Court dismisses boundary dispute as administrative proceedings remain pending due to ineffective service of decision.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the boundary dispute because the administrative proceeding regarding the land division was not legally concluded. The plaintiff argued the case was premature since they had not received the mayor's decision to transfer the matter to court, claiming they were unaware of the administrative process. The court found the decision was sent to an incorrect address, meaning it was not effectively served, thus the administrative process remained active and the judicial route was inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 34 ust. 2 Prawo geodezyjne i kartograficzne; Art. 199 § 1 pkt 1 kpc: A court action for boundary determination is inadmissible if the administrative proceeding has not been legally concluded due to ineffective service of the decision terminating it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt I Ns 955/16
UZASADNIENIE
postanowienia z 29 lutego 2016r. Decyzją z dnia 11 sierpnia 2014r. (...) 6830.34.2.2012.EK Wójt Gminy B. umorzył postepowanie administracyjne i przekazał z urzędu do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieliczce sprawę rozgraniczenia nieruchomości położonej w Z. oznaczonej, jako działka ewidencyjna (...) objęta (...) od nieruchomości położonej w tej samej miejscowości oznaczonej, jako działki nr (...) objęte (...), wszczęte postanowieniem z 10 września 2012r. (...).6830.34.2012.EK. Decyzję tą wysłano do stron postepowania w tym do S. N. na adres ul. (...) (...)-(...) K..
W piśmie z dnia 28 lutego 2016r. pełnomocnik S. N. podniósł, że rozstrzygniecie w sprawie rozgraniczenia na etapie postepowania sądowego jest przedwczesne, gdyż uczestnik nie otrzymał decyzji Wójta Gminy B. z dnia 11 sierpnia 2014r. (...) o umorzeniu postepowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy do sądu, a w konsekwencji S. N. nie brał udziału bez swojej winy w postepowaniu administracyjnym. Na rozprawie w dniu 29 lutego 2016r. pełnomocnik S. N. podniósł, że zamierza podjąć w postepowaniu administracyjnym czynności zmierzające do zakwestionowania decyzji z dnia 11 sierpnia 2014r.
Pełnomocnik Gminy B. wniósł o nieuwzględnianie zarzutu S. N., podnosząc, że zwrócenie sprawy na drogę postepowania administracyjnego przedłuży tylko rozstrzygnięcie w sprawie. Sąd ustalił, że S. N. mieszka pod adresem ul. (...) (...)-(...) K. i taki adres był wskazany w toku postepowania administracyjnego. Decyzja Wójta Gminy B. z dnia 11 sierpnia 2014r. (...) o umorzeniu postepowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy na drogę postepowania sądowego została zaś wysłana na adres ul. (...) (...)-(...) K., który nie był nigdy wskazywany, jako adres zamieszkania lub adres dla doręczeń uczestnika.
Sąd zważył, co następuje:
Nie było wątpliwości, że S. N. nie doręczono skutecznie decyzji Wójta Gminy B. z dnia 11 sierpnia 2014r. (...) o umorzeniu postepowania administracyjnego i przekazaniu sprawy o rozgraniczenie na drogę postepowania sądowego. Jednoznacznie potwierdza to treść dokumentów zgromadzonych w aktach postepowania administracyjnego, z których wynika, że powołana decyzja została wysłana na niewłaściwy adres. Wątpliwości natomiast budzą konsekwencje tej sytuacji dla toku postepowania sądowego. W pierwszej kolejności więc należy zauważyć, że od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne i przekazującej sprawę o rozgraniczenie z urzędu sądowi, wydanej na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.
U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego (tak uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie 5 sędziów z dnia 19 maja 2003 r. (...) 32/02). Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Czternastodniowy termin wniesienia odwołania liczy się, zatem od dnia doręczenia decyzji stronie w postaci i w sposób czyniący zadość wymaganiom ustawowym, czyli zgodnie z przepisami art. 39-49 kpa (tak wyrok NSA w K. z dnia 28 sierpnia 1996 r., SA/Ka 2966/95, LEX nr 27283), w którym przyjęto, że:
„brak doręczenia decyzji względnie ustalenie, iż zostało ono dokonane z obrazą przepisów kodeksu traktujących o doręczeniu (rozdział 8 kpa), oznacza, iż termin ten nie rozpoczął swojego biegu." W konsekwencji, odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, należy przyjąć, że skoro S. N., nie doręczono decyzji Wójta Gminy B. z dnia 11 sierpnia 2014r. (...), decyzja ta nie jest ostateczna, a postepowanie administracyjne wszczęte postanowieniem z 10 września 2012r. (...).6830.34.2012.EK, nie zostało zakończone i w sensie prawnym nadal jest w toku.
Zgodnie, bowiem z tym, co wyżej przedstawiono, S. N. przysługuje odwołanie od decyzji z dnia 11 sierpnia 2014r. (...) do samorządowego kolegium odwoławczego, a z uprawnienia tego zamierza on skorzystać, co awizował na rozprawie w dniu 29 lutego 2016r. W tym stanie rzeczy, droga sądowa w sprawie o rozgraniczenie, jest obecnie niedopuszczalna, gdyż zachodzi tzw. negatywna przesłanka postępowania sądowego określona w art. 199 § 1 pkt 1 kpc. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, w uzasadnieniu powołanej wyżej uchwały z 19 maja 2003r. (...) 32/02, w którym explicite stwierdził, „Jeżeli sprawa o rozgraniczenie nieruchomości wpłynie do sądu, mimo niewydania decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, lub gdy wydana decyzja w tym przedmiocie nie stała się jeszcze ostateczna, wniosek o rozgraniczenie sądowe podlega odrzuceniu(!) stosownie do art. 199 § 1 w zw. z art. 13 § 2 kpc.” Kierując się, więc przedstawioną argumentacja Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.