Legislator Case Law & Legislation
III AUa 8/13 AI generated

Social security court dismissed appeal, upholding lower court's reduction of debt based on binding prior judgment.

Case Number III AUa 8/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to reduce the social security debt. The appellant argued that the first-instance court failed to properly account for a specific contract, while the lower court relied on a binding prior judgment establishing the appellant's mandatory social insurance status. The court ruled that the principle of res judicata requires the new proceeding to accept the legal status definitively established in the earlier final judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 366 k.p.c.; The binding force of a final judgment creates a positive legal effect, obligating other courts to accept the legal status determined therein as the basis for resolving subsequent disputes between the same parties.

Keywords

AI generated
binding force of judgment res judicata effect social security contributions mandatory insurance status court of appeal decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 365 § 1 k.p.c.
W myśl bowiem art. 365 § 1 kpc, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Art. 366 k.p.c.
Jest on ściśle związany z powagą rzeczy osądzonej (art. 366 kpc) i występuje w nowej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami, choć przedmiot obu spraw jest inny.
Art. 385 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, na mocy art. 385 kpc, orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III AUa 8/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Guderska (spr.) Sędziowie: SSA Jacek Zajączkowski del. SSO Dorota Rzeźniowiecka Protokolant: sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. w Łodzi sprawy T. K. przy udziale K (...) Spółka z o.o. w O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Ł. wysokość zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt: IV U 486/11; oddala apelację. Sygn. akt III AUa 8/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 6.05.2011 r. ZUS II Oddział w Ł. określił zadłużenie T. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w łącznej kwocie 28.710,46 zł. wraz z należnymi odsetkami, w tym: - na ubezpieczenie społeczne w kwocie 26.420,41 zł.; - na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 164,40 zł.; - na Fundusz Pracy w kwocie 2.125,65 zł. W odwołaniu od tej decyzji T. K. wniósł o jej zmianę powołując się na korektę podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie z tytułu umowy zlecenia, obowiązującej w trakcie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a dokonaną przez płatnika składek w maju 2011 r.

Zaskarżonym wyrokiem z 30 października 2012r. Sąd Okręgowy w Sieradzu zmienił powyższą decyzję w ten sposób, że zmniejszył T. K. wysokość zadłużenia z tytułu składek do łącznej kwoty należności głównej 8.396,99 zł, w tym na: ubezpieczenia społeczne w kwocie 7.702,28 zł, ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 146,88zł, Fundusz Pracy w kwocie 547,83 zł. Sąd I instancji ustalił, że T. K. od 15.02.2004 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą - (...). W okresie od 15.02.2004 r. do 1.02.2005 r. oraz od 1.08.2005 r. do 31.12.2009 r. odwołujący się zgłosił się do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz od 2.02.2005 r. do 31.08.2005 r. i od 1.01.2010 r. zgłosił się z tego samego tytułu do ubezpieczeń społecznych.

W okresie od 1.10.2005 r. do 31.12.2009 r. T. K. podlegał ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z tytułu umowy zlecenia zawartej z płatnikiem K (...) spółką z o.o. w O.. W dniu 1.09.2005 r. T. K., prowadząc działalność gospodarczą, zawarł dodatkowo z K (...) spółką z o.o. umowę o świadczenie usług. W ramach zawartej umowy odwołujący się był zobowiązany m.in. do wyszukiwania osób zainteresowanych uzyskaniem pożyczki gotówkowej, pośredniczenia w zawieraniu umów, oceny sytuacji materialnej pożyczkobiorcy, pobierania spłat pożyczek i przekazywanie ich zleceniobiorcy oraz prowadzenia szczegółowej dokumentacji.

Ponadto 1.12. 2006 r. strony zawarły dodatkową umowę zlecenia, rozszerzając obowiązki zleceniodawcy o nadzór i kontrolę wewnętrzną innych przedstawicieli firmy na terenie powiatu (...) i (...). Umowa zlecenia, zawarta w dniu 1.12.2006 r. pomiędzy T. K. a firmą K (...) spółka z o.o. w O., obejmowała zakres czynności pokrywający się z umową o świadczenie usług z dnia 1.09.2005 r., rozszerzony o nadzór i kontrolę wewnętrzną przedstawicieli firmy na określonym terenie oraz weryfikację poprawności zawartych umów o pożyczkę.

Wynagrodzenie z obydwu umów było wypłacane terminowo. Jednakże przez pomyłkę płatnik składek nie uwzględnił wynagrodzenia z dodatkowej umowy zlecenia. Następnie dokonano korekty wynagrodzeń pracownika, zwiększając podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne do 60% przeciętnego wynagrodzenia, tj. najniższej podstawy wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Powyższe korekty zostały przekazane organowi rentowemu w dniach 9 i 11.05.2011 r. Organ rentowy nie kwestionował sporządzonej korekty, jak też przyjął należności wynikające z tego tytułu.

