Social Security Court dismisses appeal for pension recalculation due to lack of post-retirement insurance contribution period.

Sygn. akt VU 689/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Marzena Głuchowska Protokolant Barbara Wypych po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. w Kaliszu odwołania Z. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia: - 23 marca 2016 r., Nr (...) - 5 maja 2016 r., Nr (...) - 5 maja 2016 r., Nr (...) w sprawie Z. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia Oddala odwołania

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23.03.2016 r. (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił odwołującemu Z. S. przeliczenia emerytury w myśl art. 110 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS wobec tego, iż do przeliczenia emerytury nie uwzględniono ani w całości ani w części podstawy wymiaru składek przypadających po przyznaniu emerytury. Decyzją z 05.05.2016 r. znak E (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. przyznał odwołującemu Z. S. emeryturę po emeryturze od dnia 01.04.2016 r. Świadczenie obliczono według dotychczasowej podstawy wymiaru świadczenia – kwoty bazowej 2275,37 zł, wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 404,77% z ograniczeniem do 250% i stażu pracy 38 lat 3 miesiące i 20 dni.

Decyzją z dnia 05.05.2016 r. znak (...) odwołującemu odmówiono prawa do emerytury kapitałowej po myśli art. 55 i 55a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż nie kontynuował zatrudnienia po osiągnięciu wieku emerytalnego. Odwołujący wniósł o zmianę powyższych decyzji. Co do decyzji z dnia 05.05.2016 r. wniósł o jej zmianę i przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem art. 55 a i 15 ust 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a co do decyzji z dnia 23.03.2016 r. odwołujący wniósł o jej zmianę także powołując się na przepisy art. 55a i 15 ust 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Odwołujący jest rocznik 1945. Od stycznia 1999 r. do marca 2003 r. odwołujący pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy. Następnie pobierał świadczenie przedemerytalne. W listopadzie 2007 r. odwołujący wniósł o przyznanie emerytury. Liczył wtedy 62 lata. Odmówiono przyznania świadczenia. W maju 2008 r. odwołujący wniósł o przyznanie emerytury z racji przepracowania 35 lat. Decyzją z dnia 06.06.2008 r. odwołującemu przyznano emeryturę obliczoną według wskaźnika wysokości podstawy wymiaru z 10 lat 1989-1998 – 404,77% ograniczonego do 250%, kwoty bazowej 2275,37 zł i stażu pracy 38 lat.

Emeryturę tę odwołujący pobierał. Po przyznaniu świadczenia odwołujący nie kontynuował ubezpieczenia. Nie kontynuował także ubezpieczenia w dacie osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego – (...) r. i w dacie wystąpienia o ponowne ustalenie świadczenia- w lutymi kwietniu 2016 r., który to wniosek potraktowano jako wniosek o emeryturę w wieku powszechnym. Decyzją z dnia 23.03.2016 r. odwołującemu odmówiono ponownego ustalenia emerytury w oparciu o art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wobec nie wskazania zarobków przypadających co najmniej w części po przyznaniu emerytury.

Decyzją z dnia 05.05.2016 r. odwołującemu przyznano emeryturę od dnia 01.04.2016 r., obliczając ją według kwoty bazowej 2275,37 zł i wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 250% i przyznania emerytury kapitałowej w myśl art. 55 i 55 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Emerytura kapitałowa, której przyznania odwołujący żąda przewidziana jest w art. 24 i 26 cytowanej ustawy, które to przepisy znajdują się w Dziale II rozdział 1 cyt. ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS – emerytura dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31.12.1948 r.

Z zasady przepisy te nie dotyczą osób urodzonych przed 31.12.1948 r. Przepisy te nie dotyczą odwołującego, który jest rocznik 1945. Jako wyjątek od tej zasady przewidziano regulację zawartą w art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Regulacja ta mieści się w Dziale II rozdział 4 - ustalanie wysokości emerytur, o których mowa w art. 27-50 e. W myśl art. 55 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748) ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenie po osiągnięciu wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31.12.2008 r., może być obliczona emerytura na podstawie art. 26 cyt. ustawy.

Dla skorzystania z możliwości przewidzianej w tym przepisie konieczne jest spełnienie łącznie kilku warunków. Przepis dotyczy ubezpieczonego spełniającego warunki do uzyskania emerytury na podstawie art.

27. Emerytura w myśl art. 27 to emerytura w wieku podstawowym, a więc dla odwołującego emerytura po osiągnięciu 65 lat. Odwołujący wiek 65 lat osiągnął w dniu (...) r. Drugim warunkiem zastosowania tego przepisu jest złożenie wniosku o emeryturę po 31.12.2008 r. Z wnioskiem o emeryturę w wieku podstawowym odwołujący wystąpił 2016 r. Emeryturę taką odwołującemu przyznano w maju 2016 r. od dnia 01.04.2016. Kolejnym warunkiem jest kontynuowanie ubezpieczenie po osiągnięciu wieku emerytalnego podstawowego. Odwołujący nie kontynuował ubezpieczenia po osiągnięciu podstawowego wieku emerytalnego.

Odwołujący nie spełnia więc warunków do obliczenia mu emerytury zgodnie z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Nie znajduje więc do niego zastosowania art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Podobnie nie znajduje do niego zastosowania art. 55 a wymienionej ustawy obowiązujący od 01.05.2015 r., który wprowadza możliwość obliczenia emerytury zgodnie z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, dla emerytów pobierających wcześniejsze emerytury, ale także w sytuacji kontynuowania ubezpieczenia przez wymienione osoby po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.

Sytuacja taka nie dotyczy odwołującego. Co do żądania odwołującego przeliczenia emerytury zgodnie z art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stwierdzić należy. Odwołujący pobiera emeryturę obliczoną w myśl art. 53 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Świadczenie obliczono według zarobków z lat 1989-1998 i wskaźnika wysokości 250%. Zgodnie z art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.

Odwołujący nie wskazał do przeliczenia świadczenia podstawy wymiaru składek przypadającej przynajmniej w części po przyznaniu świadczenia. Odwołujący nie spełnia więc warunków do przeliczenia świadczenia w myśl art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust 5, jest wyższy niż 250%.

Odwołujący nie może skorzystać w możliwości przewidzianej w wymienionym przepisie wobec tego, iż do obliczenia świadczenia nie przyjęto zarobków przypadających co najmniej w części po przyznaniu świadczenia. Wobec powyższego odwołania jako bezzasadne podlegały oddaleniu po myśli art. 477 14 § 1 kpc.