Supreme Court dismisses appeal regarding jurisdiction over civil claims for return of state-paid fines.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's decision to transfer the case to a common court. The appellant argued that only the return of improperly paid fines was sought, not damages, yet the lower court correctly identified that civil claims arising from the execution of a void criminal penalty fall under common court jurisdiction. The court ruled that the procedural rules clearly designate the common court as the proper forum for such property claims, regardless of which state authority received the payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 23 k.p.k.; Art. 24 k.p.k.: Claims for the return of fines and costs paid pursuant to a revoked criminal judgment are property claims within the jurisdiction of the common court, not the military court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: WZ 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Steckiewicz SSN Andrzej Tomczyk Protokolant : Ewa Śliwa po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2015 r., zażalenia Z. T. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 kwietnia 2015 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. sprawę z wniosku Z.T. o zwrot nienależnie pobranej grzywny i kosztów sądowych wraz z odsetkami, przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. jako sądowi właściwemu. Zażalenie na to postanowienie złożył Z. . podnosząc, że orzeczenie sądu zostało wydane bezpodstawnie, ponieważ nie domaga się on odszkodowania ani zadośćuczynienia tylko zwrotu nienależnie pobranych przez Skarb Państwa kwot wynikających z orzeczonej kary grzywny i zasądzonych kosztów procesu. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że żądana przez wnioskodawcę kwota pieniędzy, została wpłacona w wykonaniu prawomocnego orzeczenia sądu wojskowego, które następnie zostało uchylone. Z. T. dochodził swoich roszczeń z tytułu poniesionych szkód , w tym zapłaconej grzywny i kosztów procesu oraz doznanych krzywd wynikających z tego skazania. Sądem właściwym w tym zakresie jest sąd powszechny, co w sposób szczegółowy zostało opisane w zaskarżonym postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowego w W.
Nie ma przy tym znaczenia do kasy, którego sądu została wpłacona grzywna czy też koszty postępowania. Wskazane przez Sąd pierwszej instancji przepisy proceduralne w sposób niebudzący wątpliwości określają sąd właściwy do rozpoznawania roszczeń majątkowych wnioskodawcy wynikających przecież z wykonania wobec niego kary, której nie powinien był ponieść. W tym stanie sprawy należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Pouczenie: na postanowienie Sądu Najwyższego zażalenie nie przysługuje ( art.426 § 1 k.p.k.)