Legislator Case Law & Legislation
I C 1000/15 AI generated

Court orders debt repayment and costs against defendant who admitted liability but claimed financial hardship.

Case Number I C 1000/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the Fundusz, ordering the defendant to repay a debt of 51,436.94 PLN plus interest and process costs of 6,189.00 PLN. Although the defendant admitted owing the money, she requested dismissal based on her financial situation. The court rejected this defense, finding no evidence that the claim violated public order or good morals under Article 5 of the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 k.c.; Art. 69 ust. 1 Prawa bankowego; Art. 509 § 1, 2 k.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.; Art. 109 § 1, 2 k.p.c.: A debtor's admission of debt and financial hardship do not justify the dismissal of a valid monetary claim if the claim does not violate public order or good morals.

Keywords

AI generated
consumer credit debt bankruptcy defense good morals clause interest on delay legal costs recovery admission of liability financial hardship

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 k.c.
W ocenie Sądu Rejonowego nie ujawniły się żadne okoliczności, które uzasadniałby oddalenie powództwa w oparciu o przepis art. 5 k.c. Zgodnie z art.
Art. 69 ust. 1 Prawa bankowe
Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy, na podstawie art. 69 ust.
Art. 509 § 1 i 2 k.c.
Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelności na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (§ 1).
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu uzasadniał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
z art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 109 § 1 i 2 k.p.c.
z art. 109 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z art.
art. 229 k.p.c
fakty nie budzą wątpliwości (art. 229 k.p.c.).
art. 5 k.c
W ocenie Sądu Rejonowego nie ujawniły się żadne okoliczności, które uzasadniałby oddalenie powództwa w oparciu o przepis art. 5 k.c.
art. 108 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1000/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Michał Olszewski Protokolant: sekretarz Krzysztof Pawera po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 roku w Raciborzu na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Funduszu (...) z siedzibą w W. przeciwko: J. B. o zapłatę I. zasądza od pozwanej J. B. na rzecz powoda (...) Funduszu (...) z siedzibą w W. kwotę 51.436,94 (pięćdziesiąt jeden tysięcy czterysta trzydzieści sześć i 94/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 października 2015 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanej J. B. na rzecz powoda (...) Funduszu (...) z siedzibą w W. kwotę 6.189,00 (sześć tysięcy sto osiemdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1000/15

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 9 października 2015 roku powód (...) Fundusz (...) w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej J. B. (noszącej poprzednio nazwisko K.) kwoty 51.436,94 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że nabył od (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W., którego poprzednikiem prawnym był (...) Spółka Akcyjna Oddział w Polsce w W., wynikające z zawartych umów bankowych wierzytelności o zapłatę wobec J. B.. Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 roku pozwana J.

B. wniosła o oddalenie powództwa. Pozwana J. B. oświadczyła, że nie kwestionuje długu oraz jego wysokości oraz, że wnosi o oddalenie powództwa ze względu na swoją sytuację majątkową. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 czerwca 2007 roku (...) Spółka Akcyjna Oddział w Polsce w W. zawarli umowę o kredyt na miarę. W dniu 23 maja 2008 roku (...) Spółka Akcyjna Oddział w Polsce w W. zawarli umowę o kredyt bezpieczny i umowę karty kredytowej. Umowa z dnia 01 czerwca 2007 roku o kredyt na miarę została rozwiązana w dniu 28 sierpnia 2009 roku.

Umowa z dnia 23 maja 2008 roku o kredyt bezpieczny została rozwiązana w dniu 16 stycznia 2010 roku. Umowa karty kredytowej z dnia 23 maja 2008 roku została rozwiązana w dniu 07 listopada 2009 roku. W oparciu o wskazane umowy (...) Spółka Akcyjna Oddział w Polsce w W. wystawił w dniu 23 lutego 2010 roku przeciwko J. B. bankowy tytuł egzekucyjny. Dowody: - umowy bankowe – k. 57-58, 60-61, 63-64, - bankowy tytuł egzekucyjny – k. 66, - zaświadczenia – k. 59, 62, 65, - w tym również przyznane przez pozwaną. Następcą prawnym (...) Spółki Akcyjnej Oddziału w Polsce w W. był (...) Bank (...) Spółka Akcyjna W..

Dowody: - odpis pełny z rejestru przedsiębiorców (...) Spółki Akcyjnej w W. – k. 34-36, - odpis pełny z rejestru przedsiębiorców (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. – k. 37-50, - postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 23 września 2011 roku – k. 51, - decyzja Komisji (...) w W. z dnia 29 sierpnia 2011 roku – k. 52-54, - w tym również przyznane przez pozwaną. W dniu 08 października 2014 roku (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. jako komandytariusz wniósł aportem do (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej wkład niepieniężny – wymagalne wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów i pożyczek, w tym wierzytelność wobec J.

B. wynikającą z umów z dnia 01 czerwca 2007 roku i dnia 23 maja 2008 roku. Dowody: - zmiana umowy spółki z dnia 08 października 2014 roku – k. 30-33, - w tym również przyznane przez pozwaną. Na podstawie umowy o świadczenie w miejsce wykonania z dniu 24 października 2014 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa przeniosła na (...) Funduszu (...) w W. przysługujące (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej w W. wierzytelności, które zostały aportem wniesione do (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowej w dniu 08 października 2014 roku, w tym wierzytelności wobec J.

