Appeal court remands case to first instance for evidence hearing regarding disputed rent payment acknowledgments.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court overturned the first-instance judgment and remanded the case for a retrial due to procedural errors. The plaintiff argued that the lower court incorrectly dismissed evidence of debt acknowledgments without hearing the parties, violating procedural norms. The appellate court held that because the defendants claimed they had paid the acknowledged amounts, a court hearing was necessary to verify the exact scope of payments made.
Legislator headnote
AI generatedArt. 232 k.p.c.; Art. 233 k.p.c.; Art. 65 § 1 k.c.: When parties dispute the extent of acknowledged debts and whether corresponding payments were made, the court must conduct a hearing to clarify the facts before ruling on the claim's validity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 569/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi oddalił powództwo Gminy Ł.- Administracji Zasobów Komunalnych Ł. w Ł. skierowane przeciwko A. B. , L. B. i J. B. o zapłatę kwoty 2000zł 38 gr. Sąd I instancji zasądził od powoda na rzecz pozwanych kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła strona powodowa, która zarzuciła wyrokowi: 1.naruszenie przepisów prawa procesowego tj. normy art. 232 k.p.c. i prawa materialnego art. 6 k.c. poprzez przyjęcie, że powód nie przedstawił dowodów na poparcie swojego stanowiska , podczas gdy powód w toku postępowania przedstawił dowodowy na okoliczność zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, a przede wszystkim oświadczenie pozwanej A.
B. , z którego jednoznacznie wynika świadomość istnienia długu w konkretnej wysokości oraz jego uznanie co do konkretnej kwoty , które to okoliczności Sąd I instancji uznał za bezsporne; 2.naruszenie prawa procesowego tj. normy art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że powód nie udowodnił zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że powód wykazał zarówno wysokość jak i zasadność żądania; 3.naruszenie przepisu prawa materialnego, art. 65 §1 k.c. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że uznanie długu nie ma żadnego znaczenia i z jego treści nic nie wynika, podczas gdy zawiera ono jednoznacznie oświadczenie woli.
W konkluzji skarżąca wniosła o : 1.zmianę w całości zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 2000,38 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .Nadto skarżąca wniosła o zasądzenie na rzecz powódki procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. W odpowiedzi na apelację pozwani wnieśli o jej oddalenie i zasądzenie od strony pozwanej kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co na stępuje :
Apelacja jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy, co było skutkiem oddalenia wniosku dowodowe strony pozwanej w zakresie żądania przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron. W toku niniejszego postępowania strona powodowa dochodziła od pozwanych kwoty (...).41 zł za okres od dnia 1 listopada 2010 r. do 20 listopada 2012 r. , odsetki w kwocie 498.37 zł za okres od dnia 11 listopada 2010 r. do 30 listopada 2014r. oraz zwrot kosztów upomnień w wysokości 17,60 zł.
Łącznie strona powodowa dochodziła od pozwanych kwoty 2000,38 zł. W toku postępowania przed Sądem I instancji strona powodowa przedstawiła pisma sporządzone przez A. B. z dnia 29 stycznia 2013r ( -k. 45 ), z dnia 27 listopada 2013r. (-k. 46 ).W piśmie z dnia 29 stycznia 2013r. pozwana A. B. stwierdziła, że zaległość z tytułu opłat czynszowych za zajmowany lokal na dzień 31 grudnia 2012r. wynosiła 2002,61 zł .Pozwana w tym piśmie zobowiązała się do spłaty tej zaległości oraz do wnoszenia bieżących opłat z tytułu czynszu.
Natomiast w piśmie z dnia 27 listopada 2013r. pozwana uznała zaległość z tytułu opłat za lokal na dzień 27 listopada 2013r w kwocie 2271,27 zł , odsetki w wysokości 394,56 zł oraz koszty upomnień w wysokości 26zł 40gr. Jak wynika z treści tych oświadczeń wysokość uznanych przez pozwaną kwot przekracza wysokość należności dochodzonej pozwem w niniejszej sprawie. W toku postępowania pozwani nie przedstawili dowodów, z których wynikałoby, że zapłacili na rzecz strony powodowej uznane kwoty. Nadto strona powodowa przedstawiła umowę najmu z dnia 21 listopada 2011 ( -k. 48 – 51), z której wynikał obowiązek uiszczania przez pozwanych kwot po 162,22 zł miesięcznie z tytułu opłat czynszowych.
W toku postępowania pozwani nie wskazali jakie kwoty z tego tytułu uiścili na rzecz strony powodowej. Skoro pozwani twierdzili, że wywiązali się z obowiązku wnoszenia opłat czynszowych na rzecz strony pozwanej, powinni wskazać w jakiej wysokości dokonali wpłat z tego tytułu . Wbrew poglądowi zaprezentowanemu przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, to na pozwanych ciążył obowiązek wykazania w jakiej wysokości i w jakich okresach uiszczali należności z tytułu opłat za korzystanie z zajmowanego lokalu. W ocenie Sądu Okręgowego, skoro pozwani kwestionowali, że kwoty objęte pismami z dnia 29 stycznia 2013 r, i 27 listopada 2013r. stanowiły uznanie roszczeń dochodzonych w niniejszej sprawie, należało przeprowadzić wnioskowany przez stronę powodową na rozprawie w dniu 18 grudnia 2015r, dowód z przesłuchania stron, celem wyjaśnienia jakie kwoty i z jakiego tytułu zostały przez pozwaną uznane i czy należności z tytułu uznanych kwot została przez pozwanych zapłacona oraz w jakiej wysokości.
Zdaniem Sądu Okręgowego, gdy powstał spór co do zakresu uznania żądań strony powodowej przez pozwanych , złożenie wniosku o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron w żadnym razie nie powinno zostać uznane jako spóźnione. W ocenie Sądu Okręgowego, skoro należności uznane przez pozwaną przekraczają wysokość dochodzonego roszczenia, bez wyjaśnienia tej kwestii nie można stwierdzić, że żądanie pozwu nie jest uzasadnione. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji winien przeprowadzić dowód z przesłuchania stron, dopiero przeprowadzenie tego dowodu umożliwi rozpoznanie istoty sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art.386 § 4 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 108 k.p.c.