Legislator Case Law & Legislation
III Cz 882/16 AI generated

Appeal dismissed; exclusive jurisdiction for mediation lies with the court of the defendant's domicile under Polish law.

Case Number III Cz 882/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision transferring a mediation case to Warsaw. The appellant argued that the lower court misinterpreted the law regarding jurisdiction, claiming it was not exclusive. The court ruled that the Civil Procedure Code establishes exclusive jurisdiction for mediation proceedings at the court of the defendant's domicile, which must be applied ex officio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 185 § 1 k.p.c.; Art. 30 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 202 k.p.c.; Art. 46 § 1 k.p.c.: In proceedings for a summons to attempt mediation, exclusive jurisdiction belongs to the regional court of the defendant's domicile, and the lack of jurisdiction must be examined ex officio.

Keywords

AI generated
exclusive jurisdiction mediation proceedings defendant's domicile ex officio examination civil procedure code appeal dismissal regional court

Cited Legislation

AI generated
Art. 185 § 1 k.p.c.
Skarżący zawezwał w sprawie do próby ugodowej ubezpieczyciela i stosownie do regulacji art. 185 § 1 k.p.c. w tego rodzaju sprawach sądem właściwym do przeprowadzenia postępowania pojednawczego jest – bez względu na właściwość rzeczową - sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika.
Art. 27 – 30 k.p.c.
Z tej przyczyny w tych sprawach przy wyborze sądu właściwego - poza przywołaną regulacją - ma zastosowanie tylko wskazana w niej wyraźnie regulacja dotycząca właściwości ogólnej (art. 27 – 30 k.p.c.).
Art. 38 – 42 k.p.c.
Rozwiązanie to w istocie odpowiada zatem konstrukcyjnie instytucji właściwości wyłącznej uregulowanej w art. 38 - 42 k.p.c.
Art. 46 § 1 k.p.c.
która zgodnie z regu-lacją art. 46 §1 k.p.c.
Art. 202 k.p.c.
nie może być zmienione w umowie stron, w konsekwencji czego – wbrew temu co podnosi zażalenie – niewłaściwość sądu jest badana z urzędu (art. 202 zd.
Art. 30 k.p.c.
W niniejszej sprawie siedziba zawezwanej do zawarcia ugody osoby prawnej (spółki akcyjnej) znajduje się w okręgu właściwości miejscowej Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy i zgodnie z art. 30 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, stąd też zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało oddaleniu.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak
art. 185 § 1 k.p.c
, który nie zgadzając się z zaskarżonym orzeczeniem w konkluzji prawnego wywodu podnosił, że Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie dokonał błędnej wykładni art. 185 § 1 k.p.c.
art. 46 §1 k.p.c
która zgodnie z regu-lacją art. 46 §1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 882/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Marcin Rak SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2016 r. w Gliwicach sprawy z wniosku J. S. z udziałem Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt I Co 1647/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak Sygn. akt III Cz 882/16

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w postanowieniu z dnia 3 02 2016r. stwierdził, że jest niewłaściwy miejscowo i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla miasta stołecznego Warszawy, uznając, że jest on właściwy ze względu na siedzibę pozwanej. Orzeczenie zaskarżył wzywający do zawarcia ugody J. S. , który nie zgadzając się z zaskarżonym orzeczeniem w konkluzji prawnego wywodu podnosił, że Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie dokonał błędnej wykładni art. 185 § 1 k.p.c. oraz że określona w tej regulacji prawnej właściwość nie jest właściwością wyłączną, nie jest więc brana pod uwagę z urzędu a jedynie na zarzut przeciwnika.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Skarżący zawezwał w sprawie do próby ugodowej ubezpieczyciela i stosownie do regulacji art. 185 § 1 k.p.c. w tego rodzaju sprawach sądem właściwym do przeprowadzenia postępowania pojednawczego jest – bez względu na właściwość rzeczową - sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika. Treść przywołanej regulacji prawnej wskazuje, że miejscowa i rze-czowa właściwość sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej została uregulowana w sposób zupełny i wyczerpujący, nieprzewidujący jakich-kolwiek odstępstw. Z tej przyczyny w tych sprawach przy wyborze sądu właściwego - poza przywołaną regulacją - ma zastosowanie tylko wskazana w niej wyraźnie regulacja dotycząca właściwości ogólnej (art. 27 – 30 k.p.c.).

Rozwiązanie to w istocie odpowiada zatem konstrukcyjnie instytucji właściwości wyłącznej uregulowanej w art. 38 - 42 k.p.c. która zgodnie z regu-lacją art. 46 §1 k.p.c. nie może być zmienione w umowie stron, w konsekwencji czego – wbrew temu co podnosi zażalenie – niewłaściwość sądu jest badana z urzędu (art. 202 zd. 1 k.p.c. a contrario). W niniejszej sprawie siedziba zawezwanej do zawarcia ugody osoby prawnej (spółki akcyjnej) znajduje się w okręgu właściwości miejscowej Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy i zgodnie z art. 30 k.p.c. tylko ten Sąd jest właściwy do przeprowadzenia postępowania ugodowego (podobnie w uchwałach SN z dn. 1 06 2015r. i 18 11 2015r., w sprawach o sygn. akt III Co 37/15 i III CZP 60/15).

Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, stąd też zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało oddaleniu. Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak