Civil court dismisses appeal, remands case to lower court for correcting property ownership order defects.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the debtor's appeal against a lower court's order granting property ownership after a public auction. The debtor argued she was not notified of the hearing and that the court failed to address her absence. The court found the hearing was public and properly conducted but ruled the lower court erred by omitting the co-ownership share of the land in the ownership order, violating statutory requirements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 998 § 1 k.p.c.; Art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali: The court must remand a case when the lower court fails to address the substantive issue of co-ownership shares in a property ownership order, rendering the decision incomplete and subject to correction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 632/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion – Hajduk Sędziowie SO Leszek Dąbek SO Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. z udziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w Z., Gminy G. oraz S. A. przeciwko dłużniczce E. M. o świadczenie pieniężne w przedmiocie nadzoru nad egzekucją z nieruchomości prowadzoną przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach D.
R. w sprawach o sygn. akt Km 1158/14, Km 1159/14 i Km 1774/15 na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II Co 6605/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 632/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem 3 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach przysądził własność lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabytego na licytacji 18 września 2015 roku za kwotę 108 000 zł na rzecz S. A. wskazując, że cena została w całości zapłacona gotówką, a postanowienie o udzieleniu przybicia uprawomocniło się 26 września 2015 roku. Postanowienie to zapadło na podstawie art. 998 § 1 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła dłużniczka zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz jej praw.
W uzasadnieniu podała, że po przeprowadzeniu licytacji nie została powiadomiona o terminie posiedzenia sądu w przedmiocie wydania postanowienia o przybiciu i nie doręczono jej odpisu postanowienia w przedmiocie przybicia, a nie była obecna na posiedzeniu z powodu tego, że odroczono ogłoszenie przybicia. Podkreśliła także, że po uzyskaniu telefonicznej informacji z sądu o dokonaniu przybicia złożyła wniosek o doręczenie postanowienia w celu jego zaskarżenia, ale przed doręczeniem postanowienia o przybiciu Sąd Rejonowy wydał postanowienie o przysądzeniu własności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Protokół posiedzenia jawnego, na którym przeprowadzono licytację pochodzi z 19 września 2015 roku, a samo postanowienie jest wydane dzień wcześniej - 18 września 2015 roku. Zarówno protokół licytacji, jak i postanowienie o udzieleniu przybicia wskazują, że prowadzono posiedzenie jawne. Jednocześnie w aktach sprawy znajduje się protokół z licytacji nieruchomości z 18 września 2015 roku sporządzony przez komornika i podpisany przez sędziego nadzorującego. Z żadnego jednak z tych dokumentów nie wynika, że dłużniczka była obecna na posiedzeniu jawnym wyznaczonym na licytację 18 września 2015 roku oraz, że doszło do odroczenia ogłoszenia postanowienia.
Natomiast z protokołu licytacji sporządzonego przez Sąd Rejonowy 19 września 2015 roku na posiedzeniu jawnym wynika, że wówczas właśnie wydano postanowienie o udzieleniu przybicia, którego datę oznaczono na 18 września 2015 roku. Może to być oczywista omyłka pisarska, ale przy zarzutach dłużniczki i braku jakiegokolwiek sprostowania w tym zakresie prowadzi ona do niemożliwości ustalenia kiedy rzeczywiście przeprowadzono licytację i kiedy wydano postanowienie co do udzielenia przybicia. Nastąpiła jednak nowa okoliczność, ponieważ złożone przez dłużniczkę zażalenie na postanowienie z 18 września 2015 roku zostało odrzucone /k. 59/ postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z 24 listopada 2015 roku z uwagi na złożenie zażalenia po terminie, a na to postanowienie nie złożono zażalenia – dłużniczka otrzymała je 29 grudnia 2015 roku /k. 67/.
