Appeal allowed; lower court failed to clarify legal basis for reclamation obligation and used outdated expert opinion.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the regional court's decision to limit enforcement due to procedural flaws and outdated evidence. The lower court failed to determine whether the land reclamation obligation attached to the state's ownership or perpetual usage right, leaving a core legal issue unresolved. Additionally, the expert opinion relied upon had expired under the relevant property law, rendering it factually insufficient for the judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.; if a first-instance court fails to resolve a fundamental legal issue regarding the scope of liability or relies on an expired expert opinion, the appeal is justified and the case must be remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 2059/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Roman Troll SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dniu 29 kwietnia 2016 r. sprawy z wniosku wierzyciela Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w G. z udziałem dłużnika Skarbu Państwa - Starosty Powiatowego w T. w przedmiocie skargi dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku – Białej R.
Ł. w sprawie o sygnaturze akt KM 3620/11 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I Co 1289/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Roman Troll Sygn. akt III Cz 2059/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w postanowieniu z dnia 29 05 2015r. ograniczył egzekucję prowadzoną przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku Białej R. Ł. w sprawie o sygn. akt Km 3620/11 do kwoty 7.232.287,67zł, nie podzielając stanowiska dłużnika, że koszty rekultywacji gruntu należy traktować jak każde inne pasywo obciążające przejęty majątek, gdyż Skarb Państwa nie nabył przedsiębiorstwa pozwanych w rozumieniu regulacji art. 55 2 k.c. bowiem nabycie przez niego składników majątkowych przedsiębiorstwa państwowego nastąpiło na podstawie art. 16 ustawy z dnia 21 08 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2010r nr 1-2, poz. 651), co wynika z treści aktu notarialnego.
Orzeczenie zaskarżył skarżący Skarb Państwa -Starosta Powiatowy w T., który wnosił „o zmianę zaskarżonego postanowienia” i zasądzenie od wierzyciela na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucał, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono prawo procesowe regulację art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów ze względu na brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału i jego jednostronną ocenę bez uwzględnienia zasad logiki i doświadczenia życiowego, wybiórcze potraktowanie zebranego materiału dowodowego polegające na przyjęciu, iż wydana w sprawie opinia biegłego z zakresu budownictwa i wyceny nieruchomości z dnia 14 03 2014r. stanowi podstawę do ograniczenia prowadzonej egzekucji do kwoty 7.232.287,67zł w sytuacji, gdy wynika z niej, iż wartość prawa użytkowania wieczystego wynosi 11.228.000zł oraz własności budynku administracyjno-biurowego wraz z prawem użytkowania wieczystego wynosi 1.278.000zł powinna uwzględniać wymagalne i poniesione koszty rekultywacji w wysokości 14.359.000zł.
Ponadto zarzucał, że naruszono prawo materialne, regulacje art. 55 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnie i jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu, że dłużnik Skarb Państwa – Starosta (...) nie nabył od pozwanych zorganizowanego przedsiębiorstwa, lecz nabycie składników majątkowych nastąpiło na podstawie art. 16 ustawy z dnia 21 08 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2015r. poz. 782). Wierzyciel Syndyk Masy Upadłości Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w G. wnosił o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz od skarżącego zwrotu kosztów postępowania, podzielając ocenę prawna Sadu pierwszej instancji
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie wykonała w części zalecenia Sądu odwoławczego zawarte w sprawie o sygn. akt III Cz 1413/12 i w przewidzianym w art. 839 § 1 k.p.c. trybie wydał zaskarżone postanowienie w przedmiocie ograniczenia egzekucji. Rozpoznając w tym zakresie sprawę nie wyjaśnił jednak zasadniczego dla rozstrzygnięcia sprawy zagadnienia z jakim prawem związany jest obowiązek rekultywacji spornego gruntu, czy z przejętym przez Skarb Państwa prawem wieczystego użytkowania czy też z prawem własności tego gruntu lub z innym prawem (wpływa to na zakres odpowiedzialności Skarbu Państwa, gdyż koszty rekultywacji gruntu maja na niego wpływ tylko wówczas, gdy obowiązek ich ponoszenia był związany z przejętym przez Skarb Państwa prawem wieczystego użytkowania; odpowiedzialność Sąd odwoławczy podziela pogląd Sądu Rejonowego, że w sprawie ma zastosowanie regulacja art. 40 § 2 k.c., a nie jak zarzuca skarżący regulacja art. 55 2 k.c.).
Powoduje to, że istota sprawa w rozumieniu regulacji art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. nie została przez Sąd rozpoznana co już tylko z tego powodu czyniło zażalenie uzasadnionym i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Niezależnie od tego leżąca u podstaw zaskarżonego orzeczenia opinia biegłego została sporządzona w dniu 14 03 2014r. i jakkolwiek została ona podtrzymana przez biegłego w jego wyjaśnieniach złożonych na posiedzeniu w dniu 17 11 2014r. to w chwili przesłania w dniu 10 12 2015r. akt Sądowi Okręgowemu wraz z zażaleniem była już ona nieaktualna (art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 21 08 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.
Dz.U. z 2015r. poz 1774, z późniejszymi zmianami). Z tej przyczyny zawarte w niej informacje już w chwili wpływu akt do Sądu odwoławczego nie mogły stanowić podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co dodatkowo czyni zażalenie uzasadnionym. Reasumując zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe i dlatego zażalenie jako uzasadnione uwzględniono uchylając zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji na mocy art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i podejmie z urzędu czynności w celu wyjaśnienia z jakim prawem majątkowym związany był obowiązek rekultywacji spornego gruntu.
W przypadku gdy obowiązek ten związany był z przejętym przez Skarb Państwa prawem wieczystego użytkowania zaktualizuje opinie biegłego i zadba o to żeby akta sprawy z ewentualnym zażaleniem zostały przekazane do Sądu odwoławczego z aktualną opinia biegłego. SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Roman Troll