B. o zapłatę kwoty 51.436,94 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 października 2015 roku do dnia zapłaty, wynikające z umów bankowych z dnia 01 czerwca 2007 roku i 23 maja 2008 roku. Dowody: - umowa świadczenia w miejsce wykonania wraz z wyciągiem – k. 29, 20-21, - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu – k. 19, - w tym również przyznane przez pozwaną. Pismem z dnia 04 listopada 2014 roku (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. zawiadomiła J. B. o przeniesieniu wierzytelności z tytułu umów kredytowych na rzecz (...) Funduszu (...)w W..

Dowód: - pismo z dnia 04 listopada 2014 roku – k.

69. J. B. mieszkała wraz z pełnoletnim synem, który pracowała. J. B. zarabiała 2.900,00 złotych na rękę miesięcznie, z czego miesięcznie komornik zabierał jej połowę wynagrodzenia. Komornik prowadził wobec J. B. egzekucję zobowiązań na rzecz banków. J. B. zaciągała pożyczki w bankach, albowiem jej mąż nie pracował. Kolejne pożyczki J. B. zaciągała na spłatę poprzednich pożyczek, co spowodowała że wpadła w spiralę długu. J. B. pracowała w tym samym miejscu od 28 lat. W chwili zaciągania pożyczek J. B. otrzymywała niższe wynagrodzenie niż w chwili orzekania. Po uregulowaniu opłat J. B. pozostawało na życie około 300,00-400,00 złotych, z której to kwoty wydawała około 150,00 złotych na leki psychiatryczne i na uspokojenie. J. B. chorowała na nerwicę i depresję, nie miała nikogo nie ma na utrzymaniu. W chwili wyrokowania J. B. była zadłużona na kwotę ponad 400.000,00 złotych. Dowód: - zeznania pozwanej J. B. – k. 94-95.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów i zeznań pozwanej J. B.. Podkreślenia wymaga, że sama pozwana J. B. przyznała istnienie dochodzonego pozwem długu oraz jego wysokość. W ocenie Sądu Rejonowego w świetle przedstawionych przez powoda dowodów przyznane przez pozwaną J. B. fakty nie budzą wątpliwości (art. 229 k.p.c.). Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał powództwo za uzasadnione w całości. Dochodząc do powyższej konstatacji Sąd Rejonowy kierował się następującym rozumowaniem.

Według art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (t.j.: Dz.U z 2012 roku, poz. 1376 z późn. zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelności na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (§ 1).

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§2). Bezspornym w sprawie pozostawało, że pozwana J. B. zalegała wobec powoda (...)Funduszu (...) w W. z zapłatą kwoty 51.436,94 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 października 2015 roku do dnia zapłaty, wynikające z zawartych przez pozwaną z (...) Spółką Akcyjną Oddziałem w Polsce w W. umów bankowych z dnia 01 czerwca 2007 roku i 23 maja 2008 roku. Dodatkowo podkreślić należy, że wierzytelność oraz jej wysokość zostały przez powoda udowodniona dołączonymi do pozwu dokumentami.

W ocenie Sądu Rejonowego nie ujawniły się żadne okoliczności, które uzasadniałby oddalenie powództwa w oparciu o przepis art. 5 k.c. Zgodnie z art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Powód występując z niniejszym powództwem nie naruszył art. 5 k.c. Pozwana J. B. zaciągając kredyty konsumpcyjne zdawała sobie sprawę ze swojej sytuacji majątkowej. Pomimo tego zaciągała kolejne zobowiązania, doprowadzając do zadłużenia, które w dniu wyrokowania przekraczało 400.000,00 złotych.

Niewątpliwie zadłużenie pozwanej powstało w wyniku jej trudnej sytuacji rodzinnej i majątkowej, jednakże w sprawie nie ujawniły się okoliczności, które prowadziłby do wniosku, że powód wstępując z powództwem naruszył art. 5 k.c. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy, na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (t.j.: Dz.U z 2012 roku, poz. 1376 z późn. zm.) oraz art. 509 § 1 i 2 k.c., zasądził od pozwanej J. B. na rzecz powódki (...) Funduszu (...) w W. kwotę 51.436,94 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 października 2015 roku do dnia zapłaty.

Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu uzasadniał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 109 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, a do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie niezbędne koszty procesu powoda wyniosły 6.189,00 złotych, w tym: 2.572,00 złote tytułem opłaty od pozwu, 3.600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa udzielonego powodowi przez radcę prawnego (§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu <t. j.: Dz.U. z 2013 roku, poz. 490 z późn. zm.>) oraz 17,00 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej J. B. na rzecz powódki (...) Funduszu(...) w W. kwotę 6.189,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1000/15 Zarządzenia:

1. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pozwanej z pouczeniem o apelacji 2. kal. 2 tygodnie. R., 13.07.2016 r.