Court allows disability claim by upgrading moderate disability status based on expert medical opinion.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court granted the appeal, upgrading the appellant's disability status from a lower level to moderate. The court relied on a credible expert medical opinion detailing the appellant's shoulder and foot injuries, which collectively meet the statutory criteria for moderate disability. Consequently, the judgment was modified to officially recognize the appellant as having a moderate degree of disability effective September 2015.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Art. 477 § 2 k.p.c.: The court may modify a disability assessment decision when a new credible expert opinion demonstrates that the applicant's condition meets the statutory criteria for a higher degree of disability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 47/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2016 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski Protokolant stażysta Patrycja Wielgus po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania B. B. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...)roku Nr (...)oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...)roku nr (...) w ten sposób, że zalicza B. B. do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 18 września 2015 roku na stałe. Sygn. akt VI U 47/16
UZASADNIENIE
B. B. złożyła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...)roku, Nr (...), uchylającego orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. w przedmiocie ustalenia stopnia niepełnosprawności (k. 1). W odpowiedzi na odwołanie z dnia 29 stycznia 2016 roku Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniósł o oddalenie odwołania (k. 5). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: U B. B. rozpoznano stan po urazie ścięgna mięśnia nadgrzbieniowego prawego stawu barkowego, po leczeniu operacyjnym, z dolegliwościami bólowymi i ograniczeniem zakresów ruchomości prawego stawu barkowego; stan po urazie prawej stopy, z lekką niedomogą ścięgien mięśni prostowników placów II-V oraz okresowe dolegliwości bólowe, entezopatię rozcięgna prostowników prawego przedramienia i stan po lewostronnej mastektomii z powodu nowotworu (k. 14).
B. B. spełnia kryteria umiarkowanego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 18 września 2015 roku na stałe. Jednocześnie zmiany w obrębie prawej stopy nie zaburzają wydolności chodu w takim stopniu aby kwalifikowały się do przyznania karty parkingowej (opinia lekarza K. K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy, a w szczególności w aktach Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W., a także w oparciu o dowód z opinii lekarza K.
K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii. Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody z dokumentów Sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem są one nie tylko spójne wewnętrznie, ale i korespondują ze sobą tworząc logiczną całość. Dlatego też stanowiły podstawę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Podobnie Sąd ocenił opinię lekarza K. K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii. Zdaniem Sądu przedłożona opinia jest jasna oraz rzeczowa. W ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania jej rzetelności, dlatego też jako nie budząca wątpliwości, stanowiła wartościowy materiał dowodowy, na którym Sąd opierał się przy wydawaniu orzeczenia w niniejszej sprawie.
Strony procesu nie kwestionowały opinii lekarza K. K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii, a także nie zgłaszały wniosków (k. 21).
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą: 1)znaczny; 2)umiarkowany; 3)lekki. Zgodnie z art. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych: ust.
1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. ust.
2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. ust.
3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. ust.
4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na niekwestionowanej opinii lekarza K. K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii. W ocenie Sądu opinia biegłego sądowego jest wiarygodna, jasna i rzeczowa. Została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzeń rozpoznanych u odwołującej, po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo, po przeprowadzeniu badania lekarskiego.
W ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią pisemnej opinii. Opinię biegłego sądowego, jako logiczną i wyczerpującą, Sąd uznał za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia, przyjmując zawarte w niej ustalenia za własne. W świetle poczynionych powyżej ustaleń faktycznych, w tym przede wszystkim na podstawie opinii lekarza K. K. biegłego sądowego w dziedzinie ortopedii i traumatologii, w ocenie Sądu należy uwzględnić odwołanie i zaliczyć B. B. do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 18 września 2015 roku na stałe. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 477 ( 14) § 2 kpc w zw. z art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...)roku Nr (...)oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu ds.
Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...)roku nr (...) w ten sposób, że zalicza B. B. do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 18 września 2015 roku na stałe. ZARZĄDZENIE (...)