Legislator Case Law & Legislation
I C 257/15 AI generated

Consumer dismissed warranty claim for car batteries due to lack of manufacturer defect and expert opinion. The court ruled against the plaintiff based on expert findings. The court dismissed the claim because the expert found no manufacturer defects. The court dismissed the claim because the expert found no manufacturer defects. The court dismissed the claim because the expert found no manufacturer defects.

Case Number I C 257/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for replacement or refund of two car batteries purchased from a defendant business. The plaintiff alleged a manufacturing defect, but an expert witness determined the batteries were free of faults and the failure resulted from deep discharge caused by the user. Consequently, the court ruled that the warranty obligations were not triggered and ordered the plaintiff to bear the costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 577 § 1 kc; Art. 580 § 2 kc: In the event of a warranty claim, the seller is obligated to remove the defect or provide a non-defective item if a defect is revealed within the warranty period, provided the defect is not caused by the user.

Keywords

AI generated
consumer warranty claim manufacturing defect expert witness opinion user negligence civil liability dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 577 § 1 kc
Art. 580 § 2 kc
Zgodnie z art. 580 § 2 kc (w brzmieniu na dzień zawarcia umowy między stronami) gwarant jest obowiązany wykonać swoje obowiązki wynikające z gwarancji w odpowiednim terminie i dostarczyć mu rzecz na swój koszt do miejsca wskazanego w § 1.
Art. 98 § 1 kpc
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 98 § 1 kpc.
Art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania powództwo zostało oddalone. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 98 § 1 kpc. art. 113 ust. 1 ustawy z dnia. 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn. Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 257/15 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Karpińska Protokolant: sekr. sądowy Krzysztof Kordas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2015 roku w G.-D. sprawy z powództwa: I. Ł. (1) przeciwko: Części i Akcesoria Samochodowe u M. S. (1) o zapłatę 1. oddala powództwo, 2. nakazuje pobrać od powódki I. Ł. (1) na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu) kwotę 1.700,23 zł (jeden tysiąc siedemset złotych dwadzieścia trzy grosze) tytułem kosztów opinii biegłego, 3. kosztami procesu obciąża powódkę I. Ł. (1). sędzia K. K. I C 257/15

UZASADNIENIE

Powódka I. Ł. (1) wniosła od pozwanej M. S. (2), prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Części i Akcesoria Samochodowe U (...), o wydanie dwóch akumulatorów doi ciągnika o symbolu CF 1952 lub zasądzenia kwoty 660 zł. tytułem wykonania uprawnień z gwarancji w związku z zakupem dwóch wadliwych akumulatorów. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

W dniu 31 lipca 2013 roku I. Ł. (1) nabyła od M. S. (2), prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Części i Akcesoria Samochodowe U (...), dwa akumulatory (...), nr fabryczny (...), (...), za łączną kwotę 660 zł. W dniu 13 stycznia 2015 roku I. Ł. (1) złożyła reklamację wskazując, iż akumulatory nie trzymają prądu. Pracownik sklepu sprawdził stan akumulatorów i stwierdził całkowite rozładowanie co uniemożliwiło dokonanie badania. Po naładowaniu akumulatorów zostały one sprawdzone i nie wykryto żadnej wady. I.

Ł. (1) została poinformowana, iż akumulatory są sprawne. Odmówiła ich przyjęcia i zażądała wydania nowych akumulatorów lub zwrotu pieniędzy. W związku ze stanowiskiem nabywcy akumulatory zostały przesłane do dystrybutora firmy (...) w O.. Po badaniach w dniu 3 lutego 2015 roku nie stwierdzono wady fabrycznej sprzętu. Pismem z dnia 12 lutego 2015 roku I. Ł. (1) została poinformowana o prawie do odbioru akumulatorów w sklepie wraz z protokołem z badań. Akumulatory nie zostały odebrane. Biegły rzeczoznawca z zakresu wyceny m.in. maszyn i sprzętu rolniczego wskazał, iż akumulatory nie posiadają wad fabrycznych, a ich stan techniczny jest dobry.

Głębokie rozładowanie akumulatorów powstało z winy użytkownika. Dowód: - ksero pisma z dnia 05.02.2015r. – k. 4, informacja – k. 5, -zgłoszenie reklamacji z potwierdzeniem – k.23,6, - ksero protokołu pomiaru – k. 24-25, - karty gwarancyjne, paragon – k. 26-27v, 28, 35-36. – opinia biegłego – k. 39-45, 57-57v, - zeznania I. Ł. – k. 29-29v, - zeznania M. S. – k. 29v Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedłożone w sprawie dokumenty i ich ksera, które nie były kwestionowane przez strony, oraz zeznania stron i opinię biegłego.

Bezsporne były w sprawie okoliczności zakupu akumulatorów oraz zgłoszenie reklamacji, a także sposób jej załatwienia. Spór między stronami dotyczył kwestii czy akumulatory posiadały wadę, która uzasadnia żądanie pozwu. W tej materii przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało podstaw do uznania stanowiska powódki za uzasadnione. Biegły, po przeprowadzeniu badania przedmiotowych akumulatorów stwierdził, iż są pozbawione wad fabrycznych, a głębokie rozładowanie powstało z winy użytkownika. Biegły ocenił stan akumulatorów jako dobry, bez ich zużycia ponad normalne.

W świetle powyższego nie sposób uznać, by akumulatory posiadały wady fizyczne skutkujące obowiązkiem uwzględnienia zgłoszenia gwarancyjnego. Jak wynika z art. 577 § 1 kc (w brzmieniu na dzień zawarcia umowy między stronami), w wypadku gdy kupujący otrzymał od sprzedawcy dokument gwarancyjny co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że wystawca dokumentu jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji.

Zgodnie z art. 580 § 2 kc (w brzmieniu na dzień zawarcia umowy między stronami) gwarant jest obowiązany wykonać swoje obowiązki wynikające z gwarancji w odpowiednim terminie i dostarczyć mu rzecz na swój koszt do miejsca wskazanego w § 1. W toku postępowania przedłożono kartę gwarancyjną wraz z paragonem. Sąd nie miał żadnych wątpliwości co do prawdziwości tych dokumentów. Jak wynika z pisma (...) S.A. P. z załącznikami w 2013 roku co do akumulatorów 6vo pojemności 165 Ah dystrybuowane były karty gwarancyjne takie jak przedłożone przez stronę (k. 35-36).

Jak wynika z karty gwarancyjnej Centra okres gwarancji dla akumulatorów E.(6v) do maszyn i urządzeń rolniczych wynosi 18 miesięcy, a zatem bezsporne jest, iż reklamacja została zgłoszona w terminie. W warunkach gwarancji nie sprecyzowano terminu rozpatrzenia reklamacji, a zatem ma on być „odpowiedni”. W przedmiotowej sprawie zachodziła konieczność doładowania akumulatorów, a z uwagi na kwestionowanie przez powódkę wyników badania w punkcie sprzedaży, także ich przesłanie do dystrybutora urządzeń w O.. Akumulatory jako sprzęt niebezpieczny nie mogą być przesyłane jak inne przesyłki i zostały odebrane przez przedstawiciela dystrybutora, który przyjeżdża do G.-D. raz w tygodniu.

Badanie zostało przeprowadzone, sprzęt zwrócony do sklepu, a powódka powiadomiona o sposobie załatwienia reklamacji na piśmie. W takiej sytuacji nie sposób uznać by doszło do naruszenia uprawnień powódki w zakresie terminu rozpoznania reklamacji. Na marginesie wskazać należy, iż termin 14 dni na rozpoznanie reklamacji wynika z ustawy z dnia 30.05.2014r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 24.06.2014r., 827), jednakże nie ma on zastosowania w przedmiotowej sprawie bowiem zgodnie z art. 51 w/w ustawy do umów zawartych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania powództwo zostało oddalone. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 98 § 1 kpc. art. 113 ust. 1 ustawy z dnia. 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn. Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.)