Decyzją z 29.09.2011 r. (...) Oddział we W. stwierdził, że T. K. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na podstawie umowy zlecenia zawartej z K (...) spółką z o.o. w O. w okresie od 1.11.2005 r. do 31.12.2009 r. Wskutek odwołania od tej decyzji Sąd Okręgowy w Sieradzu prawomocnym wyrokiem z 8.08.2012 r. w sprawie IV U 259/12 zmienił powyższą decyzję w części w ten sposób, iż ustalił, że T. K. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowy na podstawie umowy zlecenia zawartej z K (...) spółką z o.o. w O. w okresie od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r.

Sąd przyjął, że w w/w okresie, kiedy strony zawarły dodatkową umowę zlecenia, T. K. otrzymywał wyższe wynagrodzenie, niż to wynikało z początkowych kwot deklarowanych do ZUS przez płatnika składek i wynosiły one, zgodnie ze sporządzoną w maju 2011 r. przez płatnika składek korektą dokumentów skarbowych i do ZUS, dochód, będący podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, w kwocie nie niższej niż 60% przeciętnego wynagrodzenia. Wcześniej decyzją z 10.01.2011 r. organ rentowy stwierdził m.in., że T.

K. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 2.02.2005 r. do 30.09.2005r. oraz od 1.11.2005 r. do nadal z uwagi na to, że podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie z tytułu obowiązującej od 1.10.2005 r. umowy zlecenia były niższe niż 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Kolejną decyzją z 7.03. 2011 r. ZUS II Oddział w Ł. określił wobec wnioskodawcy wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od czerwca do września 2005 r., X i XI 2005 r., od stycznia 2006 r. do stycznia 2011r.

W konsekwencji będącą w sporze decyzją z 6.05.2011 r. określone zostało zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy w łącznej kwocie 28 710,46 zł. w związku z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Sąd Okręgowy ustalił, że po uwzględnieniu okoliczności, iż w okresie od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r. wnioskodawca nie miał obowiązku uiszczania składek na ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, zadłużenie winno się zmniejszyć o kwoty: - na ubezpieczenie społeczne o kwotę 18.718,13 zł.; - na ubezpieczenie zdrowotne o kwotę 17,52 zł.; - na Fundusz Pracy o kwotę 1.577,82 zł.

W konsekwencji wysokość zaległości zmniejszyła się do łącznej kwoty 8.396,99 zł. wraz z należnymi odsetkami, w tym: - na ubezpieczenie społeczne w kwocie 7.702,28 zł.; - na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 146,88 zł.; - na Fundusz Pracy w kwocie 547,83 zł. W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie T. K. jest w części uzasadnione. Przywołując treść z art. 6 ust. 1 pkt 5 oraz art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 4 i art. 6 ust. 1 pkt 4 a także art. 9 ust. 2 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Sąd Okręgowy wskazał, że osoba spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z kilku tytułów, w tym z tytułu umowy zlecenia i z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami z tego tytułu, który powstał najwcześniej.

Może ona jednak dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi także z pozostałych, wszystkich lub wybranych tytułów lub zmienić tytuł ubezpieczeń, z zastrzeżeniem ust.

7. Tym samym nie było przeszkód prawych, aby T. K., który wcześniej był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, zgłosić od 1.10.2005 r. do 31.12.2009 r. do ubezpieczeń z tytułu umowy zlecenia zawartej z płatnikiem K (...) spółką z o.o. Sąd podniósł, że na skutek zmiany przepisów i wprowadzenia z dniem 1.11.2005r. art. 9 ust. 2 a cyt. ustawy dalsza możliwość podlegania obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu z tytułu umowy zlecenia została uzależniona od wysokości deklarowanego dochodu z tego tytułu.

Osoba, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 - prowadząca jednocześnie pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1 - podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu tej działalności, jeżeli z tytułu wykonywania umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest niższa od obowiązującej tę osobę najniższej podstawy wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność. Wówczas może ona dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnymi i rentowymi dodatkowo również z tytułu umowy zlecenia.

Sąd podkreślił, że z treści prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z 8.08.2012 r. w sprawie IV U 259/12, wynika bezspornie, że w okresie od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r. T. K. podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu umowy zlecenia zawartej z K (...) sp. z o.o. w O.. Tym samym zgodnie z art. 9 ust. 2 i ust. 2a ustawy systemowej w przypadku zbiegu podstaw do podlegania ubezpieczeniu z dwóch tytułów - z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz z umowy zlecenia – mógł on w w/w okresie podlegać obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu umowy zlecenia i z tego tytułu zostały opłacone należne składki przez płatnika składek K (...) sp. z o.o. w O..

