Legislator Case Law & Legislation
IV P 226/15 AI generated

Labor court dismisses claim for indefinite-term contract and sick pay due to lack of evidence of employer promise.

Case Number IV P 226/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claims to establish an indefinite-term employment relationship and award sick pay. The plaintiff argued that an employer promise to convert the probationary contract to an indefinite one was made, but the court found no evidence of such a promise. Consequently, the court determined the employment relationship ended on a fixed term and rejected the financial claims.

Legislator headnote

AI generated

Art. 151 § 1 k.p.c.; Art. 152 § 1 k.p.c.; The court must evaluate evidence based on its credibility and weight, and a claim for an indefinite-term contract requires proof of a specific employer promise, which is absent in standard probationary arrangements.

Keywords

AI generated
employment contract probation indefinite term employment employer promise evidence fixed term termination sick pay entitlement labor dispute dismissal burden of proof

Cited Legislation

AI generated
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego (punkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
§ 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
§ 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490).
art. 203 § 1 k.p.c
Stosownie do przepisu art. 203 § 1 k.p.c.
art. 355 § 1 k.p.c
Wobec skutecznego cofnięcia pozwu co do roszczenia w zakresie wynagrodzenia za pracę za okres od (...) roku, Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.
art. 189 k.p.c
Zgodnie z art. 189 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 226/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Ławnicy: M. P., B. R. Protokolant: Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2016 roku w Ś. sprawy z powództwa K. P. przeciwko (...) Spółka z o.o. w Ś. o ustalenie stosunku pracy, odszkodowanie i wynagrodzenie I postępowanie w zakresie wynagrodzenia za pracę za okres od (...). umarza II w pozostałym zakresie powództwo oddala III zasądza od powoda na rzecz (...) Spółka z o.o. w Ś. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Powód K. P. pozwem z dnia 11 grudnia 2015 roku skierowanym przeciwko pozwanemu (...) Sp. z o.o. w Ś. wniósł o przywrócenie go do pracy u pozwanego, zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania za czas pozostawania bez pracy oraz wynagrodzenia za pracę z ustawowymi odsetkami do dnia zapłaty za okres przepracowany od dnia (...) do (...)roku. Powód domagał się również zasadzeni od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że był zatrudniony u pozwanego na podstawie umowy o prace zawartej na okres próbny od dnia (...)do(...)roku za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 2488,42 zł brutto.

Przed podpisaniem umowy o prace na okres próbny w rozmowie z właścicielami firmy i kierownik R. S. ustalono, że po okresie próbnym zatrudniony zostanie tylko i wyłącznie na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. W dniu 19 listopada 2015 roku przedstawiono mu umowę o pracę na czas określony od dnia (...) do (...) roku, której podpisania odmówił, gdyż była niezgodna z wcześniejszymi ustaleniami. W ocenie powoda umowa o pracę zawarta została na czas nieokreślony, przy czym wypowiedzenie tej umowy powinno nastąpić z zachowaniem okresu wypowiedzenia.

Od dnia 20 listopada 2015 roku przebywał na zwolnieniu lekarskim, a po zakończeniu tego zwolnienia zgłosił swoją gotowość do wykonywania pracy. W piśmie z dnia 17 grudnia 2015 roku powód zmodyfikował swoje żądanie i wniósł o ustalenie istnienia stosunku pracy z pozwanym na czas nieokreślony od dnia 6 listopada 2015 roku oraz zasadzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 729,96 zł tytułem wynagrodzenia za czas choroby za okres od 20 listopada do 30 listopada 2015 roku z ustawowymi odsetkami od dnia 10 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty.

Pismem z dnia 13 stycznia 2016 roku powód dodatkowo wniósł o zasadzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 1.526,28 zł tytułem wynagrodzenia za czas choroby z ustawowymi odsetkami od dnia 12 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że w okresie od (...) roku pozwana zatrudniła powoda na stanowisku pracownika działu rekrutacji i umowa zawarta została na okres próbny.

Pozwana zaprzeczyła, by zapewniano powoda, iż po upływie okresu próby zostanie zawarta z nim umowa na czas nieokreślony. Podniosła, że z uwagi na zastrzeżenia co do sposobu wykonywania przez powoda powierzonych mu obowiązków , nie było możliwości podjęcia decyzji co do dalszego zatrudnienia powoda, a tym bardziej charakteru umowy łączącej strony. Na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 roku pełnomocnik powoda cofnął pozew w zakresie żądania wynagrodzenia za okres od (...) roku i zrzekł się roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód K. P. zatrudniony był u pozwanego w okresie od dnia (...) roku na stanowisku Pracownik działu rekrutacji. Umowa o pracę zawarta została na okres próbny. Dowód: - akta osobowe powoda – w załączeniu. Do obowiązków powoda należało m.in.: przeprowadzanie rozmów z osobami poszukiwanymi przez pracodawcę, celem zweryfikowania ich kwalifikacji, rzetelne i poprawne informowanie kandydata o warunkach wynikających z zawarcia z nim stosownej umowy, utrzymywanie kontaktu i obsługi kandydata na stanowisko. Powód w trakcie okresu próby nie wykazał się zaangażowaniem w wykonywaniu swoich obowiązków, jak również wiedzą fachową niezbędna do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, m. in. nie przyswoił programu komputerowego E., miał problem z odczytywaniem zestawień, nie wykorzystywał programów do tłumaczenia.