Dłużniczka nie kwestionowała tego odrzucenia, to zaś powoduje, że postanowienie o udzieleniu przybicia musiało się uprawomocnić w stosunku do niej. Podstawą zażalenia na postanowienie o przysądzeniu własności nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia (art. 998 § 2 zd. 2 k.p.c.). Dłużniczka kwestionuje prawidłowość prowadzenia postępowania przed udzieleniem przybicia, natomiast nie kwestionuje jego uprawomocnienia się po odrzuceniu jej zażalenia. W zasadzie więc jej zarzuty nie mogą być uznane za zasadne, bo ustawodawca zabrania ich podnoszenia na obecnym etapie.
Zaskarżone postanowienie zawiera jednak wadliwość, na którą Sąd Okręgowy zwrócił uwagę z urzędu. W treści postanowienia o przysądzeniu własności nie oznaczono udziałów przypadających właścicielowi tego lokalu w nieruchomości wspólnej jako prawa związanego z własnością lokalu. Nie może zaś budzić wątpliwości, że postanowienie o przysądzeniu przedmiotu egzekucji po zakończeniu licytacji i udzieleniu przybicia pod względem przedmiotowym powinno odpowiadać opisowi tego przedmiotu (zgodnie z opisem i oszacowaniem z uwzględnieniem zmian podanych do wiadomości przez komornika na terminie licytacyjnym – por. art. 974 k.p.c.).
Jeżeli przedmiotem opisu była odrębna własność lokalu, z którą związany jest udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego gruntu oraz w częściach wspólnych budynku, postanowienie to powinno wymieniać obydwa związane prawa (por. H. Pietrzkowski: Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, pod red. T. Erecińskiego, Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie IV, Warszawa 2012, część IV, Postępowanie egzekucyjne, s. 603, teza 3 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z 19 listopada 1996 roku, sygn. akt III CKU 10/96, OSNC 1997/3/32).
Art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 1892) wynika zasada, zgodnie z którą własność lokalu występować może tylko w powiązaniu z udziałem w nieruchomości wspólnej, co poprzez art. 4 ust. 3 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu, jeżeli budynek wzniesiono na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste (por. A. Doliwa: Komentarz do ustawy o własności lokali, Wydawnictwo C.H. Beck, Wydanie 5, 2015 rok, tezy 1 i 2 do art. 3). W rozpoznawanej sprawie pomimo tego, że w opisie i oszacowaniu wskazano, że z lokalem związany jest udział w wysokości (...) w nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą nr (...), a z operatu szacunkowego wynika, że jest to grunt oddany w użytkowanie wieczyste, zaś sam budynek stanowi odrębną własność, to Sąd Rejonowy pominął to w treści postanowienia o przysądzeniu własności.
Wadliwość ta może m. in. rodzić problemy na etapie wpisu prawa własności nabywców do księgi wieczystej, w szczególności w świetle art. 628 8 §1 2 k.p.c. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali. Opisana nieprawidłowość występuje także w postanowieniu o udzieleniu przybicia, konieczne jest więc ustalenie jaki był w istocie przedmiot przetargu i zakres przybicia. Dopiero po wyjaśnieniu tych wątpliwości możliwe będzie wydanie postanowienia co do przysądzenia własności. W takiej sytuacji zasadnym było uznanie, że wydając zaskarżone orzeczenie Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy.
Skutkować to musiało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, a to na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy ustali jaki był przedmiot przetargu i zakres przybicia. W razie potrzeby powinien rozważyć możliwość sprostowania z urzędu postanowienia o udzieleniu przybicia w tym zakresie zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., ewentualnie wydania z urzędu postanowienia w trybie art. 352 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. w przedmiocie wykładni postanowienia o udzieleniu przybicia.
Po dokonaniu niezbędnych czynności Sąd Rejonowy ponownie ustali czy zachodzą podstawy do przysądzenia własności na rzecz nabywcy przy uwzględnieniu opisanej zasady, zgodnie z którą postanowienie o przysądzeniu przedmiotu egzekucji po zakończeniu licytacji i udzieleniu przybicia pod względem przedmiotowym powinno odpowiadać opisowi sporządzonemu w trybie 947 k.p.c. z uwzględnieniem art. 974 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Leszek Dąbek