emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r. (k. 12 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczona A. K. nabyła prawo do emerytury na mocy decyzji z dnia 21.06.2007 r. począwszy od dnia 1.06.2007 r. Na mocy wymienionej decyzji wypłata emerytury podlegała zawieszeniu z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. Decyzją z dnia 28.09.2011 r. pozwany Oddział ZUS w związku z wejściem w życie od dnia 1.01.2011 r. art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 157, poz. 1726) tj. przepisu, który nakazywał organowi rentowemu zawieszenie wypłaty emerytury niezależnie od wysokości osiąganego przychodu z tytułu zatrudnienia kontynuowanego u tego samego pracodawcy bez rozwiązania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę, pozwany ZUS zawiesił wypłatę emerytury A.
K. od dnia 1.10.2011 r. Ubezpieczona odwołała się od tej decyzji, jednakże Sąd Okręgowy w Siedlcach prawomocnym wyrokiem z dnia 12.05.2012 r. oddalił odwołanie A. K. (k. 9 akt sprawy IV U 843/11). W związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13.11.2012 r. ubezpieczonego w dniu 15.01.2013r. złożyła skargę o wznowienie postępowania za pośrednictwem organu rentowego. Skarga o wznowienie postępowania jest niezasadna i podlega oddaleniu. Wyrokiem z dnia 13.11.2012 r. TK orzekł, że art. 28 ustawy z dnia 16.12.2000 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.
U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn.zm.) dodanym przez art. 6 pkt 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 16.12.2010 r. został uznany za niekonstytucyjny w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób które nabyły prawo do emerytury przed 1.01.2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu swojego wyroku z 13.11.2012 r. w pkt 9 zatytułowanym „Skutki wyroku” Trybunał Konstytucyjny dokonał wykładni autentycznej swojego wyroku i stwierdził w nim m.in. iż obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8.01.2009 r. do 31.12.2010 r.
Natomiast przepis ten pozostaje nadal w obrocie prawnym i znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury od dnia 1.01.2011 r., a także do osób, które nabyły prawo do tego świadczenia przed 8.01.2009 r. W przypadku ubezpieczonej bezsporne jest, że nabyła ona prawo do emerytury w 2007 r. i wypłata tego świadczenia od tej daty była zawieszona ze względu na kontynuowanie przez nią pracy zawodowej. Zgodnie z wykładnią Trybunału Konstytucyjnego sytuacja prawna osób, które nabyły prawo do emerytury przed 8.01.2009 r. nie uległa zmianie, dlatego też wstrzymanie ubezpieczonej wypłaty emerytury od dnia 1.10.2011 r. było zgodnie z prawem, ponieważ A.
K. nie mieści się w swoistym okresie ochronnym, tj. w przedziale czasowym od dnia 8.01.2009 r. do 31.12.2010 r. Dlatego też skargę o wznowienie postępowania ubezpieczonej należało oddalić na podstawie art. 409 kpc.