Criminal appeal court overturned first instance seizure order for a car headlight bulb as it did not serve the crime.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the first-instance ruling regarding the confiscation of a car headlight bulb, while upholding the rest of the sentence. The defense argued the seizure violated procedural rules, but the primary issue was the substantive application of the confiscation statute. The court determined the bulb did not fall under the legal definition of an object used to commit the crime, thus invalidating the seizure order.
Legislator headnote
AI generatedArt. 44 § 2 kk; Art. 437 § 1 kpk; Objects subject to confiscation must have served or been intended for the commission of the crime; incidental evidence not serving the crime cannot be confiscated under this provision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 481/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Sędziowie: SO Andrzej Wach (spr.) SO Bogdan Górski Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Wierzbicka przy udziale prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. sprawy K. M. (1) oskarżonego o przestępstwo z art. 177 § 2 kk i in. na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt II K 818/12 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uchyla wydane na podstawie art. 44 § 2 kk orzeczenie o przepadku dowodu rzeczowego w postaci żarówki H1, lewego światła mijania samochodu H. (...); w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa Sygn. akt II Ka 481/13
UZASADNIENIE
K. M. (1) oskarżony został o to, że: I.w dniu 19 maja 2012r. w M. w woj. (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że kierując niesprawnym samochodem osobowym marki H. (...) o nr rej. (...) z uwagi na niewłaściwe ogumienie różnych marek i rozmiarów oraz nadmiernie zużyty bieżnik, będąc w stanie nietrzeźwości 0,86 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu oraz 2,01 promila alkoholu etylowego we krwi oraz jadąc z niedozwoloną prędkością 109,1 km/h przy dopuszczalnej w tym czasie i na tym terenie prędkości 60 km/h, nie zachował należytej ostrożności na prostym odcinku drogi biegnącej ulicą (...), jadąc w kierunku K. najechał prawym przednim kołem na betonowy krawężnik i zjechał na nieutwardzony plac znajdujący się po prawej stronie ulicy i utracił kontrolę nad torem jazdy samochodu, który przemieszczając się prawym bokiem w kierunku jazdy, uderzył prawymi drzwiami w narożnik ogrodzenia niezamieszkałej posesji, znajdującej się za posesją nr (...), w wyniku czego siedzący na przednim fotelu pasażera K.
M. (2) wskutek tego uderzenia doznał obrażeń ciała w postaci rozległego urazu czaszkowo – mózgowego z licznymi złamaniami kości pokrywy i podstawy czaszki z częściowym rozfragmentowaniem tkanki mózgowej, obrzęku mózgu z cechami krwawienia śródczaszkowego i śródmózgowego, skutkujących jego zgonem na miejscu zdarzenia, tj. o czyn z art. 207 § 1 kk, II. w dniu 19 maja 2012r. w M. w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki H. (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,86 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu oraz 2,01 promila alkoholu etylowego we krwi będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 27.10.2006r. w sprawie IV K 920/06 za czyn z art. 178a § 1 kk na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, którą wykonano w dniu 4 czerwca 2007r., tj. o czyn z art. 178a § 4 kk.
Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 02 lipca 2013r.: I. oskarżonego K. M. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z art. 177 § 2 kk w zw. 178a § 1 kk z tym, że przyjął, iż w czasie popełnienia tego czynu około godz. 3.30 w dniu 19.05.2012r. oskarżony był w stanie nietrzeźwości 1,23 promila alkoholu etylowego w organizmie i za ten czyn na podstawie art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178a § 1 kk skazał oskarżonego na karę 4 lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 3 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego za czyn z punktu I-go a/o zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze;
III. oskarżonego K. M. (1) uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w czynu z art. 178a § 4 kk, z tym że przyjął, iż w czasie popełnienia tego czynu około godz. 3.30 w dniu 19.05.2012r. oskarżony był w stanie nietrzeźwości 1,23 promila alkoholu etylowego w organizmie i za ten czyn na podstawie art. 178a § 4 kk skazał oskarżonego na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 42 § 3 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego za czyn z punktu II-go a/o zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 10;
V. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone połączył i skazał oskarżonego na karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 90 § 2 kk orzeczone jednostkowe środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych połączył i orzekł wobec oskarżonego łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze; VII. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 19 maja 2012r. do dnia 02 lipca 2013r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w tym czasie;
VIII. na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci żarówki H1, lewego światła mijania samochodu H. Coupe nr rej. (...) opisanego w wykazie dowodów na karcie 236 akt przechowywanego w magazynie depozytowym w KPP G.; IX. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4713,70 zł tytułem połowy kosztów postępowania, w tym kwotę 200 złotych tytułem połowy opłaty, w pozostałej części zwolnił oskarżonego od ich uiszczenia, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator i obrońca oskarżonego.