Po upływie okresu próbnego zaproponowano powodowi kontynuację zatrudnienia, do dnia 19 listopada 2015 roku w ramach umowy o pracę na czas określony, bowiem w tym dniu miała być obecna w siedzibie Spółki Prezes Zarządu, która po ocenie wyników pracy powoda miała podjąć decyzję co do dalszego zatrudnienia K. P.. Powód zgodził się na taką propozycję. W dniu 19 listopada 2015 roku Prezes Zarządu firmy w obecności kierownika biura R. S. przeprowadziła z powodem rozmowę, w trakcie której poinformowała go o zastrzeżeniach dotyczących jakości jego pracy, wskazując jednocześnie na brak możliwości dalszej z nim współpracy.

Dowód: - akta osobowe powoda – w załączeniu; - zeznania świadka R. S. – e protokół z dnia 6.04.2016 r k. 87; - zeznania świadka J. Ż. – e protokół z dnia 8.06.2016 r k. 92; - częściowo zeznania powoda K. P. - e protokół z dnia 8.06.2016 r k.

92. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Jak wskazano powyżej powód skutecznie cofnął powództwo w zakresie żądania wynagrodzenia za okres od 6 listopada do 19 listopada 2015 roku i zrzekł się roszczenia. Stosownie do przepisu art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Wobec skutecznego cofnięcia pozwu co do roszczenia w zakresie wynagrodzenia za pracę za okres od (...) roku, Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył w tym zakresie postępowanie (punkt I wyroku).

W pozostałym zakresie powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez Sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Stosownie do powyższego powództwo o ustalenie zgodnie z treścią art. 189 k.p.c. wymaga dla swej zasadności wskazania interesu prawnego w sądowym ustalaniu stanu prawnego. Sąd stwierdził, że powódka miała interes prawny w żądaniu ustalenia stosunku pracy. W świetle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego nie ma bowiem wątpliwości co do tego, że pracownik może mieć interes prawny w domaganiu się ustalenia istnienia stosunku pracy, jeżeli istnieje stan niepewności, co do jego sytuacji prawnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2009r., II PK 1/09 Lex 533086, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29.03.2001r., I PKN 333/00, OSNAP 2003/1/12).

Ustalenie stosunku pracy warunkuje prawo do niektórych bieżących i przyszłych świadczeń z ubezpieczeń społecznych i innych stosunków pracy, a także rzutuje na ich wysokość. W sporze o istnienie stosunku pracy, żądanie jego ustalenia zawsze stanowi o żywotnym prawie (interesie) powoda pracownika nie tylko aktualnym, lecz i przyszłym, nie tylko w sferze zatrudnienia, lecz i ubezpieczenia społecznego. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności w oparciu o zeznania świadków R.

S. i J. Ż., częściowo zeznaniach powoda K. P., jak również dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Sąd dał wiarę powyższym dowodom w takim zakresie w jakim każdy z nich stanowił podstawę dokonania ustaleń faktycznych w sprawie. Podstawę ustaleń Sądu w zakresie zatrudnienia powoda oraz łączących strony umów stanowiły również akta osobowe pracownika. Sąd dał im wiarę w całości, albowiem ich prawdziwość i autentyczność nie budziła wątpliwości, jak również nie zostały one w tym zakresie zakwestionowane przez strony postępowania.

Sąd odmówił przyznania waloru wiarygodności zeznaniom złożonym przez powoda w zakresie, w jakim twierdził, że zapewniono go, iż po upływie okresu próbnego zostanie zawarta z nim umowa o pracę na czas nieokreślony, nawet w sytuacji, gdy się nie sprawdzi w okresie próbnym. Powyższym twierdzeniom przeczy przede wszystkim sam charakter umowy na okres próbny, w trakcie której pracodawca sprawdza przydatność pracownika oraz podejmuje decyzje o dalszej współpracy. Ponadto powód w żaden sposób nie wykazał, by ze stroną pozwana łączyła go umowa o pracę na czas nieokreślony i aby ktokolwiek obiecywał mu zawarcie takiej umowy.

Jak wynika z materiału dowodowego w szczególności z wiarygodnych zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, jedyna umowa jaka łączyła powoda z pozwana to umowa o pracę zawarta na okres próbny, a następnie na czas określony do dnia 19 listopada 2015 roku, natomiast kwestia zawarcia kolejnej umowy i automatycznie przedłużenia zatrudnienia miała rozstrzygnąć się dopiero po przyjeździe do firmy Prezes Zarządu w dniu 19 listopada 2015 roku. Ponadto świadkowie zgodnie potwierdzili, że Prezes nie była zadowolona z wyników pracy powoda i pomimo chęci powoda do dalszej współpracy, podjęła decyzję o nie przedłużaniu z nim umowy o pracę.

W tym miejscu wskazać należy, że nie było przedmiotem niniejszej sprawy badanie czy umowa zawarta na czas określony została rozwiązana w sposób prawidłowy czy też nie. Zgodna wola stron zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony nie została wykazana, przy czym zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na to, aby stosunek pracy łączący strony miał trwać nieokreślony czas i umowa ta uległa rozwiązaniu z dniem 19 listopada 2015 roku. Bezpodstawne zdaniem Sądu jest również roszczenie o odszkodowanie za czas pozostawania bez pracy jak również zasądzenie na rzecz powoda wynagrodzenia za czas choroby, bowiem powód nie wskazał w jakiej wysokości odszkodowanie to miałoby być zasądzone, natomiast przebywanie powoda na zwolnieniu lekarskim miało miejsce już po rozwiązaniu z nim umowy o pracę zawartej na czas określony.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, wobec ustalenia, iż stosunek pracy został zakończony, roszczenie powoda podlegało oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku. O kosztach zastępstwa procesowego (punkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. § 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490).