Court convicts defendant of tax evasion for late payments and missing annual declaration, imposing a fine.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Wadowice convicted the defendant, A. S., of two fiscal offenses: failing to pay monthly income tax installments on time and submitting the annual tax declaration late. The prosecution argued these actions constituted tax evasion under the relevant penal code provisions, while the defense did not appear at the hearing. The court found the defendant guilty based on the established facts and imposed a combined fine of 500 PLN, exempting her from court costs and ordering the state to reimburse the defendant's legal fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 § 1 k.k.s.; Art. 56 § 4 k.k.s.; Art. 44 ust. 6 UPO; Art. 45 ust. 1 UPO: The court established that the failure to pay income tax installments within the statutory deadline and the late submission of the annual tax declaration constitute tax evasion offenses punishable under the Penal Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IIW 295/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Wadowicach, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Robert Leśniak Protokolant: st. sek. sąd. Katarzyna Wiktor bez udziału oskarżyciela publicznego skarbowego Urzędu Skarbowego w W. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2016 roku w W. sprawy A. S. - córki S. i M. z domu R., urodzonej (...) w W., oskarżonej o to, że:
1. w okresie od 20 marca 2014r. do 20 stycznia 2015r. w W., woj. (...) prowadząc działalność gospodarczą w (...) Spółki Cywilnej (...) A. S., I. J. z siedzibą w W. przy ulicy (...), w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych opłacanego na zasadach ogólnych, uporczywie nie wpłacała w ustawowym terminie tj. do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, a zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego, na rachunek Urzędu Skarbowego w W. miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy za następujące miesiące: luty 2014 r. w kwocie 224,00 zł, marzec 2014 r. w kwocie 635,00 zł, kwiecień 2014r. w kwocie 400,00 zł, maj 2014r. w kwocie 109,00 zł, czerwiec 2014r. w kwocie 368,00 zł, lipiec 2014r. w kwocie 422,00 zł, sierpień 2014 r. w kwocie 309,00 zł, październik 2014r. w kwocie 1.178,00 zł, listopad 2014r. w kwocie 628,00 zł, grudzień 2014r. w kwocie 42,00 zł, w łącznej wysokości 4.315,00 zł należności głównej czym naruszyła przepisy art. 44 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.
Dz. U z 2012r. poz. 361 z późn. zm.), tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. w zw. art. 6 § 2 k.k.s.
2. do dnia 30 kwietnia 2015r. w W., woj. (...), prowadząc działalność gospodarczą w (...) Spółki Cywilnej (...) A. S., I. J. z siedzibą w W. przy ulicy (...), w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych opłacanego na zasadach ogólnych, nie złożyła w ustawowym terminie tj. do dnia 30 kwietnia 2015r. w Urzędzie Skarbowym w W. zeznania rocznego (...) o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2014, które złożyła osobiście w dniu 4 maja 2015r. czym naruszyła przepisy art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.
Dz. U z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), tj. o wykroczenie skarbowe z art. 56 § 4 k.k.s. I. uznaje oskarżoną A. S. za winną popełnienia czynów zarzuconych jej aktem oskarżenia, które stanowią wykroczenia skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i z art. 56 § 4 k.k.s. i za te czyny na mocy art. 57 § 1 k.k.s. oraz po zastosowaniu art. 50 § 1 k.k.s. wymierza oskarżonej łącznie karę grzywny w wysokości 500,00 zł (pięćset złotych); II. na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. i art. 17 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.
Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983r.) zwalnia oskarżoną od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości obciążając nimi Skarb Państwa; III. na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o Adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146 poz. 1188) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M.
G. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej A. S. z urzędu. Sędzia