Prokurator, który na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucił mu obrazę przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 44 § 2 kk polegającą na orzeczeniu na podstawie tego przepisu wobec oskarżonego środka karnego przepadku żarówki H1 lewego światła mijania samochodu H. Coupe o nr rej. (...) w sytuacji, gdy żarówka ta nie należy do kategorii przedmiotów, których przepadek przewiduje art. 44 § 2 kk. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego przepadku żarówki H1 lewego światła mijania samochodu H.
Coupe o nr rej. (...) w sytuacji, gdy żarówka ta nie należy kategorii przedmiotów, których przepadek przewiduje art. 44 § 2 kk. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości i zarzucił mu:
1. obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 53 § 1 i 2 kk poprzez nie uwzględnienie przy wymiarze kary wszystkich dyrektyw zawartych w tych przepisach;
2. obrazę przepisu postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 2 kpk poprzez nie przytoczenie w uzasadnieniu wyroku okoliczności, które Sąd miał na względzie przy wymiarze kary;
3. rażącą niewspółmierność kary. Wskazując na powyższe obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu za czyn określony w art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178a § 1 kk kary 3 lat pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej nie wyższej niż 3 lat i 6 miesięcy oraz zwolnienie oskarżonego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie w I instancji i postępowanie odwoławcze. Na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonego poparł swoją apelację, modyfikując ją jednak w ten sposób, iż zaskarżył wyrok wyłącznie w zakresie orzeczenia o karze i przyłączył się do apelacji prokuratora. Prokurator poparł swoją apelację i wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jako zasadna zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu do apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Odwoławczy uznał ją za oczywiście bezzasadną i z tego względu nie zasługuje ona na uwzględnienie. Mając na uwadze fakt, iż obrońca oskarżonego nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w niniejszej sprawie wyroku Sąd Odwoławczy nie odnosił się do zarzutów zawartych w pisemnej apelacji obrońcy oskarżonego, na co zezwala treść przepisu art. 457 § 2 kpk. Na potrzeby niniejszego uzasadnienia stwierdzić jedynie należy, że Sąd Okręgowy w Siedlcach w pełni popiera, zawarte w zaskarżonym wyroku, stanowisko Sądu Rejonowego, zarówno w zakresie ustaleń faktycznych, opisów czynów, jak i winy oskarżonego.
W niniejszej sprawie problem stanowi zarzut dotyczący obrazy przepisu art. 44 § 2 kk, poprzez orzeczenie na podstawie tego przepisu wobec oskarżonego środka karnego przepadku żarówki H1 lewego światła mijania samochodu H. Coupe o nr rej. (...), w sytuacji gdy żarówka ta nie należy do kategorii przedmiotów, których przepadek przewiduje ten właśnie przepis. Słusznym w tym zakresie pozostaje twierdzenie prokuratora, iż przepis art. 44 § 2 kk przewiduje możliwość orzeczenia przepadku przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa.
Tymczasem żarówka ta nie może w żaden sposób być uznana za przedmiot, który służył oskarżonemu do popełnienia przypisanego mu czynu. Dlatego Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż uchylił wydane na podstawie art. 44 § 2 kk orzeczenie o przepadku dowodu rzeczowego w postaci żarówki H1 lewego światła mijania samochodu H. Coupe. W pozostałym zakresie Sąd Odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Z uwagi na charakter niniejszego uchybienia Sąd Okręgowy uznał, iż koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Z tych też względów, na podstawie art. 437 § 1 kpk Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.