Legislator Case Law & Legislation
II CZ 28/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on retrial claim, ruling procedural defects do not meet statutory grounds for retrial.

Case Number II CZ 28/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject her retrial request. The appellant argued that the lower court improperly evaluated the merits of her claims regarding inadequate legal representation and expert errors. The court held that these specific circumstances do not satisfy the statutory requirements for retrial under the Civil Procedure Code, as they do not constitute a lack of proper representation or undiscoverable evidence. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was awarded legal aid costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: Claims of inadequate legal representation or procedural errors do not constitute grounds for retrial unless they amount to a total lack of representation or reveal evidence unavailable during the original proceedings.

Keywords

AI generated
retrial grounds inadequate representation expert opinion error Civil Procedure Code appellate review procedural defect legal aid costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Okoliczności bowiem wskazywane przez powódkę nie wyczerpują ani podstawy z art. 401 pkt 2 k.p.c. to jest braku należytej reprezentacji ani podstawy z art.
Art. 403 § 2 k.p.c.
to jest braku należytej reprezentacji ani podstawy z art. 403 § 2 k.p.c. to jest wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
3 i § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.
art. 401 pkt 2 k.p.c
Okoliczności bowiem wskazywane przez powódkę nie wyczerpują ani podstawy z art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
to jest braku należytej reprezentacji ani podstawy z art. 403 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 28/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada 2011 r. wydanym w sprawie z powództwa J. J. przeciwko P. S., H. S. i K. K. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, zobowiązanie i ochronę dóbr osobistych po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2015 r., zażalenia skarżącej (powódki) J. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 października 2014 r., 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje do Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego) adw. B. O. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powódce przed Sądem Najwyższym - kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

2 Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. J. o wznowienie postępowania w sprawie z jej powództwa przeciwko H. S. i K. K. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, zobowiązanie i ochronę dóbr osobistych wskazując, że skarga nie została oparta na ustawowych podstawach wznowienia. Okoliczności bowiem wskazywane przez powódkę nie wyczerpują ani podstawy z art. 401 pkt 2 k.p.c. to jest braku należytej reprezentacji ani podstawy z art. 403 § 2 k.p.c. to jest wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. ponieważ sąd dokonał oceny merytorycznej jej twierdzeń zamiast ograniczyć się do oceny czy twierdzenia te wskazują na oparcie skargi na ustawowych podstawach. W związku z tym domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Z powołaniem się na podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c. skarżąca wskazywała, że w toku procesu doszło do licznych naruszeń prawa procesowego, na skutek wadliwie świadczonej pomocy prawnej nie była należycie reprezentowana, błędna i wadliwa była opinia biegłego w sprawie, a wydany w niej wyrok wywołuje poczucie niesprawiedliwości i narusza jej prawa. Tak uzasadniona podstawa skargi o wznowienie nie może być traktowana jako wyczerpująca podstawę ustawową ponieważ art. 401 pkt 2 k.p.c. stanowi o braku zdolności sądowej lub procesowej, braku należytej reprezentacji bądź pozbawienia możności działania co nie obejmuje przytoczonych okoliczności wskazywanych w skardze.

Ocena więc Sądu, że nie są to okoliczności pozwalające kwalifikować się jako podstawa z art. 401 pkt 2 k.p.c. nie mogło być poczytane za nieprawidłowe. Analogicznie przedstawia się sytuacja z okolicznościami wskazanymi przez powódkę jak podstawa z art. 403 § 2 k.p.c. Żądanie przesłuchania nowych świadków sprawie bez wykazania, że są to dowody, z których nie można było skorzystać w postępowaniu, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania, 3 a tylko o takie dowody chodzi w podstawie z art. 403 § 2 k.p.c., nie mogło być poczytne za wyczerpujące ustawową podstawę wznowienia.

Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. O kosztach pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym orzeczono na podstawie § 6 pkt 6 i § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 2 ust. 3 i § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).