Court grants early retirement pension by recognizing 15 years of special conditions work via witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the appellant's request for an early retirement pension, ordering the Social Insurance Institution to pay benefits retroactively. The appellant argued that his work as a fitter in a boiler room constituted special conditions employment, which the institution had incorrectly rejected based on conflicting employment records. The court ruled that unlike administrative proceedings, civil court proceedings allow the use of all evidence, including witness testimony, to establish the required fifteen-year work period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 2 k.p.c.: In proceedings for early retirement pensions, the court may establish facts regarding special conditions employment using all means of evidence permitted in civil proceedings, including witness testimony, to determine eligibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 365/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. w Gliwicach sprawy E. W. (W.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 stycznia 2016 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu E. W. prawo do emerytury od dnia 10 sierpnia 2015 r.;
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołującego kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Jolanta Łanowy Sygn. akt. VIII U 365/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 stycznia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu E. W. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy wskazał, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. udowodnił jedynie 3 lata, 10 miesięcy i 12 dni zatrudnienia w szczególnych warunkach, wobec wymaganego 15 – letniego okresu takiej pracy. ZUS wskazał nadto, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r. w KWK (...) z powodu rozbieżności w świadectwach pracy co do zajmowanego stanowiska.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia. Podniósł, iż posiada wymagany okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, co może wykazać na podstawie zeznań świadków. Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2015r. odwołujący podniósł, iż w spornym okresie wykonywał jako ślusarz remontowy prace określone w Wykazie A dział XIV, poz.
25. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił: Ubezpieczony E. W. urodził się (...) Wiek 60 lat osiągnął 9 sierpnia 2015r. W dniu 10 sierpnia 2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 stycznia 2016r. (...) Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w wieku emerytalnym 60 lat, z uwagi na brak wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych.
ZUS przyjął, iż ubezpieczony na dzień 31 grudnia 1998r. posiada 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu 3 lata, 10 miesięcy i 12 dni z okresu zatrudnienia od 23 stycznia 1995r. do 31 grudnia 1998r. Do pracy w warunkach szczególnych ZUS nie uwzględnił ubezpieczonemu okresów zatrudnienia od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r. w Kopalni (...) w K. Sąd ustalił, iż E. W. w okresie od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r. był zatrudniony w Kopalni (...) w K..
W świadectwie pracy z dnia 26 stycznia 1995r. pracodawca wskazał, iż ubezpieczony pracował kolejno na stanowiskach: - od 14 grudnia 1979r. do 31 grudnia 1983r. – spawacz na powierzchni, - od 1 stycznia 1984r. do 22 stycznia 1995r. – ślusarz – spawacz na powierzchni. W świadectwie pracy w szczególnych warunkach z dnia 4 listopada 1996r. pracodawca wskazał, iż w okresie zatrudnienia w Kopalni (...) w K. ubezpieczony w okresie od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r. wykonywał prace ślusarza remontowego na powierzchni, wymienione w Wykazie A, dziale XIV, pkt 5 poz. 2, stanowiącym załącznik do zarządzenia Ministra Górnictwa z dnia 12 sierpnia 1983r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w resorcie górnictwa.
Sąd ustalił, iż w spornym okresach zatrudnienia w Kopalni (...) w K. od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r. E. W. pracował na powierzchni w oddziale kotłowni, wentylatorów i sprężarek. Ubezpieczony pracował w kotłowni, na stanowisku ślusarza remontowego. Pracował w brygadzie remontowej zajmującej się naprawą przenośników, taśmociągów, remontami napędów. Do jego obowiązków należały prace ślusarskie przy przeglądach kotłów centralnego ogrzewania, usuwaniu awarii, remoncie kotłów, rurociągów, zaworów, wszystkich elementów związanych z przesyłaniem energii cieplnej.
Ubezpieczony pracował przy remontach pokładów rusztowych, wymianie rolek taśmociągów, remoncie wymienników ciepła, wymianie napędów do rusztów obrotowych w piecach, wykonywał prace remontowe na rurociągach wodnych i parowych. Była to praca w hałasie i dużym zapyleniu i zadymieniu. Powyższe czynności były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, podczas normalnej pracy kotłowni. Jedynie incydentalnie, na polecenie przełożonego ubezpieczony spawał elementy. W spornym okresie zatrudnienia wraz z ubezpieczonym pracowali świadkowie E. G. i S. M..
Świadek E. G. pracował w latach 1978 – 1995 w kotłowni, początkowo jako ślusarz remontowy a następnie dozorca i sztygar. Świadek S. M. pracował w latach 1979 – 2013 stanowisku ślusarza remontowego w kotłowni razem z odwołującym. Bezsporne było, iż ubezpieczony legitymuje na dzień 1 stycznia 1999r. okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 25 lat, ukończył wymagany wiek 60 lat życia oraz nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, zeznań świadków:
E. G. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 16 czerwca 2016r. min.11.33 i n. k.
22) i S. M. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 16 czerwca 2016r. min.19.53 n. k.
22) oraz przesłuchania ubezpieczonego (nagranie protokołu rozprawy z dnia 16 czerwca 2016r. min.25.57 n. k. 22). Odnośnie rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego twierdzeniom, które zostały potwierdzone przez zeznania świadków. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie zatrudnienia, posiadają zatem szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. W myśl art. 184 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013r. tj. w dacie złożenia wniosku oraz wydania zaskarżonej decyzji – emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy uznał mu jedynie 3 lata, 10 miesięcy i 12 dni takiej pracy. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem do takiej pracy należało zaliczyć mu sporny okres zatrudnienia w Kopalni (...) w K. w okresie od 14 grudnia 1979r. do 22 stycznia 1995r.
Jak ustalono, w tym okresie ubezpieczony pracował na powierzchni w kotłowni, na stanowisku ślusarza remontowego. Pracował w brygadzie remontowej zajmującej się naprawą przenośników, taśmociągów, remontami napędów. Do jego obowiązków należały wszelkie prace ślusarskie przy przeglądach i remontach kotłów centralnego ogrzewania oraz wszystkich elementów związanych z przesyłaniem energii cieplnej (rurociągi, zawory) oraz przy usuwaniu awarii. Była to praca wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, w hałasie i dużym zapyleniu, podczas normalnej pracy kotłowni.
Wykonywane przez ubezpieczonego prace należy określić jako bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, które wymienione zostały w wykazie A, dział XIV, poz. 25, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.).
Bez znaczenia pozostaje, że ZUS zakwestionował przedłożone przez ubezpieczonego świadectwo pracy w szczególnych warunkach z powodu rozbieżności wykazywanych przez pracodawcę stanowisk pracy. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Reasumując, należało uznać, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było sporne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 10 sierpnia 2015r. tj. od ukończenia wymaganego wieku.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w punkcie drugim orzeczenia, po myśli art. 98 k.p.c. w związku z § 15 ust 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1805). (-) SSO Jolanta Łanowy