Court dismissed appeals against a ruling excluding a non-profit organization from civil proceedings due to lack of statutory appeal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Toruń refused to allow a non-profit organization to participate in a civil case regarding reduced alimony, ruling that the matter did not involve claiming alimony rights. Both the plaintiff and the organization appealed this exclusion order to the Regional Court. The appellate court rejected the appeals, holding that the exclusion order was not a final decision or one of the specific types of orders listed in the Civil Procedure Code as appealable.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 pkt 1-12 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c. Appeals against orders excluding non-profit organizations from civil proceedings are inadmissible as such orders do not fall within the statutory list of appealable decisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Cz 737/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marek Paczkowski (spr.) Sędziowie: SSO Jadwiga Siedlaczek SSO Małgorzata Kończal po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2016 r. sprawy z powództwa M. P. przeciwko małoletniej J. P. działającej przez D. P. o obniżenie alimentów na skutek zażalenia powoda M. P. i zażalenia Stowarzyszenia (...) w K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt III RC 336/16 p o s t a n a w i a : odrzucić oba zażalenia. /SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Małgorzata Kończal/
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem z dnia 28.06.2016r. odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie po stronie powodowej Stowarzyszeniu (...) w K.. Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem niniejszej sprawy nie jest dochodzenie roszczeń alimentacyjnych, ale żądanie obniżenia już ustalonych alimentów i z tego powodu nie jest możliwy udział stowarzyszenia po stronie powoda. Zażalenia na postanowienie wnieśli powód oraz Stowarzyszenie (...) w K.. W obu zażaleniach zostały podniesione identyczne zarzuty i wnioski. Skarżący zarzucili postanowieniu: - naruszenie art. 8 k.p.c. w związku z art. 61§2 k.p.c. w związku z art. 62 k.p.c., co spowodowało przyjęcie nieuprawnionej tezy, że stowarzyszenie nie może przystąpić do sprawy, co tym samym naruszyło prawo do sądu, prawo do obrony powoda, a także w ogóle podważyło zdolność sądową organizacji pozarządowej poprzez dokonanie takiej wykładni, która nie znajduje zastosowania w polskim systemie prawa, - naruszenie art. 78 k.p.c. w związku z art. 62§2 k.p.c. poprzez procedowanie sprawy przystąpienia pomimo braku opozycji strony pozwanej oraz rozstrzygnięciu tej kwestii na posiedzeniu niejawnym, co może stanowić obrazę przepisów prawa oraz skutkować nieważnością postępowania, a miało wpływ na osnowę zaskarżonego postanowienia, - naruszenie art. 379§5 k.p.c. i a contrario art. 379§2 k.p.c. poprzez naruszenie prawa organizacji do występowania przed Sądem i prawa powoda do obrony, to jest niedopuszczenia do skorzystania z pomocy organizacji pozarządowej wobec braku środków do ustanowienia pełnomocnika z wyboru i odmowy przydzielenia pełnomocnika z urzędu postanowieniem z dnia 25.04.2016r., - naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w związku z art. 45 Konstytucji poprzez nierzetelne procedowanie w tej sprawie, co naruszyło prawo strony i organizacji pozarządowej do występowania przed Sądem, to jest naruszyło prawo do Sądu, prawo do sprawiedliwej i rzetelnej procedury i możliwości skorzystania przez stronę z pomocy organizacji pozarządowej, - naruszenie art. 12 Konstytucji poprzez uniemożliwienie funkcjonowania organizacji pozarządowej, jaką jest Stowarzyszenie (...) w sprawach, w których ten podmiot występuje w całej Polsce po stronie powodowej lub pozwanej, co jest działaniem contra legem, a jednocześnie narusza normy i wartości Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - błąd w ustaleniach stanu faktycznego bliżej opisany w zażaleniach.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenia jako niedopuszczalne podlegały odrzuceniu. Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji enumeratywnie wymienione w art. 394§1 pkt 1 do 12 k.p.c. Zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem, aby przyjąć dopuszczalność zażalenia na to postanowienie, winno być ono jednym z postanowień enumeratywnie wyliczonych w powołanym wyżej przepisie. Przepis ten nie wymienia postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie organizacji pozarządowej.
Daje to podstawę do przyjęcia, że takie postanowienie nie jest zaskarżalne. Pogląd ten znajduje oparcie w stanowisku wyrażonym przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 29.06.1992r. (I ACz 267/92), według którego na postanowienie o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie cywilnej zażalenie nie przysługuje. Nawet gdyby poszukiwać analogii i dopuścić odpowiednie stosowanie art. 394§1 pkt 3 k.p.c. przewidującego zaskarżalność postanowienia o niedopuszczeniu interwenienta do udziału w sprawie wskutek uwzględnienia opozycji, to zażalenie na odmowę dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie również jest niedopuszczane.
Powołany ostatnio przepis mówi o niedopuszczeniu interwenienta do udziału w sprawie wskutek uwzględnienia opozycji, a Sąd Rejonowy wydał postanowienie o odmowie dopuszczenia stowarzyszenia do udziału w sprawie z urzędu, a zatem miała miejsce inna sytuacja procesowa, co przemawia przeciwko stosowaniu analogii z tego przepisu. Należy również podzielić pogląd Sądu Najwyższego, według którego na wydane z urzędu postanowienie niedopuszczające interwenienta ubocznego do udziału w sprawie po stronie powodowej nie przysługuje zażalenie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14.10.1992r., III CZP 126/92).
Z wyżej wymienionych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. /SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Małgorzata Kończal/