Consumer loan contract appeal dismissed; hidden service fee deemed invalid for evading consumer protection law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's judgment ordering the defendant to repay a consumer loan. The plaintiff argued that a service fee charged at 58.10% of the loan amount was an illegal hidden cost intended to evade consumer protection statutes. The court rejected this claim, finding the fee disproportionate and lacking justification as it exceeded half the loan principal, thus violating the law against evading statutory protections.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 § 1 kc; Art. 5 ust. 6 pkt 6 ustawy o kredycie konsumenckim; A service fee in a consumer loan contract exceeding 50% of the loan amount is invalid as it constitutes an attempt to evade the law and is not a necessary cost for obtaining the credit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ca 481/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w S. IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wanda Dumanowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r., w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) SA w W. przeciwko J. K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w S. z dnia 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt I C 2535/15 oddala apelację. Sygn. akt IV Ca 481/16
UZASADNIENIE
Rozpoznając, złożoną przez powoda (...) SA w W., w sprawie przeciwko pozwanemu J. K. o zapłatę kwoty 3 940 zł z odsetkami ustawowymi z tytułu zwrotu pożyczki, apelację od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 25 kwietnia 2016r., w sprawie IC 2535/15, przy uwzględnieniu treści art. 505 13 § 2 k.p.c.,
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i na jego podstawie dokonał ustaleń faktycznych, które zasługują na pełną akceptację, dlatego Sąd Okręgowy przyjmuje je za własne. Podziela również ich ocenę prawną. Sąd Rejonowy odwołał się do faktu, iż umowa między stronami została zawarta w oparciu o przepisy ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (Dz.U. z dnia 17 czerwca 2011 r. nr 126, poz. 715) a pozwana zobowiązała się zwrócić pożyczkę wraz z całkowitym kosztem pożyczki, na które składa się również opłata za obsługę pożyczki w domu.
W apelacji powód nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, iż opłata ta jest w istocie ukrytą formą obciążenia umownego i zastosowaniem art. 385 1 § 1 kc. Z umowy stron wynika, iż opłata za obsługę pożyczki w domu stanowi 58,10% całkowitej kwoty pożyczki. Poza tym na całkowity koszt do zapłaty składają się również odsetki, opłata przygotowawcza, dodatkowa opłata przygotowawcza i koszty ubezpieczenia. W literaturze przedmiotu trafnie zwraca się uwagę na niebezpieczeństwo ukrywania pod nazwą opłaty przygotowawczej, manipulacyjnej, operacyjnej czy też pod inna nazwą innych kosztów, składających się na całkowity koszt kredytu, z czym wiązałoby się utrudnienie konsumentowi możliwości skorzystania z prawa odstąpienia, w związku z tym należy przyjąć, że opłatą jaką pożyczkodawca może pobierać jest wyłącznie taka opłata, która służy pokryciu kosztów rozpatrzenia wniosku kredytowego oraz przygotowania i zawarcia umowy kredytowej.
Koszty te ze względów technicznych mogą mieć charakter zryczałtowany lub obliczony według czytelnych kryteriów, kredytodawca jednak musi liczyć się z koniecznością uzasadnienia wysokości pobieranej opłaty. Określenie bowiem danej opłaty, która ukrywa w sobie inne koszty niż koszty rozpatrzenia wniosku kredytowego oraz przygotowania i zawarcia umowy kredytowej, innym mianem, może być uznane za sprzeczne z powołanym przez Sąd Rejonowy przepisem art. 385 1 § 1 kc. Powód nie wykazał, by poniósł jakiekolwiek rzeczywiste koszty związane z obsługą umowy zawartej z pozwaną.
Ponadto, jak już wyżej wskazano, naliczona przez powoda, tytułem opłaty za obsługę w domu, kwota 1743 zł stanowiła aż 58,10 % sumy pożyczki, tymczasem z art. 5 pkt 6 ustawy o kredycie konsumenckim wynika, iż całkowity koszt kredytu stanowią wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt, w szczególności:
a) odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże jeżeli są znane kredytodawcy oraz b) koszty usług dodatkowych w przypadku gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu. Zdaniem Sądu Okręgowego, ustalona w umowie stron opłata za obsługę pożyczki w domu w tak znacznej kwocie, przewyższającej połowę kwotę udzielonej pożyczki, nie może być uznana za koszty niezbędne do uzyskania kredytu, w szczególności przy naliczeniu również opłat z innego tytułu, które łącznie przekraczają kwotę udzielonej pozyczki. Zatem ten zapis umowy należyło uznać za nieważny, bowiem zmierza do obejścia prawa. Oznacza to, iż rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest prawidłowe, a apelacja powoda jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 385 kpc.