Criminal appeal dismissed due to defendant's death; proceedings terminated under Art. 17 § 1 pkt 5 kpk.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the criminal appeal against a first-instance conviction for assault, ruling that the proceedings must be terminated because the defendant died before the appeal could be heard. The defense argued procedural violations regarding evidence and self-defense, but these arguments were irrelevant once the defendant's death was confirmed. Consequently, the court declared the appeal inadmissible and ordered the termination of the case while assigning state costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.: Upon the death of the accused during the appeal proceedings, the appeal is inadmissible and the criminal proceedings are terminated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 456/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.) Sędziowie SO Barbara Żukowska SO Andrzej Tekieli Protokolant Anna Potaczek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. sprawy K. K. oskarżonego z art. 157 § 2 kk z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 774/12 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk postępowanie umarza, II. kosztami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 456/13
UZASADNIENIE
K. K. został oskarżony o to, że: w dniu 29 czerwca 2012 roku w L. woj. (...) w trakcie kłótni domowej uderzając ręką w twarz żonę H. K. spowodował u wymienionej obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego oka prawego skutkujące rozstrojem zdrowia organizmu ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 kk. Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013r. w sprawie sygn. akt II K 774/12: I. uznał oskarżonego za winnego popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. czynu z art. 157 § 2 kk i za to na podstawie art. 157 § 2 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 20 (dwudziestu) złotych, II. na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.
P. M. kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych 92/100 w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu, III. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego K. K. zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na jego korzyść. Na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk w zw. z art. 427 § 2 kpk przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie: - art. 170 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 167 kpk polegającą na bezzasadnym oddaleniu wniosku dowodowego o odtworzenie nagrania na płycie CD zawierającego utrwalone przez oskarżonego sytuacje, w których jest prowokowany przez pokrzywdzoną H. K. i S. K. oraz nagranie rozmowy pomiędzy K. K. a A. J., w której ta przyznaje, że K. K. został przez H. K. pobity i uznanie owego wniosku za nie mającego znaczenia dla rozpoznania sprawy, podczas gdy zabezpieczone przez oskarżonego nagrania wskazują na ustawiczne szykanowanie go, ubliżanie mu, znieważanie i prowokowanie go m.in. plując na niego, naruszające jego nietykalność cielesną, co czyniło wniosek taki w pełni uzasadnionym albowiem przeprowadzenie dowodu mogło przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności sprawy, - art. 170 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 167 kpk polegające na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka A.
J. – konkubiny syna D. K. na okoliczność ustawicznego, agresywnego zachowania się H. K. i S. K. pod wpływem alkoholu w stosunku do K. K., co czyniło wniosek taki w pełni uzasadnionym albowiem korelowało z konsekwentnymi wyjaśnieniami oskarżonego, - art. 7 kpk polegające na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego i przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu uderzając ręką w twarz żonę H. K. powodując obrażenia na okres poniżej dni siedmiu, podczas gdy konsekwentne wyjaśnienia oskarżonego w zestawieniu z innymi dowodami wskazują, że oskarżony przy podjęciu drugiej próby uderzenia go w twarz, działając w obronie koniecznej, odpychając H.
K., uderzył ją w twarz, - art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 4 kpk polegający na zaniechaniu – wbrew obowiązkowi – wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim odsłuchania zawnioskowanych nagrań i przesłuchania świadka A. J., bez zachowania zasady obiektywizmu oraz wbrew obowiązkowi dowodzenia prawdy materialnej, przez nie wyjaśnienie sprawy w stopniu wystarczającym do orzekania, - art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 410 kpk przez oparcie orzeczenia tylko na dowodach obciążających oskarżonego z pominięciem (zeznań T.
C.) lub oddaleniem (wniosku dowodowego o odtworzenie nagrań, o przesłuchanie w charakterze świadka A. J.) dowodów przeciwnych bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska, a art. 4 kpk również przez niewyjaśnienie sprawy w stopniu wystarczającym do orzekania, 2. błąd w ustaleniach faktycznych, będący konsekwencją powyżej wskazanych naruszeń prawa procesowego, który miał niewątpliwy wpływ na treść orzeczenia, polegający na przypisaniu oskarżonemu popełniania występku stypizowanego w art. 157 § 1 kk poprzez uznanie, że K.
K. działając w zamiarze bezpośrednim uderzył ręką w twarz H. K. i doprowadzenie do powstania tym samym rozstroju zdrowia jej organizmu na okres poniżej siedmiu dni, w sytuacji gdy prawidłowa analiza tego materiału prowadzi do wniosku, iż oskarżony czynu tego nie popełnił, albowiem działał w warunkach obrony koniecznej. Na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zarzuty apelacji nie podlegały rozpoznaniu jako, że oskarżony K. K. zmarł w dniu 07.07.2013r. co stwierdzone zostało aktem zgonu wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w L. nr (...). Powodowało to konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku (art. 437 § 2 kpk ) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk umorzenia postępowania, i obciążania kosztami postępowania Skarbu Państwa. O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze. Wyk. J.K.