Sąd Okręgowy zauważył, że co do zasady granice rozpoznania w sprawie wyznacza treść i przedmiot zaskarżonej decyzji, przy czym odwołanie T. K., które zainicjowało postępowanie sądowe, odnosi się do decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wskazał, że T. K. nie odwołał się od decyzji z 10.01.2011 r., stwierdzającej m.in., że podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 2.02.2005 r. do 30.09.2005 r. oraz od 1.11.2005 r. i w rezultacie uzyskała ona przymiot decyzji ostatecznej.

Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy m.in. w wyrokach z 7 kwietnia 2011 r. (I UK 357/10), z 29 stycznia 2008 r. (I UK 173/07, OSNP 2009 nr 5-6, poz.

78) i z 10 czerwca 2008 r. (I UK 376/07, OSNP 2009 nr 21-22, poz. 295), że sąd ubezpieczeń społecznych jest związany ostateczną decyzją organu rentowego, od której strona nie wniosła odwołania. Stwierdził jednocześnie, że w niniejszej sprawie sytuacja jest wyjątkowa, ponieważ płatnik składek K (...) spółka z o.o. w O. błędnie zaniżył wysokość podstawy wymiaru składek z tytułu zawartej z wnioskodawcą umowy zlecenia (na co odwołujący nie miał wpływu) i błąd ten został skorygowany dopiero w maju 2011 r. Tym samym przed tą datą T.

K. nie miał ani podstawy faktycznej, ani prawnej do zakwestionowania decyzji z 10.01.2011 r. Dopiero po dokonaniu w dniach 9 i 11.05.2011 r. przez płatnika składek korekty dokumentów ubezpieczeniowych odwołujący nabył prawo do objęcia go obowiązkowo ubezpieczeniem społecznym z tytułu zawartej umowy zlecenia od 1.12.2006 r. oraz możliwość zakwestionowania okoliczności naliczenia wobec niego składek z tytułu działalności gospodarczej za okres od 1.12.2006 r. i uczynił to, wnosząc odwołanie niezwłocznie. Sąd podkreślił przy tym, że organ rentowy nie kwestionował wyroku Sądu, który zmienił decyzję z 29.09.2011 r. i ustalił ,że T.

K. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowy na podstawie umowy zlecenia zawartej z K (...) spółką z o.o. w O. w okresie od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r., mimo iż decyzja z 29.09.2011 r. również wkraczała w zakres objęty decyzją z 10.01.2011 r. Tym samym organ rentowy uznał za zasadne objęcie wnioskodawcy obowiązkowo ubezpieczeniem emerytalnym i rentowymi z tytułu umowy zlecenia zawartej z K (...) sp. z o.o. w O. w okresie od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r. W konsekwencji - uwzględniając prawomocnie przesądzoną okoliczność, że od 1.12.2006 r. do 31.12.2009 r.

T. K. nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej - na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. – Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i zmniejszyć wysokość zadłużenia z tego tytułu odnośnie składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy z wyłączeniem kwot wyliczonych za w/w okres. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia, w części uwzględniającej odwołanie co do kwoty 20.313, 47 zł, w tym: na ubezpieczenie społeczne co do kwoty 18.718,13 zł, na ubezpieczenie zdrowotne co do kwoty 17,52 zł, na fundusz pracy 1.577,82 zł, złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zarzucając naruszenie art. 477 9 § 1 k.p.c. art. 477 14 .

§ 1 k.p.c. przez rozstrzygnięcie sprawy z przekroczeniem granic zakreślonych przez wymienione przepisy, które wyznacza przedmiot i treść zaskarżonej decyzji oraz naruszenie art. 83a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych przez pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy ostatecznych decyzji, którymi Sąd pozostawał związany. Wskazując na powyższe organ rentowy wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez oddalenie odwołania. Zdaniem skarżącego, związanie wyrokiem z 8.08.2012 r. dotyczy tylko ustalenia, że T.

K. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu z tytułu umowy zlecenia. Niezależnie od tego istnieją ostateczne decyzje z 10.01.2011 r. i z 7.03.2011 r. ustalające podleganie ubezpieczeniu i podstawę wymiaru składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Decyzje te z braku odwołania pozostają wiążące dla Sądu. Wyjątek dotyczy tylko sytuacji, gdy decyzja jest wydana bez podstawy prawnej, z pominięciem procedury, przez organ do tego nieuprawniony. Taka sytuacja nie ma miejsca w odniesieniu do decyzji z 10.01.2011 r. i z 7.03.2011 r., co oznacza - zdaniem organu rentowego - że przedmiotem niniejszej sprawy jest jedynie ustalenie prawidłowości wysokości składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, fundusz pracy, przy uwzględnieniu okresów ubezpieczenia przyjętych w decyzji z 10.01.2011 r. i podstawy wymiaru składek przyjętej w decyzji z 7.03.2011 r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie Sądu I instancji odpowiada prawu. Poza sporem jest, że będąca w sporze decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 6 maja 2011r., a określająca zadłużenie T. K. z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą za okres od sierpnia 2005r. do listopada 2011r., została wydana przez organ rentowy w następstwie wcześniej wydanej decyzji z 10 stycznia 2011r. stwierdzającej podleganie przez T.

K. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie 2 luty – 30 września 2005r. i od 1 listopada 2005r. do nadal oraz decyzji z 7 marca 2011r. określającej wysokość podstawy wymiaru składek T. K. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach czerwiec – wrzesień 2005r., listopad – grudzień 2005r. i od stycznia 2006r. do stycznia 2011r. Niesporne jest przy tym, że T. K. nie złożył odwołania zarówno od decyzji z 10 stycznia 2011r., jak i od decyzji z 7 marca 2011r.

Podzielając pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z 7 kwietnia 2011r. w sprawie I UK 357/10, iż sąd ubezpieczeń społecznych jest związany ostateczną decyzją organu rentowego, od której strona nie wniosła odwołania, należy wyraźnie podkreślić, że przesłanki i tytuł podlegania ubezpieczeniu społecznemu kreują imperatywne przepisy prawa ubezpieczeń społecznych. Jeżeli wydana w tym przedmiocie decyzja deklaratywna okazała się błędna lub bezpodstawna, to w żadnym razie nie może ona stanowić przeszkody prawnej dla stwierdzenia zgodnego z imperatywnymi przepisami prawa ubezpieczeń społecznych tytułu ubezpieczenia społecznego (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 11 marca 2008r., I UK 256/07, OSNP 2009/11-12/159).

Wprawdzie zgodzić się trzeba ze skarżącym, że przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych jest kontrola konkretnej decyzji organu rentowego, a zatem w niniejszej sprawie decyzja z 6 maja 2011r., to jednak – jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy – nie ulega wątpliwości, że rozpoznając odwołanie sąd ubezpieczeń społecznych winien uwzględnić treść prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z 8 sierpnia 2012r. wydanego pomiędzy tymi samymi stronami w sprawie IV U 259/12. W myśl bowiem art. 365 § 1 kpc, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Jednym z aspektów mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest walor prawny rozstrzygnięcia (osądzenia) zawartego w treści orzeczenia. Jest on ściśle związany z powagą rzeczy osądzonej (art. 366 kpc) i występuje w nowej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami, choć przedmiot obu spraw jest inny. W nowej sprawie nie może być wówczas zastosowany negatywny (procesowy) skutek powagi rzeczy osądzonej polegający na niedopuszczalności ponownego rozstrzygania tej samej sprawy. Występuje natomiast skutek pozytywny (materialny) rzeczy osądzonej przejawiający się w tym, że rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu (rzecz osądzona) stwarza stan prawny taki, jaki z niego wynika.

Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami nowy spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto to w prawomocnym, wcześniejszym wyroku, a więc ostatecznym rezultacie procesu uwzględniającym stan rzeczy na datę zamknięcia rozprawy (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 20 września 2011r., I BU 2/11, LEX nr 1101320). W konsekwencji należy uznać, że Sąd I instancji rozpoznając odwołanie od decyzji z 6 maja 2011r. prawidłowo uwzględnił stan wynikający z treści prawomocnego wyroku z 8 sierpnia 2012r. zapadłego w sprawie IV U 259/12, ustalającego, że T.

K. w okresie od 1 grudnia 2006r. do 31 grudnia 2009r. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym na podstawie umowy zlecenia zawartej z K (...) spółką z o.o. w O.. Niewątpliwie bowiem stan prawny wynikający z tego wyroku ma wpływ na ustalenie okresu podlegania przez odwołującego się obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, a co za tym idzie – wysokość jego zadłużenia z tytułu składek. Wbrew zarzutom apelacji, Sąd Okręgowy nie przekroczył granic wyznaczonych treścią i przedmiotem zaskarżonej decyzji, gdyż rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie zmiany tej decyzji w części dotyczącej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy.

Z powyższych względów Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, na mocy art. 385 kpc, orzekł jak w sentencji.